Spaarblog

sparen en andere geldzaken
Subscribe

Black Friday

29 november, 2010 Door: Arthur Rubriek: Grappig, Nieuws

Op weblog Flabber vond ik een fantastische film over Black Friday. Zeg maar de Amerikaanse versie van de Drie Dwaze Dagen.

Ik heb besloten hier verder niets over te schrijven. De beelden zeggen genoeg. Kijk en huiver!

Arthur

Paraplu

16 november, 2010 Door: Ellen Rubriek: Spaartips

Het is niet verstandig om je met een opvouwbare paraplu in een herfststorm te begeven. Desondanks probeerde ik vorige week toch mijn hoogbejaarde paraplu op te steken terwijl de regen in mijn gezicht striemde. Dom natuurlijk, de wind blies het toch al wat onstabiele en stroeve ding meteen aan flarden. Dat wil zeggen, het frame brak, maar de stof was nog heel…

Ik heb een heel leuk donkerrood tasje, zo’n shopper die gemaakt is van een oude paraplu. Ik zag dus meteen een leuke stippeltas in mijn kapotte paraplu. Vandaag ging ik aan de slag. Eerst de stof van de paraplu losgetornd van het frame. Het frame was gebroken en ging rechtstreeks de prullenbak in. In het midden moest ik de stof losknippen, ik had dus een grote cirkel van stof met een gat in het midden. Toen heb ik mijn bestaande shopper op de dubbelgevouwen stof van de stippelparaplu gelegd en een centimeter rond dezelfde vorm uitgeknipt. De stof heb ik omgezoomd met een rolzoompje en aan elkaar genaaid. Voila, een lichtgewicht shopper van stevige stippelstof!

Ellen

Ik ga op reis en ik neem mee…

11 november, 2010 Door: Ellen Rubriek: Grappig

Echtgenoot en ik zijn met z’n tweetjes een paar dagen naar Londen geweest. Het was heerlijk. We hebben lekker uitgeslapen, door de stad geslenterd, een full english breakfast gegeten en bier gedronken in een pub. En we zijn naar een geweldig concert geweest.

Geïnspireerd door de no-baggage-reis van Rolf wilde ik eens experimenteren met de hoeveelheid bagage. Omdat we maar vier dagen gingen, waarvan de eerste en de laatste dag deels opgingen aan de treinreis, wilden we zo lang mogelijk genieten van de stad. Het idee was dus dat we zó weinig bagage mee zouden nemen dat we zonder gesleep en gedoe op de dag van vertrek ’s ochtends het hotel zouden verlaten met onze bagage. Dan zouden we niet terug hoeven naar het hotel om de bagage op te halen en daarmee kostbare tijd in de stad verliezen. De weekendtas mocht dus niet meedoen in ons bescheiden experiment in minimalisme.

Ik zag het niet zo zitten om mijn spullen (schoon setje kleding, ondergoed, sokken, toiletartikelen, pyjama, paraplu, fototoestel) in mijn jaszakken te proppen zoals Rolf dat doet, ik ging voor een klein rugzakje, formaat handtas-vermomd-als-rugzak. Maar om in Londen niet alles te hoeven kopen wilde ik ook een paar pakjes drinken, wat koeken, een rolletje pepermunt en een klein thermosflesje meenemen. Enthousiast probeerde ik alles in mijn rugzakje te stoppen, maar dat ging dus niet. Alles er uit, opnieuw proberen. Weer niet. Oprollen in plaats van opvouwen misschien. Nog te veel spullen. Minder spullen mee dan? Geen optie, dit was echt het minimale. Ik had geen andere rugzak en inmiddels was het tien uur ’s avonds. Uiteindelijk heb ik mijn bagage gesplitst in spullen die weer mee naar huis zouden gaan en dingen die we zouden opeten. Nu had ik dus twee tassen: een klein rugzakje met kleding, toiletartikelen etc. en een plastic tas met broodjes, pakjes drinken en een paar beduimelde tijdschriften die we na het lezen zouden weggooien. Dan zou ik alsnog op de dag van vertrek alleen mijn kleine rugzakje hebben.

Alles leek goed te gaan, totdat we daadwerkelijk in Londen waren. We kochten een kruik voor jongste dochter, een tijdschrift voor middelste dochter en een kaartspel voor oudste zoon. Christmaspudding voor mijn ouders en echtgenoot kocht een t-shirt. Ik kocht nog een paar CD’s. Dat paste allemaal niet in mijn rugzakje. Gelukkig had ik de plastic tas nog, maar op de laatste dag sjouwde ik alsnog met twee tassen door de stad. Experiment mislukt. De volgende keer mag de weekendtas gewoon weer mee op reis.

Ellen

Op zoek naar leegte

10 november, 2010 Door: Ellen Rubriek: Huis

De Franse componist Claude Debussy heeft een mooie uitspraak gedaan: “muziek is de ruimte tussen de noten“. Iedereen die wel eens muziek heeft gemaakt weet wat hij bedoelt. Je kunt alle noten foutloos spelen en toch geen muziek maken.

Op de blog van Miss Minimalist las ik een mooie vervorming van deze uitspraak: “leven is de ruimte tussen onze spullen“. Dat vind ik een nog mooiere uitspraak. Ik denk daarbij aan de vervuilde huizen die je wel eens op TV ziet waar de bewoner verward zijn leven nog vorm probeert te geven. Ook een ‘gewoon’ rommelig huis kan je onrustig maken. De een heeft daar meer last van dan de ander, zelf kan ik niet zo goed tegen rommel.

Ons huis is over het algemeen redelijk netjes, maar ik ben nu zover dat ik een stap verder wil gaan. Ik zou graag een wat leger huis willen hebben, met minder spullen. We wonen met z’n vijven in een kleine rijtjeswoning, ik heb behoefte aan open ruimte. Ik heb de laatste tijd al voorzichtig een begin gemaakt met het verminderen van de hoeveelheid spullen in huis. Ik heb boeken verkocht, kinderkleding gaat sowieso altijd weer door naar vrienden of familie, en ik heb wat kasten opgeruimd. In de schuur staat alweer een doos klaar voor de kringloopwinkel. Een echte minimalist zal ik nooit worden, ik word niet warm van het zien van de lege huizen van Miss Minimalist of Everett Bogue. Maar als er mogelijk meer leven zit tussen de ruimte van mijn spullen, dan ga ik daarvoor. Komend weekend ga ik opruimen.

Ellen

Luxe shampoo dezelfde inhoud als goedkope

3 november, 2010 Door: Ellen Rubriek: Spaartips

Ik heb een zwager die nogal merkengeil is. Als rechtgeaarde vrek heb ik daar totaal geen last van en we mogen elkaar dan ook graag plagen: ik plaag hem met zijn merkengekte en hij plaagt mij met mijn voorkeur voor goedkope producten. Maar het lijkt er op dat ik in de volgende ronde in het voordeel zal zijn met gestaafde argumenten: de ingrediënten van goedkope shampoo zijn hetzelfde als die van een duurdere versie.

Op Nu.nl stond  een nieuwsbericht over shampoo: ongeveer 80 procent van een shampoo bestaat uit water en om erachter te komen waaruit de shampoo bestaat, zijn alleen de bovenste zes ingrediënten belangrijk. Deze blijken bij het gros van de shampoo’s, zowel de duurste als de goedkoopste, hetzelfde. De belangrijkste zes ingrediënten van een dure fles L’Oreal, waaronder water en zout, zouden bijvoorbeeld exact hetzelfde zijn als een drie keer zo goedkope fles van Elvive.

“Naar mijn mening worden we allemaal opgelicht”, zo meldt John Hamilton, oprichter van Essentially Yours, een bedrijf dat zich richt op organische beautyproducten. “Mensen worden verkeerd geïnformeerd door reclames en campagnes, en zijn zich niet bewust van het feit dat alle basisingrediënten hetzelfde zijn. Ik schat dat 90 tot 95 procent van alle shampoo’s in de supermarkt een identieke inhoud hebben”, zo meldt Hamilton. “Het onderscheid zit hem in de geur en kleur, niet in de magische werking die merken beloven.”

Ellen

Wass will das Weib?

3 november, 2010 Door: Ellen Rubriek: Geld

Geld, succes, roem, voldoening, financiële onafhankelijkheid, wass will das Weib? Mijn droom van financiële onafhankelijkheid betekent vooral een droom van vrijheid. De vrijheid om minder te werken, om selectiever te zijn in de opdrachten die ik aanneem, misschien om lange reizen te maken, vrijwilligerswerk te gaan doen of een poosje fulltime voor mijn gezin te zorgen. Ik ben veel te onrustig om achter de geraniums te gaan zitten, ik droom dus niet van nietsdoen.

Financiële onafhankelijkheid ligt niet binnen een paar jaar binnen ons bereik. Met mijn freelance uurtje-factuurtje werkzaamheden verdien ik heel aardig maar met drie tieners zitten wij middenin de dure jaren. Om niet meer te hoeven werken hebben we - even met de natte vinger - zo’n 8 ton aan vermogen nodig (op basis van een gemiddeld rendement van 5%). Dat is veel geld. Hoe krijgen we dat ooit bij elkaar gespaard? Als ik Your money or your life moet geloven dan hebben we waarschijnlijk aan minder geld al genoeg en zakken onze uitgaven. We zouden ook een deel van het geld kunnen opeten (maar willen we dat met onzekere pensioen-toekomst?) en de dure jaren gaan ook weer voorbij.

Voorlopig ga ik me nog geen zorgen maken over de hoeveelheid geld die we nodig hebben en ook niet over wat ik wil gaan doen na de beoogde financiële onafhankelijkheid. Ik wil aan de slag. Voortgang boeken. Ik ben al bezig met de eerste stappen van het stappenplan en echtgenoot volgt schoorvoetend, hij is nog niet overtuigd van het nut, de haalbaarheid en of het nou wel zo leuk is. Het idee van bezuinigen en beknibbelen staat hem erg tegen, hij wil daar nou juist wel eens van af. Ik ben daar zelf ook wel benieuwd naar. Het programma van Your money or your life gaat volgens de schrijvers niet over geld, maar over levensgeluk. Maar daar komen we natuurlijk pas achter op het moment dat we er serieus mee aan de slag gaan. Kortom, tijd voor actie!

Ellen

Financiële onafhankelijkheid

14 oktober, 2010 Door: Ellen Rubriek: Werk

Vanmorgen toen ik wakker werd was er een item op de radio over vrouwen en financiële onafhankelijkheid. Ik spitste mijn oren, maar het bleek dat ze met financiële onafhankelijkheid bedoelden dat je als vrouw in je eigen onderhoud kunt voorzien. Gaap. Dat soort ‘onafhankelijkheid’ vind ik volstrekt oninteressant. Ik ben geïnteresseerd in financiële onafhankelijkheid in de zin van niet meer voor je geld hoeven te werken, kunnen leven van de opbrengst van je geld (rente, dividend, huurinkomsten uit onroerend goed etc.).

Ik vind dat werken zwaar wordt overschat. Vanuit het oogpunt van de overheid snap ik het wel, dat gezever dat vrouwen meer moeten werken. De overheid loert gewoon op meer belastinginkomsten. Maar het gekke is dat mensen dat over gaan nemen. Als je op een feestje vertelt dat je huisvrouw bent krijg je altijd vragen in de trant van ‘wat doe je dan de hele dag?’ en ‘vind je dat niet zonde van je opleiding?’. Als je parttime werkt is het ook niet goed want dan ‘benut je je mogelijkheden onvoldoende’ en heb je ‘onvoldoende carrière perspectieven’. Maar ook fulltime werken is niet goed, want ‘hoe doe je dat dan met de kinderen?’ en ‘is dat niet vervelend voor je man?’. Mannen paraderen met hun ‘papadag’ en als vrouw moet je overal verantwoording over afleggen.

Wat is het toch met die obsessie met werk? Ik snap het niet. Ik vraag me ook af hoe er gereageerd wordt als je werkelijk financieel onafhankelijk bent. Misschien dat iemand die al zover is me dat kan vertellen. Want hoewel ik momenteel de kostwinner ben, ben ik nog lang niet financieel onafhankelijk. Dat duurt nog wel een paar ton.

Ellen

Tim

12 oktober, 2010 Door: Ellen Rubriek: Geld

Ik had er al een poosje tegenaan zitten hikken, maar afgelopen weekend heb ik me dan toch eindelijk aangemeld voor Tim van de ING. Echtgenoot en ik hebben al onze betaalrekeningen bij ING lopen en ik was erg benieuwd naar het huishoudboekje van de ING. Het viel me niet tegen, Tim is erg leuk speelgoed. Het ziet er prachtig uit met flashplaatjes en kleurige grafieken.

Ik heb al onze betalingen van 2010 gecategoriseerd, wat minder werk is dan het klinkt omdat Tim zelf al veel betalingen categoriseert. Het werkt veel sneller dan mijn eigen excelsheet. Helaas zijn er ook nadelen aan Tim. Zo ziet het systeem alles als een uitgave, zelfs sparen en ‘transfer van en naar eigen rekening’. Die ‘uitgaven’ kun je wel uit het overzicht halen, maar dat moet je zelf aanklikken. Een hele vervelende bug vind ik dat je geen crediteringen op een categorie kunt doen. Crediteringen komen automatisch bij inkomsten te staan, terwijl ik ze soms gewoon op een post in mindering wil brengen. Wat ik ook jammer vond was dat ik de totalen (per maand of per jaar) niet gewoon in cijfers kon krijgen. Je kunt die cijfers wel in de grafiek zien maar dat gaat alleen op hoofdcategorie en je moet vervolgens per categorie doorklikken voor de subcategorieën.

Na anderhalf uur had ik al mijn uitgaven van 2010 netjes verwerkt. Toen begon het leukste: onze uitgaven vergelijken met die van andere gezinnen. Blijkbaar zijn er nog niet zo heel veel mensen aangemeld, want toen ik selecteerde op gezinsgrootte en netto inkomen was er te weinig data om op te vergelijken.

Kortom, Tim is geen perfect systeem, maar het werkt erg gemakkelijk. Nog een paar verbeteringen en uitbreidingen en ik word een wandelende reclamezuil.

Ellen

  • Nieuwsbrief

    Elke week de nieuwste artikelen van Spaarblog in je mailbox!

    G-Lock opt-in manager for bulk email software.

  • Rubrieken