Spaarblog

Een poosje terug hebben echtgenoot en ik met de gedachte gespeeld om een tweede auto aan te schaffen. Dat hebben we toen niet gedaan, en dat is maar goed ook. Onze situatie is inmiddels helemaal veranderd. Ik heb een freelance opdracht en ga elke dag met bus en trein naar mijn werk. Ik werk momenteel vlakbij station Utrecht centraal, waar je niet eens kunt parkeren als je zou willen. Het bevalt me prima om met het openbaar vervoer te reizen. Toegegeven, soms zijn er vertragingen of is de bus vol en moet ik staan, maar meestal kan ik zitten en verloopt de reis gesmeerd.

Deze opdracht duurt een paar maanden en het is maar weer afwachten wat ik daarna ga doen. Maar een tweede auto zal er niet zo snel komen. Als mijn volgende opdracht wat minder goed te bereiken is met het openbaar vervoer ga ik eerder een vouwfiets aanschaffen dan een tweede auto.

Reizen met het openbaar vervoer geeft me een verplicht uurtje rust, ik kan onderweg lekker naar muziek luisteren, de krant lezen of gewoon loom uit het raam staren. Als ik thuis kom ben ik redelijk uitgerust en heb ik nog voldoende energie voor de kinderen, de hond en wat huishoudelijke klusjes. Het bevalt mij prima op deze manier.

Ellen

Ik ben weer aan het werk, ik heb een opdracht voor ongeveer drie maanden. Het is fijn om weer aan de slag te zijn, ik ben niet zo goed in werkloos zijn heb ik gemerkt. Als ik niets te doen heb behalve het huishouden en wat kleine klusjes word ik erg lui. Dan komt er niks meer uit mijn handen, en het lijkt wel alsof mijn hersenen in een soort slaapstand gaan. Schrijven lukte de afgelopen weken niet zo goed, ik kon niks bedenken om over te schrijven en als ik iets had verzonnen kwam het stukje totaal niet uit de verf. Ik ben nog maar twee dagen aan het werk en floep, de ideeën schieten weer door mijn hoofd en het lijkt alsof de woorden moeiteloos op mijn beeldscherm verschijnen. Ik heb blijkbaar wat druk nodig om normaal te kunnen functioneren.

Toen de kinderen klein waren heb ik vijf jaar niet gewerkt, ik kan het me bijna niet meer voorstellen. Niet dat het toen beter was, ik verveelde me kapot in die jaren. Ik las alles wat los en vast zat, deed vrijwilligerswerk, volgde cursussen en ik zette uiteindelijk uit pure verveling maar een bedrijf op. Dat heeft me geen windeieren gelegd. Dat bedrijf functioneert nog steeds en levert ook nog steeds inkomsten op, ook al besteed ik er nog maar weinig tijd aan.

Maar het roer is om. Nadat ik afgelopen najaar een leuke freelance opdracht heb gedaan wil ik nog maar één ding: meer leuke opdrachten! Ik wil allerlei bedrijven en branches leren kennen, ik wil collega’s en ik wil langzaam toewerken naar een uurtarief waar je u tegen zegt. Hoera, ik ben weer aan het werk!

Ellen

Officieel ben ik nu dus werkloos. En tot nu toe is het heerlijk. Toegegeven, het moet natuurlijk geen maanden duren, maar het is erg fijn om eens de tijd aan mezelf te hebben. Het woord ‘werkloos’ dekt trouwens niet de lading. Werkloos duidt op een situatie waarbij je op zoek bent naar een baan. Ik wil helemaal geen baan, ik wil een nieuwe opdracht. Ik zit gewoon tussen twee opdrachten in. Kijk, dat klinkt meteen al heel anders.

Ik ben flink aan het opruimen en schoonmaken in huis. Ik doe klussen waar ik normaal niet zo snel aan toe kom. Ik heb al flink wat kasten opgeruimd en schoongemaakt. Het huis is overdag leeg en dat geeft mijn gedachten de ruimte, en ook niet onbelangrijk, het geeft mijn muziek de ruimte. Ik draai de hele dag door lekker hard muziek in huis, alsof niet mijn kinderen maar mijn ouders weg zijn.

Muziek is net als geur; het brengt herinneringen terug en je bevindt je opeens weer in lang vervlogen tijden. Dat is soms even slikken (als ik me realiseer dat sommige liedjes al bijna 30 jaar oud zijn) maar het werkt vooral verhelderend. Want wat ik vroeger leuk vond vind ik over het algemeen nog steeds leuk. Het luisteren naar muziek werkt als een soort therapie om er achter te komen wat ik nou precies wil gaan doen de komende paar jaar. Ik hou van afwisseling, dat vind ik zelfs cruciaal in mijn leven. Dankzij mijn luidruchtige therapie weet ik het nu zeker: voorlopig wil ik freelance webredactie en projectmanagement gaan doen.

Ellen

Het was even slikken, maar het is voor alle partijen beter: ik stap uit ons nieuwe bedrijf. Echtgenoot en ik zijn een partnerschap aangegaan met een derde partij, en die heeft het er moeilijk mee om tegenover twee echtelieden te staan. Daarnaast twijfelde ik over mijn rol binnen het bedrijf, ik vroeg me af of ik wel goed tot mijn recht zou komen.

Het voelt als een opluchting om er uit te stappen. Het lijkt leuk, een eigen bedrijf, doen wat je leuk vindt, maar zo werkt het niet. In het begin run je een bedrijf, maar na een tijdje runt het bedrijf jou. Je doet niet het werk wat je leuk vindt, maar het werk dat gedaan moet worden. Het bedrijf is als een organisme dat een eigen leven gaat leiden en als eigenaar hobbel je zo goed en zo kwaad als het gaat mee. Je doet best om alle ballen in de lucht te houden en iedereen tevreden te houden. Maar goed, echtgenoot neemt mijn aandeel in het bedrijf over en ik ben nu een vrij vrouw. Dat wil zeggen, we hebben nòg een bedrijf, maar daar zit niet zoveel werk in. Dat bedrijf is vooral een handig vehikel om van alles in onder te kunnen brengen.

Ik heb nu dus de tijd om na te denken wat ik de komende tijd wil gaan doen. Het is voor het eerst in mijn leven dat ik heel bewust nadenk welke kant ik uit wil. Ik weet nog niet precies wat ik wil, maar ik weet wel wat ik níet wil: een vaste baan of weer een bedrijf starten. Ik ga in eerste instantie als freelancer webprojecten doen. Ik wil bij allerlei bedrijven binnen kijken, allerlei branches leren kennen en overal een kijkje in de keuken nemen. Ik wil vooral veel afwisseling en verandering!

Ellen