Spaarblog

Normaal gesproken is de kerstvakantie bij ons een oase van rust na alle decemberdrukte. We vieren geen opgeprikt kerstfeest en tussen kerst en oud-en-nieuw neem ik altijd vrij. Dit jaar loopt het anders. Ik heb gewerkt tot 8 uur ’s avonds op kerstavond, en na de kerst ben ik meteen weer vol aan de slag gegaan.

Drukte op het werk is natuurlijk een luxeprobleem. Wij hebben het heel lang veel te rustig gehad, met alle financiële gevolgen van dien. En ik ken veel ondernemers die maar het wat graag druk zouden willen hebben. De uitspraak van Coen Teulings (directeur van het CPB) dat het CPB vermoedt ‘dat er onder de zelfstandigen veel verborgen leed zit’ is een understatement.

Mijn persoonlijke verborgen leed zit ‘m in het feit dat ik best een paar dagen vrij zou kunnen gebruiken. Ik heb de afgelopen maanden meer dan fulltime gewerkt, mijn opdracht is weer verlengd en ons nieuwe bedrijf begint nu echt goed te lopen. Hoewel het heerlijk is om even geen geldzorgen te hebben begin ik nu wel moe te worden. De combinatie werk en kinderen met kerstvakantie is al lastig, en wij maken het nog een graadje erger door deze dagen met ons kantoor te verhuizen. Nou ja, nog even doorzetten, vanavond weer vroeg naar bed. Morgenmiddag neem ik vrij om oliebollen te bakken en dan wacht een lekker lang nieuwjaarsweekend.

Toen ik de spullen voor de vakantie aan het inpakken was ontdekte ik dat ons olielampje kapot was gegaan. Het was een goedkoop stormlampje, zo’n blikken geval van 1,95. Ik stond op het punt om een nieuwe te gaan kopen toen ik me herinnerde dat ik op de site van Judy of the woods een poos geleden een zelfgemaakt olielampje had gezien. Een goed moment om zelf een lampje te maken van een jampot, een lont en een stukje ijzerdraad.

Het lampje is heel eenvoudig om zelf te maken, je draait een stukje ijzerdraad rond tot je een houdertje hebt voor je lont, de rest van het ijzerdraad buig je zo dat de lont op een mooie hoogte in het midden van het potje uitkomt. Olie erbij en klaar. Het lampje brandt gewoon op slaolie of olijfolie, je hoeft er dus ook geen speciale lampenolie voor mee te nemen op vakantie.

Ik heb mijn lampje in een hoge pot gezet zodat ‘ie niet zo snel uitwaait. We hebben ‘m elke avond gebruikt om bij te kaarten. Het aansteken is met zo’n hoge pot wel lastig, ik heb daarom een haak erbij gemaakt, een soort haring waarmee je het lontje even omhoog kunt halen om aan te steken.

En dan is er opeens zomaar een week voorbij zonder logje. Ik had gewoon even geen zin om te bloggen, het is tenslotte vakantie. ‘Even helemaal niets doen’ is trouwens een kunst die ik niet zo goed beheers. Ik word onrustig van niets doen. Ook op vakantie moet ik altijd iets te doen hebben. Nou ben je met kamperen op zich al lekker bezig: water halen, naar het wc-huisje lopen en eten koken; alles kost veel tijd. Meestal neem ik een flinke stapel boeken mee op vakantie, maar dit jaar had ik voor lezen niet zoveel geduld (jawel, we zijn stiekem alweer terug van vakantie).

Ik had pas op internet foto’s gezien van ouderwets haakwerk, zogenaamde ‘granny squares’ en ik had op vakantie een haaknaald en een paar felgekleurde bolletjes katoen meegenomen. Ik kan niet zo goed haken, dus ik was lekker lang bezig met elk vierkantje. Ik heb er ongeveer dertig bij elkaar gehaakt, voor een sprei moet ik dus nog wel even doorhaken. De haaknaald ligt naast de bank, en als ik even niets te doen heb pak ik nu automatisch mijn haakwerk op. Niets doen is haken geworden. Inmiddels hoef ik er niet meer bij na te denken en is haken een heerlijk hersenloos werkje. Het is mijn versie van ‘even helemaal niets’.

Koken op vakantie is bij ons altijd een uitdaging. In huisjes of stacaravans zijn vaak maar een paar gebutste en kromgetrokken pannen, geen scherpe messen en geen vriezer. Wij gaan nog extremer: we kamperen zonder elektriciteit en dan moet je je maaltijden zorgvuldig plannen. We halen eens per drie dagen boodschappen, de eerste dag kunnen we gekoelde producten zoals vlees en zuivel eten, de tweede en derde dag niet.

Ik maak vaak eenpansmaaltijden op vakantie, of pasta met een saus. Een paar succesrecepten die wij vaak maken op vakantie.

Pasta met groente en vis: Kneem verse groente zoals courgette, paprika, prei, ui en tomaat. Geen voorgesneden groente, want die kun je niet goed bewaren. Fruit de groente in een beetje olie met wat italiaanse kruiden, peper en zout. Voeg de pasta toe en een beetje water. Houd goed in de gaten of de pasta niet droogkookt, voeg zo nodig extra water toe. Als de pasta gaar is een blikje tonijn toevoegen.

Lauwe maaltijdsalade: kook krielaardappeltjes en een paar eieren. Meng de aardappeltjes met de hardgekookte eieren, stukjes tomaat, komkommer en slasaus.

Ratatouille: Stoof verse groente (bijv. courgette, tomaat, paprika, aubergine) met aardappeltjes in een pan met een klein laagje water. Op smaak brengen met provençaalse kruiden, peper en zout.

Nog meer suggesties:
• andijviestamppot met blokjes kaas en rookworst
• blik bruine bonen opwarmen met een blik maïs en een pot mexicaanse dipsaus, opeten met tortilla’s of nachochips
• macaroni met ui, champignons, tomatensaus en kaas.
• aardappels met een blik witte bonen, rookworst en gefruit uitje
• pannenkoeken (gebruik houdbare melk)

Toetjes zonder koelkast:
• fruit, vers of uit blik
• appelmoes
• zelf vla maken met custardpoeder (gebruik houdbare melk)
• griesmeelpap (ook met houdbare melk)

Vorig jaar, toen wij ons tentje opzetten op een camping waar we maar 1 nachtje zouden blijven, gingen de overburen er eens goed voor zitten. Als je kampeert ken je dat wel, van die mensen die pontificaal voor hun tent/vouwwagen/caravan gaan zitten en met een biertje in de hand uitgebreid gaat zitten kijken hoe nieuwkomers hun tent opzetten.

Omdat wij maar 1 nacht bleven haalden we niet de grote tent uit de auto, maar zetten we twee kleine tentjes neer. We passen daar met z’n vijven precies in. We waren op de terugweg dus we hadden de tentjes al een paar keer opgezet. Alles verliep soepel en geroutineerd. Iedereen had zijn taak, en binnen een uur stonden de tentjes strak, lagen de luchtbedden klaar en zaten we aan tafel te eten.

De overbuurvrouw, die had zitten kijken, liep na het eten naar ons toe. Ze had verbaasd zitten kijken hoeveel spullen wij uit de auto hadden getoverd: twee tenten, twee tafels, vijf stoelen, luchtbedden, slaapzakken, weekendtassen, pannen, borden, bestek en een kooktoestel. ‘Och’, zei ik zo nonchalant mogelijk, terwijl ik naar de auto wees, ‘dit is nog lang niet alles, we hebben de grote tent nog in de auto liggen’. De ogen van de buurvrouw werden groot van verbazing. Zelf waren ze met een vouwwagen op vakantie, en ik ving een glimp op van een luxe campingkeuken met gootsteen met stromend water en een lang werkblad.

Wij gaan heel ouderwets op vakantie, we proppen gewoon alles wat we nodig hebben in de auto (met dakkoffer) en we rijden weg. We zoeken een regio uit waar de zon schijnt en de kinderen zoeken onderweg in de campinggids een leuke camping uit. Onze kampeerspullen zijn ook ouderwets: een kooktoestel, paar pannen en een zak voor het water. Er gaat een olielamp mee en een paar zaklantaarns. Elektriciteit hebben we niet nodig, alleen voor het mobieltje en de Nintendo’s van de kinderen, die laden we op met een opvouwbare zonnecel. We zijn van alle gemakken voorzien, ik kan het echt niet primitief noemen, en toch hebben we niet zo heel veel spullen bij ons.

Ik las een keer een interview met een vrouw die een hotel runde langs een drukbezochte wandelroute ergens in Frankrijk. Sommige wandelaars bezweken bijna onder het gewicht van hun rugzak die vol zat met geavanceerde apparatuur en hi-tech kampeerspullen, terwijl anderen maar een paar kilo op hun rug hadden met eenvoudige spullen. ‘Het is niet wat je bij je hebt’ zei de vrouw, ‘maar waar je zonder kunt’.
En zo is het.