Spaarblog

Mijn mini-moestuintje groeit en bloeit maar door. Ik vind het een wonderlijk geheel, je doet wat zaadjes in de grond en helemaal uit zichzelf groeit dat uit tot een maaltijd. Ik hoef er weinig aan te doen, onkruid zit er bijna niet in. Met droog weer moet ik alleen wat water geven.

Het gaat vooral heel goed met de peultjes. We kunnen al drie weken lang elke week een bakje vol plukken, niet genoeg om als gezin van te eten, maar wel lekker om samen met worteltjes te roerbakken.

We hebben ook al drie keer sla uit eigen tuin gegeten, en de bieslook wordt voortdurend geplunderd en gaat door allerlei gerechten heen. De kinderen vinden het nog steeds prachtig, elke dag kijken ze hoe hoog de slabonen nu alweer zijn gegroeid. Dit project is zo’n groot succes dat ik volgend jaar nog een paar bakken erbij wil maken.

Deze foto heb ik afgelopen zondag gemaakt, en de peultjes en de slabonen zijn sindsdien alweer behoorlijk gegroeid. De slabonen kun je bijna zién groeien, elke avond zijn ze weer een paar centimeter hoger dan de dag ervoor. We hebben al veel bieslook gebruikt en ook een paar snack-komkommertjes (niet op de foto) gegeten.

Waar is de sla?

Ik ben weer volop aan het werk, zodat ik bijna zou vergeten om nog te vertellen hoe de meivakantie was. Zoals ik had aangekondigd heb ik op 250 euro gepind en op tafel gelegd. De kinderen waren het al snel eens: ze wilden uit eten in een écht restaurant, naar de film en naar het zwembad. Dat hebben we dan ook gedaan met z’n vijven en daarna was het geld op. Ze waren veel bezig met het geld: ‘mam, pap, hoeveel hebben we nog? En kunnen we in het zwembad patat kopen? Dan hoeven we niks in de bioscoop, we nemen wel een rolletje pepermunt mee.’
De vakantie en de missie zijn dus allebei geslaagd.

Ik heb niet stilgezeten tijdens mijn weekje vrij: ik ben aan de slag gegaan in de tuin. Dat was ook hoognodig, er moesten bomen en struiken gesnoeid en ik heb het oerwoud aan paardenbloemen een beetje ingeperkt. Verder heb ik een moestuinbak gemaakt: een verhoogd mini-moestuintje, geïnspireerd door de makkelijke moestuin. Ik weet dat ik geen groene vingers heb, maar ik kan het niet laten. Het idee van verse groente uit eigen tuin vind ik zo leuk dat ik het toch maar weer ga proberen.

De investering was nog aanzienlijk, ik moest materialen kopen (CV-buizen, knie-verbindingen en gaas) en er moest er een speciaal aardemengsel in de bak: 1/3 tuinturf, 1/3 compost en 1/3 vermiculiet. Met het laatste heb ik gesmokkeld door er waterkristallen in te stoppen in plaats van het moeilijk verkrijgbare vermiculiet. Volgens een tuinforum kon dat ook wel. Zaterdag heb ik peultjes, stokbonen, sla, tomaten, paprika, worteltjes en broccoli gezaaid. In elk vak zit wat anders. Nu is het afwachten of er iets op komt!