Spaarblog

Afgelopen weekend hebben we de buurtauto maar eens uitgeprobeerd, aangezien de auto de deur uit is.
Een paar straten verderop staat er een en op 5 minuten fietsen afstand nog een.

Bij Wheels4all wordt een auto beheerd door iemand uit de buurt. Leden in de buurt kunnen ook in overleg bepalen wat voor type auto er komt te staan. Met de beheerster heb ik een kort praatje gemaakt. Wat me opviel was dat de auto ook vaak door de weeks wordt gebruikt. Onder ander door mensen die geen tweede auto willen aanschaffen, maar toch bijvoorbeeld voor hun werk af en toe weg moeten.

Zij had bijvoorbeeld een eigen bedrijf, maar wilde geen tweede auto. “Met twee auto’s in de buurt is de kans niet zo groot dat je misgrijpt”, zei ze. Dat gaf me goede moed voor de toekomst. De hele gang van zaken beviel me verder prima: even reserveren op internet, auto halen en rijden maar. Na een paar uur en een leuke middag hebben we hem weer teruggebracht.

Deze keer was de bestemming moeilijk met openbaar vervoer te bereiken, maar wat nu als we dit weekend naar het strand willen? De badplaats die ik op het oog heb is met openbaar vervoer wel te bereiken.
Er is tenslotte mooi weer voorspeld, dus laat ik even een afweging maken.

Stel, we willen een middagje naar het strand met twee kleine   kinderen: zeg 12.00 uur vertrekken, 18.00 uur terug. De badplaats waar we naar toe willen is op c.a. 15km afstand.

Van deur tot deur is een enkele reis per bus minimaal 1 uur en 7 minuten en maximaal 1 uur en 20 minuten. De kosten heen en terug zijn 26 euro.

Met de deeltijdauto kost de middag, inclusief parkeren, 28 euro 30. Een enkele reis is ongeveer een half uur. Het voordeel is bovendien dat ik de emmertjes, schepjes, handdoeken en vernaperingen gewoon achterin de auto kwak. Vlak voordat we het strand op lopen, tover ik alles weer tevoorschijn. Geen gestuntel met alle spullen, omdat de busschauffeur loeihard op het gas trapt vlak na het instappen.

De keus lijkt me niet zo moeilijk. Fietsen is trouwens goedkoper en dat doe ik ook graag, maar dat komt later dit jaar wel een keer. Ik heb dus alvast een optie genomen op de auto. Een optionele rit kun je nog afzeggen, dus als het plotseling toch gaat regenen gaat het over.

Arthur

Het was even slikken, maar de auto is eindelijk de deur uit. Sinds een paar jaar ga ik op de fiets naar mijn werk, maar de auto die ik had was een erfenis. Uit emo-overwegingen kon ik hem niet zo maar weg doen. Bovendien vond ik het een mooi ding, een Italiaans sportief model, en hij reed fantastisch. Maar goed, traantje weggepinkt en uiteindelijk de knoop maar doorgehakt. Het onderhoud kostte steeds meer en zo veel reden we er niet mee. Mijn geliefde zal hem ook nauwelijks missen, want ze heeft geen rijbewijs.

Een auto kost kapitalen. Consumentenbond en NIBUD hebben een mooie schatting gemaakt van wat een auto kost.
Alle borrelpraat ten spijt, ik hoor vaak mensen die beweren dat hun auto nauwelijks iets kost, klopt het behoorlijk goed met wat ik de afgelopen tien jaar heb uitgegeven. Ik heb verschillende merken gehad, groot en klein. En altijd was het duur.

Vanaf nu gooien we het over een andere boeg. Zelfs als we om het weekend een auto huren bij een verhuurbedrijf hier vlakbij, zijn we goedkoper uit dan wanneer we toch een klein autootje zouden kopen.
Voor de kortere ritten gebruiken we een buurtauto. Volgens berekeningen van de Consumentenbond kan dat al gauw E. 1440 euro per jaar schelen! Volgens mijn eigen berekening is het meer, maar het lijkt me een mooi uitgangspunt. Ik verwacht ook dat we op deze manier wat bewuster met het auto gebruik om gaan en vaker de fiets pakken.

Als we het 10 jaar op deze manier doen, hebben we dik 14.000 euro uitgespaard.
Bovendien ben ik verlost van APK keuringen, torenhoge garagerekeningen, verzekeringen, wegenbelastingen en ander gedoe. Ik betaal gewoon wanneer ik de auto gebruik en koop daarmee ook alle zorgen af.

Bij de verhuurder kan ik kiezen tussen een klein koekblikje voor wat sociale gelegenheden of een grote slee, voor als we met het gezin op vakantie gaan.
Is het geld op of willen we het ergens anders aan uit geven? Dan huren we gewoon minder vaak of niet. Dat is best flexibel! Natuurlijk is openbaar vervoer af en toe een optie, maar dat hangt sterk van de bestemming af.

Ik ben benieuwd of deze aanpak bevredigend gaat werken.

Arthur

We hebben thuis een fantastische Wadjan van gietijzer.
Het mooie aan dat ding is dat je er snel en gezond van alles en nog wat mee kunt klaarmaken.

Hij wordt een aantal keer per week gebruikt. Een eigenschap van gietijzer, is dat het met wat beleid moet worden gebruikt en onderhouden. De Wadjan moet bijvoorbeeld een beetje vet worden gehouden en niet worden schoongeschrobt met afwasmiddel.

Helaas is dat een beetje verkeerd gegaan en dat resulteert in een laagje roest dat de kop is gaan opsteken. Niet erg smakelijk.

Een tijdje geleden heb ik per toeval een televisieprogramma gezien, toen ik in een hotelkamer ergens in België lag te zappen. Het programma ging over een gezin dat de controle over het dagelijks leven was verloren en een soort Marieke Henselmans die dan met allerlei praktische tips orde op zaken kwam stellen.
Een tip die ze bijvoorbeeld had, is dat je met een oplossing van Ammoniak en warm water een aangekoekte oven schoon krijgt. Simpelweg een schaaltje met de oplossing een nachtje er in zetten en de volgende dag kun je alles met een doekje zo wegvegen. Geen dure ovenreiniger nodig.

Ook wist ze met citroenzuur, en nog een goedje dat ik ben vergeten, allerlei dingen te ontroesten. Dat geeft mij de hoop dat ik die Wadjan weer goed krijg.

“Maar deze weblog gaat toch over (be)sparen?”, zou je zeggen?

Ja precies. Zo’n Wadjan is namelijk vrij prijzig en geld voor een nieuwe wil ik graag uitsparen. En deze kennis delen, zal ook de andere lezers wel een hoop plezier geven. Ik heb trouwens ook een emotionele band met dat ding, maar dat terzijde.

Dus bloglezers: wie weet hoe je zoiets met huis- tuin- en keukenmiddelen ontroest krijgt?

Arthur

Op YouTube zag ik dit filmpje waarin Jeff Yeager, schrijver van het boek ‘The ultimate cheapskate’ wordt geïnterviewd. Het is een leuk en ontspannen interview, een aanrader!

Als ik de consuminderblogs en vrekkentips op internet moet geloven zijn de meeste vrekken ouderwetse filterkoffie-drinkers. Ik ook. Senseo-koffie vind ik ronduit smerig, espresso is mij te sterk, en die glimmende cupjes-koffie vind ik gewoon te duur. Daar komt bij dat ik nooit reden heb gehad om naar een ander koffiezetapparaat te kijken. Toen ik echtgenoot leerde kennen had hij het Philips apparaat al dat nog steeds in de keuken staat. Onze Philips zet al meer dan 20 jaar elke dag koffie, een ongelofelijke prestatie vergeleken met Senseo’s die volgens mij allemaal binnen 5 jaar kapot gaan.

In de Volkskrant van afgelopen zaterdag stond een heel artikel over koffie, en wat blijkt: filterkoffie wordt weer helemaal hip. Zijn wij als vrekken toch maar mooi trendsetters! Wie zelf koffiebonen maalt is helemaal vooruitstrevend, want echt lekkere koffie moet je blijkbaar zetten met versgemalen bonen. Hippe vrekken halen nu dus oma’s oude koffiemolen van zolder en installeren ‘m in de keuken om vrienden en familie de ogen uit te steken. Vooral onder jongeren kun je scoren met een goed koffiebeleid in huis, want koffie is onder stadse tieners een ware cultus. Eens kijken hoe snel die trend bij ons in de provincie doordringt. Ik wacht in spanning het moment af dat mijn kinderen de cola in ruilen voor koffie.

Ellen

‘Lenen is niets anders dan achteraf sparen’ zei Dirk Scheringa vaak. Als je het zo hoort klinkt het nog niet eens zo gek, maar het is natuurlijk niet waar. Ik zou deze uitspraak willen veranderen in ‘lenen is omgekeerd sparen’. Niet alleen koop je eerst en spaar je dan pas, de rente gaat ook de andere kant op gaat: je betaalt rente in plaats van het te ontvangen. Die paar procentjes lijken niet niet zo veel uit te maken, zeker nu de spaarrente zo laag is, maar het verschil wordt duidelijk met een flink bedrag over wat langere tijd.

Stel nou dat je per maand 100 euro overhoudt. Dat geld kun je sparen, maar je kunt ook een flink bedrag ineens lenen en dan ‘achteraf gaan sparen’, oftewel je lening afbetalen. Als je 5 jaar lang elke maand netjes 100 euro opzij zet, dan heb je met de huidige 2,5% rente na 5 jaar € 6.279 bij elkaar gespaard.

Maar als je 5 jaar lang elke maand 100 euro afbetaalt heb je lang niet zo’n groot bedrag bij elkaar ‘gespaard’. Er moet elke maand rente worden afgedragen, geen 2,5% maar gemiddeld 7%. Als je 5 jaar lang elke maand 100 euro ‘achteraf spaart’ heb je na 5 jaar pas 5000 euro bij elkaar ‘gespaard’. Een verschil van 1200 euro.

Los van het eindbedrag heeft ‘achteraf sparen’ nog een groot nadeel: je mist de voorpret. Als je aan het sparen bent voor iets leuks, bijvoorbeeld een mooie reis, ben je je al tijden aan het verheugen op die reis. Elke maand dat je geld opzij zet denk je er aan, dat sparen is een stukje voorpret. Als je eerst op reis gaat en achteraf nog 5 jaar voor die reis ‘spaart’ is dat alleen maar vervelend. De reis heb je al gemaakt maar je moet er nog wel jarenlang elke maand voor betalen. Niet alleen de voorpret, maar ook de motivatie om te sparen valt daarmee weg.

Dus let op: lenen kost niet alleen geld, het kost je ook de voorpret.

Ellen

Op de website van het Nibud stond weer een mooi stukje over het leengedrag van studenten. Dat is nogal zorgwekkend.

“Bijna de helft van de studenten leent, gemiddeld bijna 400 euro per maand. Van de eerstejaars studenten heeft een kwart al een rentedragende lening aangevraagd (startjaar 2009) en maakt één op de drie gebruik van het collegegeldkrediet.”

En waarom?

“De belangrijkste reden waarom studenten lenen is dat hun ouders hen financieel niet of te weinig kunnen ondersteunen, maar ook omdat zij ‘gewoon’ geld tekort komen. Nibud denkt dat dit laatste vooral wordt beïnvloed door hun levensstandaard. Ruim een kwart van de studenten geeft namelijk aan te lenen om relaxed de studietijd door te komen.”

“Gewoon geld tekort komen”. Ik heb er 10 minuten om zitten lachen.

Ik heb destijds trouwens ook geld geleend om te studeren, al was het bedrag niet zo hoog. Ik woonde op kamers en het ging vooral op aan dagelijkse dingen, maar ik had genoeg om op vakantie te gaan en leuke dingen te doen. Ik had ook vrienden die maximaal leenden en gewoon thuis woonden. Het geld ging op aan grammofoonplaten en CD’s, computerspelletjes, stappen en kleding. Er waren mensen die al 7 jaar studeerden en hun studieschuld ging al over de halve ton guldens heen. Ik ben benieuwd of ze dat ooit hebben afbetaald.

Schulden moeten namelijk afbetaald worden en als je klaar bent met studeren wil je ook van alles dat heel veel geld kost. De vraag is of het verstandig is om je in de schulden te steken om je hobby’s te kunnen betalen. Het gaat wel erg gemakkelijk als het om een studiefinanciering gaat.

Als je klaar bent met studeren wil je meestal ook op vakantie, een mooie woning, wellicht een auto, een relatie, kinderen en andere geldverslindende zaken. Wanneer de schuld groot is hangt dat als een molensteen om je nek, ook al is het een zogenaamde ‘zachte lening’. En die spullen waaraan je een paar jaar eerder je geld hebt verkwanseld liggen voor het overgrote deel al weer op de vuilnishoop…

Arthur

Update: Volgens de Telegraaf vindt het NIBUD registratie van studieschulden bij het BKR noodzakelijk, aangezien de schulden van studenten uit de klauwen lopen.

Zit ik hier op Spaarblog net op te scheppen over onze lage energierekening, belt mijn schoonzusje op. Hun overburen gaan voor vier jaar naar Australië (ik ben jaloers!) en verkopen een heleboel spullen. Of we interesse hebben in een auto en een wasdroger. De auto willen we niet, maar de wasdroger wel. Het is een koopje: een drie jaar oude Bosch voor 100 euro.

Toen onze wasdroger een paar jaar geleden kapot ging besloten we om geen nieuwe te kopen. We gebruikten de wasdroger alleen maar voor de handdoeken en het beddengoed en we hadden geen zin om veel geld aan een nieuwe te gaan uitgeven. Aan het rekje droogden ze ook wel. En dat is natuurlijk ook wel zo, maar het duurt wel een week voordat je het beddengoed van vier bedden weer in de kast hebt.

Nu hebben we dus weer een droger. We gaan niet al ons wasgoed er in stoppen, dat vind ik zonde van mijn kleren, maar de handdoeken en het beddengoed gaan voortaan weer in de wasdroger. Om het stijgende energieverbruik een beetje in de hand te houden ga ik nog deze maand een paar lampen in huis vervangen door Ledlampen. Wie weet hoe de energierekening zich gaat ontwikkelen, omlaag zal ‘ie wel niet gaan, maar misschien kunnen we de stijging beperkt houden.

Ellen