Spaarblog

Henk is 51 en is getrouwd met Sandra. Ze hebben geen kinderen en wonen in ruim appartement in Amsterdam. Sandra werkt in het onderwijs en Henk werkt voor een charitatieve instelling. Voor het geld hoeven ze niet meer te werken: ze zijn al jaren financieel onafhankelijk.

Henk: ‘Ik ben eigenlijk helemaal geen spaarder, ik ben een werker. Na mijn studie ben ik een bedrijf begonnen, een administratiekantoor. Het liep lekker en na een paar jaar had ik 5 werknemers en een omzet van meer dan een miljoen. Het was keihard werken, elke dag van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat. Ik had met alle klanten persoonlijk contact, dat was de kracht van mijn bedrijf maar het kostte me ook een hoop zweet om iedereen tevreden te houden. Ik heb het tien jaar volgehouden en toen heb ik de boel verkocht. Sindsdien ben ik rentenier, ik kan leven van de rente op mijn vermogen.

‘Ik heb na de verkoop van mijn bedrijf een maand thuis gezeten maar ik werd er horendol van. Stilzitten is niks voor mij. Al vrij snel ben ik toen gaan werken voor een charitatieve instelling. Ik heb een aanstelling voor 28 uur per week. Het is een prettige plek om te werken, ik heb gezellige collega’s en het is lekker relaxed vergeleken met het runnen van een eigen bedrijf. Ik heb een hoop vrijheid in mijn werk, ik kan mijn werktijden zelf bepalen en mijn functie zelf invulling geven. Ik doe veel meer dan waar ik officieel voor ben aangenomen, ik moet zelfs uitkijken dat ik niet teveel hooi op mijn vork neem.

‘De eerste jaren was het best lastig om opeens zoveel geld te hebben. Er was niet alleen geld, maar ook tijd in overvloed. Ik ging van een 60-urige werkweek naar een 28-urige werkweek. Voor Sandra was het ook moeilijk dat ik heel veel geld had verdiend en zij niet. Ik zag het als ons geld, we zijn tenslotte getrouwd, maar het voelde voor haar alsof zij geen recht had op dat geld. Dat heeft een poos voor problemen tussen ons gezorgd, zij wilde dan in een goedkoop hotel logeren omdat ze perse de helft van de vakantie wilde betalen. Ik wilde in een luxe hotel en ik begreep niet waarom ze niet gewoon kon genieten van het geld. We zijn een poos in relatietherapie geweest, ons huwelijk heeft het wel overleefd maar er waren ook tijden dat ik het geld vervloekte omdat het tussen ons in stond.

‘Geld speelt op dit moment eigenlijk nauwelijks een rol in mijn leven. We hebben ons allebei verzoend met het geld en het is nu ook echt ons geld. We beheren het samen, het is redelijk veilig belegd en we liggen gelukkig niet wakker van de kredietcrisis. Sandra en ik doen regelmatig leuke dingen samen, een dagje naar het strand, naar een museum of uitgebreid koken voor vrienden. In de schoolvakanties gaan we vaak met vakantie. Het is fijn dat het kan, ik besef dat wij in een hele luxe positie zitten. Maar ik besef ook dat Sandra en ik door het oog van de naald zijn gekropen vanwege zoiets stoms als geld. Ik ben blij dat we het samen hebben gered!

Johan stuurde de volgende vraag:

Mijn vrouw en ik zijn bezig om onze schulden af te lossen. We zijn net de grens van 20.000 euro gepasseerd, toen we begonnen af te lossen hadden we 27.000 euro schuld. De afgelopen tijd hebben we alle extraatjes in de aflossing gestoken. Mijn vrouw wil nu een spaarrekening openen, maar ik wil zo snel mogelijk alles aflossen. Het heeft toch geen zin om aan de ene kant rente te betalen en aan de andere kant rente te ontvangen?

Zo op het eerste gezicht heeft Johan gelijk: het heeft geen zin om rente te ontvangen op een spaarrekening terwijl je ondertussen rente betaalt over een schuld. Maar wat nou als de wasmachine kapot gaat, of je auto een dure reparatie nodig heeft? Kun je dat zomaar betalen? Of moet je daarvoor je schuld iets verhogen? Met een bescheiden spaarrekening zorg je er voor dat je tegenvallers op kunt vangen.

Dave Ramsey, die mensen helpt met advies over geld en schulden, adviseert om vóórdat je gaat aflossen wat spaargeld opzij te zetten. Hij adviseert om 1000 dollar in een ‘noodfonds’ te zetten voor eventuele tegenvallers. Vertaald naar Nederlandse maatstaven lijkt een noodfonds van 800 tot 1000 euro lijkt mij een prima uitgangspunt.

Het Nibud heeft een bufferberekenaar waarmee je kunt uitrekenen wat een veilige buffer voor jou is. Die is voor de meeste mensen veel hoger dan 1000 euro. Let wel, het advies van het Nibud houdt geen rekening met eventuele schulden. Zolang je schulden moet afbetalen is een bescheiden buffer aan te raden, zodat je zoveel mogelijk af kunt lossen. Als de schuld eenmaal is afgelost kun je aan een èchte buffer gaan bouwen.

Gisteren schreef ik over een nieuwe website waar je je spaargeld kunt laten veilen, maar van verschillende kanten heb ik reacties gekregen dat er helemaal niks geveild wordt, het is alleen een vergelijking tussen rentes van drie banken. En niet eens de banken met de hoogste rente. Enkele banken die op de site vermeld stonden hebben geëist dat ze van de veilingsite werden verwijderd omdat ze er niets mee te maken willen hebben. Die hele veilingsite is dus oplichterij en ik heb het blogje verwijderd.

Anja stuurde me de volgende vraag:

Ik neem me al twee jaar voor om te gaan sparen. Ik ben een kleine zelfstandige en ik heb een flink pensioengat. Maar als ik zie hoeveel geld ik moet gaan sparen zakt me de moed in de schoenen. Ik werk hard en heb maar een klein inkomen. Als ik een keer iets extra heb geef ik het uit aan iets leuks: kleding of een DVD’tje, onder het motto ‘dat extraatje heb ik wel verdiend’. Maar zo kom ik natuurlijk nooit aan sparen toe. Heb je advies voor mij?

Ik denk dat Anja niet de enige is die moeite heeft om te gaan sparen. Anja schrijft dat ze die extraatjes wel heeft verdiend, ze heeft een klein inkomen en ik stel me zo voor dat ze erg geniet van nieuwe kleding of een DVD’tje. Maar spaargeld is in feite ook een extraatje voor jezelf. Het is alleen een extraatje voor in de toekomst, niet voor nu.

Amerikanen hebben een uitdrukking voor sparen: pay yourself first. In plaats van al je andere rekeningen te betalen, betaal je eerst jezelf. Ik vind het een mooie uitdrukking, daar zouden we eens een Nederlands equivalent voor moeten verzinnen. Het getuigt van respect voor jezelf, je zorgt voor jezelf door jezelf eerst te betalen. Je hoeft alleen maar je gedachten om te draaien om het geld niet uit te geven aan een DVD (een ander) maar naar de spaarrekening te boeken (jezelf).

Naast het veranderen van je gedachten moet je natuurlijk ook de praktische zaken aanpakken. Ik heb al eens geschreven over spaarmethodes, wellicht zit daar iets tussen waar Anja iets mee kan. Ik weet niet of Anja een beetje op haar gewone uitgaven let, misschien kan ze hier en daar nog wat besparen door goed op de prijzen te letten. En die kleding en DVD’tjes, tja, met een beetje creativiteit is daar wel op een andere manier wel aan te komen. Ruil DVD’s met vrienden en familie of leen ze in de bieb, ga eens wat vaker in de kringloopwinkel shoppen, leer naaien en vermaak je oude kleding tot hippe nieuwe kleren.

Loes (37) woont met haar dochtertje Eva in Amsterdam. Loes is drie jaar geleden gescheiden en zit door omstandigheden in de bijstand. Desondanks heeft ze bijna 1500 euro op haar spaarrekening staan. Loes: ‘Ik zit al drie jaar in de bijstand. Het is weinig, maar toch red ik me er prima mee. Ik heb niet zoveel nodig en voor Eva kan ik bijna alles goedkoop of gratis krijgen. Kinderkleding is prima tweedehands te koop, en vaak krijg ik ook kleding van nichtjes. Ik naai zelf ook veel, voornamelijk broeken voor Eva en mezelf, en ik vermaak ook kleding. Pas heb ik nog een soort tuniek gemaakt van een bloes die ik in de kringloopwinkel had gevonden. De stof was leuk maar de kraag was erg jaren negentig, die heb ik er af geknipt en de mouwen heb ik ingekort. Nu draag ik ‘m met een t-shirt met lange mouwen eronder, helemaal hip!

‘Ik woon heel mooi op de begane grond. Ik heb voor Amsterdamse begrippen een riante tuin. Ik heb ontzettend geboft met deze woning. Toen ik hier kwam wonen stond er alleen maar onkruid in de tuin. Onder al dat onkruid bleken nog terrastegels te liggen. Ik heb er een smultuin van gemaakt met kruiden, aardbeien, bessen, broccoli en sperziebonen. ’s Zomers kan ik zeker twee keer per week groente uit eigen tuin eten.

‘Ik spaar elke maand 50 euro. Dat gaat automatisch de dag nadat mijn uitkering is gestort. Als je automatisch spaart is het geld uit je zicht, ik merk het meestal niet eens, die 50 euro. Soms kom ik tekort in een maand, dan boek ik het gewoon terug.

‘Ik vind het een prettig idee dat ik wat geld achter de hand heb, als de wasmachine kapot gaat kan ik ‘m laten maken of een nieuwe kopen. Mijn spaargeld geeft me een gevoel van zekerheid.

Joost (46 ) is gescheiden en heeft twee kinderen die bij zijn ex wonen. Hij werkt fulltime bij een ICT bedrijf en woont in een huurwoning.
Joost: ‘Ik spaar helemaal niet zo bewust, als er veel geld op mijn rekening staat schuif ik het gewoon opzij naar mijn spaarrekening. Ik let helemaal niet op geld. Ik betaal mijn ex veel alimentatie, veel meer dan officieel zou moeten, en ik leef ook best ruim. Ik heb een dure hobby: ik hou van oude auto’s. Op dit moment heb ik naast mijn gewone auto een porsche die ik zelf opknap. Ik heb een goed salaris en ik doe wat ik wil en hou toch elke maand geld over. Een luxe situatie. Toen ik nog getrouwd was had ik trouwens geen spaargeld. Alles ging gewoon elke maand op. Na de scheiding verkochten we het huis en kreeg ik 30.000 euro op mijn rekening gestort. En sindsdien komt er elke maand een beetje bij.

‘Ik heb nu 97.000 euro bij elkaar gespaard. Een mooi bedrag. Ik heb er op zich geen doel voor, ik wil ook geen huis kopen want ik woon hier prima. Ik woon in een soort hofje en het is hier erg gezellig. Wel denk ik erover om mijn baan op te zeggen. Ik heb het wel gezien. Ik schrijf graag, nu schrijf ik ook al af en toe artikelen over auto’s voor een website. Ik zou graag fulltime willen schrijven, het liefst over auto’s natuurlijk. Ik kijk even hoe het gaat het komende jaar gaat, als ik het aandurf wil ik mijn baan eind volgend jaar opzeggen. Als het met de inkomsten wat tegenzit hoef ik me niet direct zorgen te maken, ik kan het met mijn spaargeld wel een paar jaar uitzingen!

Peggy en Wim zijn al bijna 30 jaar samen. Peggy werkt fulltime als lerares, Wim is afgekeurd en doet af en toe wat losse klussen.
Peggy: ‘Wim is 11 jaar geleden betrokken geweest bij een auto-ongeluk. Iemand reed door het rood, Wim kon nog net op tijd remmen maar de auto achter hem niet. Wim’s auto werd van achteren geraakt. Door de klap zijn enkele wervels in zijn rug beschadigd. Wim kan zich nu wel weer goed bewegen maar hij kan niet zo lang rechtop zitten.

‘Wim is volledig afgekeurd. De eerste jaren is hij ook helemaal thuis geweest, maar sinds een paar jaar werkt hij weer een paar uurtjes per week voor zijn oude baas. Hij werkt op freelance basis. Hij kan zijn tijd zelf indelen, als hij een dag veel pijn heeft kan hij op bed gaan liggen en op een andere dag krijgt hij wel opeens een klus af. Toen Wim werd afgekeurd kregen we een heleboel geld van de verzekering: meer dan 400.000 gulden! Dat geld hebben we voor een deel in aandelen belegd en voor een deel op de bank gezet. De eerste jaren namen we elke maand 800 euro op als aanvulling op mijn inkomen. Dat het zo goed met Wim gaat dat hij ook elke maand wat geld in het laatje brengt is een onverwacht extraatje, we hoeven nu bijna nooit meer verzekeringsgeld aan te spreken.

‘Begin dit jaar hebben we besloten de aandelen te verkopen. In Amerika deden toen al verhalen de ronde over die rommelhyptoheken en met name Wim voelde nattigheid. Hij werd er onrustig van en wilde de boel zo snel mogelijk verkopen. Achteraf natuurlijk helemaal terecht, en ik ben erg blij dat we onze aandelen nog met winst hebben kunnen verkopen. Voor het ongeluk met Wim hadden we al een mooi bedrag op onze rekening staan. Door de rente en de winst met de aandelen staat er nu zo’n 350.000 euro op onze spaarrekeningen. Ik heb het geld vorige maand wel verdeeld over een paar banken!

‘We hebben ons voorgenomen om nu te gaan genieten van het geld. Het gaat nu redelijk goed met Wim maar wie weet hoe we er over een paar jaar voor staan. Ik neem volgend jaar een sabattical en we gaan dan een paar maanden met de camper op reis. En wat we daarna gaan doen weten we nog niet. Het hangt er ook van af hoe het dan met Wim gaat. Geld op de bank hebben is prettig, het geeft je een beetje vrijheid. Maar ik zou alles zo inruilen als Wim daarmee zijn gezondheid terug kreeg.

Wil je ook je verhaal vertellen op Spaarblog? Neem contact met ons op. Je kunt ook anoniem je verhaal vertellen als je dat wilt.

Erik (42) is getrouwd met Anna. Ze wonen met hun twee kinderen in een huis dat bijna is afbetaald.

Erik: ‘Ik heb dit huis gekocht van mijn eerste salaris, begin jaren ’90. De eigenaar moest er snel van af en ik kon het huis voor een prikje kopen. Ik heb een hypotheek voor 25 jaar afgesloten. Anna is 9 jaar geleden bij me ingetrokken en nu wonen we hier met ons gezin. We hebben een paar jaar geleden verbouwd, de woonkamer is uitgebouwd en we hebben een nieuwe keuken. We hebben de verbouwing helemaal van ons spaargeld betaald.

De hypotheek is over 7 jaar afbetaald. Onze woonlasten zijn vrij laag en we leven niet extravagant. Ook al werkt Anna op dit moment niet, we kunnen elke maand wel wat geld opzij zetten. Op dit moment staat er 8000 euro op de spaarrekening.

Mijn spaargeld staat gewoon bij de bank waar ik ook mijn lopende rekening heb. Misschien krijg ik niet de hoogste rente, maar ik heb ook geen gezeur zoals die mensen die hun geld bij Icesave hadden staan. Ik heb geen geld in aandelen zitten. Ik ben best conservatief als het op geld aankomt. Misschien had ik wel heel rijk kunnen worden door in aandelen te gaan beleggen, maar ik kies liever voor zekerheid. Over 7 jaar wonen wij hier vrij, Anna werkt tegen die tijd waarschijnlijk ook wel weer. Moet je eens kijken hoeveel geld we dan kunnen sparen!’