Spaarblog

Koken op vakantie is bij ons altijd een uitdaging. In huisjes of stacaravans zijn vaak maar een paar gebutste en kromgetrokken pannen, geen scherpe messen en geen vriezer. Wij gaan nog extremer: we kamperen zonder elektriciteit en dan moet je je maaltijden zorgvuldig plannen. We halen eens per drie dagen boodschappen, de eerste dag kunnen we gekoelde producten zoals vlees en zuivel eten, de tweede en derde dag niet.

Ik maak vaak eenpansmaaltijden op vakantie, of pasta met een saus. Een paar succesrecepten die wij vaak maken op vakantie.

Pasta met groente en vis: Kneem verse groente zoals courgette, paprika, prei, ui en tomaat. Geen voorgesneden groente, want die kun je niet goed bewaren. Fruit de groente in een beetje olie met wat italiaanse kruiden, peper en zout. Voeg de pasta toe en een beetje water. Houd goed in de gaten of de pasta niet droogkookt, voeg zo nodig extra water toe. Als de pasta gaar is een blikje tonijn toevoegen.

Lauwe maaltijdsalade: kook krielaardappeltjes en een paar eieren. Meng de aardappeltjes met de hardgekookte eieren, stukjes tomaat, komkommer en slasaus.

Ratatouille: Stoof verse groente (bijv. courgette, tomaat, paprika, aubergine) met aardappeltjes in een pan met een klein laagje water. Op smaak brengen met provençaalse kruiden, peper en zout.

Nog meer suggesties:
• andijviestamppot met blokjes kaas en rookworst
• blik bruine bonen opwarmen met een blik maïs en een pot mexicaanse dipsaus, opeten met tortilla’s of nachochips
• macaroni met ui, champignons, tomatensaus en kaas.
• aardappels met een blik witte bonen, rookworst en gefruit uitje
• pannenkoeken (gebruik houdbare melk)

Toetjes zonder koelkast:
• fruit, vers of uit blik
• appelmoes
• zelf vla maken met custardpoeder (gebruik houdbare melk)
• griesmeelpap (ook met houdbare melk)

Voor een recept had ik gecondenseerde zoete melk nodig, uit een blikje. De prijs van die blikjes melk viel me erg tegen: 1,69 voor een klein blikje. Als je maar een paar eetlepels nodig hebt is het eigenlijk zonde van het geld, want wat moet je met de rest van het spul?

In de Tightwad Gazette had ik gelezen over de schier onmogelijke toepassingen van melkpoeder. Je zou er zelfs room mee kunnen maken en ook gecondenseerde melk. Ik had geen melkpoeder in huis, maar wel koffiemelkpoeder. Ik besloot de gok te wagen en ik mengde een paar eetlepels koffiemelkpoeder en twee theelepels suiker met een beetje heet water (goed roeren). Een uurtje in de koelkast en tadaaa…. het was een stroperig, romig goedje geworden en het smaakte precies zoals gecondenseerde melk uit een blikje. En het recept (bircher muesli) lukte prima.

De laatste maanden heb ik heel veel gewerkt, ik heb ontzettend veel uren gemaakt. Op het werk is het druk, het sociale leven met de kinderen is druk (zucht, bijna het eind van het schooljaar) en ook mijn vrijwilligerswerk (sponsoring voor school) concentreert zich in de laatste maand van het schooljaar. Al die drukte begint z’n tol te eisen, en om niet zenuwziek te worden doe ik het nu even wat rustiger aan. Ik heb een week niet gewerkt en deze week werk ik halve dagen. Het is heerlijk om even de rust te hebben om wat op te ruimen en schoon te maken in huis en het niet met de franse slag even snel tussendoor te moeten doen. Ik ben ook wat meer aan het kokkerellen dan anders.

Afgelopen weekend kwamen mijn ouders op bezoek en ze brachten heel veel aardbeien mee en een teil vol met bessen.

De aardbeien zijn al bijna op, maar de bessen zijn iets lastiger. Twee van onze kinderen lusten best een bakje bessen, maar het waren er zóveel, die kun je niet lang genoeg bewaren om ze op te eten. Bessenjam is bij ons thuis niet zo’n hit, vanmiddag heb ik dus bessensap gemaakt. Het was nog een hele toer om een recept te vinden, maar gelukkig vond ik het in mijn Wannee kookboek uit de jaren twintig. Het recept luidt:

Gebruik er 2/3 roode bessen en 1/3 zwarte bessen voor. Wasch deze en ze ze op met zooveel water, dat ze ruim half onderstaan. Laat ze koken tot ze zacht geworden zijn (10 à 15 minuten) en pers ze dan door een vruchtenpers of door een dubbelgevouwen linnen doek. Doe het sap in een schoone pan en laat ’t nog 15 à 20 minuten koken en neem er zorgvuldig het schuim af. Vul er dan de goed schoongemaakte en uitgekookte flesschen mee, sluit deze direct met uitgekookte kurken en lak ze dicht.

Ik heb sap gemaakt van alleen rode bessen door ze te koken, door de roerzeef te draaien, te zeven en in te koken. Het was precies genoeg voor een leeg jampotje. Het is behoorlijk geconcentreerd sap, ik denk dat ik er minder van nodig heb dan sap uit de winkel. Van de bessenmoes die over bleef na het zeven heb ik een soort bessengelei gemaakt die we vanavond over de vla doen.

Onze kinderen zijn dol op aardbeiensaus uit een flesje. Het nadeel van die sausjes is de prijs, een flesje saus kost iets meer dan een euro en zo’n flesje is zó leeg. Een voordelig alternatief is gewone aardbeienjam. Een potje Euroshopper aardbeienjam kost 89 cent, en met een potje jam kun je de hoeveelheid van wel vijf flesjes saus maken. Het maken van saus is heel eenvoudig: pureer met de staafmixer een beetje jam met een beetje water (ongeveer gelijke hoeveelheden, voor een dikke saus neem je meer jam, voor een dunne saus meer water).
Je kunt natuurlijk ook aardbeiensaus maken van verse aardbeien, maar om op prijs te kunnen concurreren met jam moet je ze wel heel voordelig (of gratis) kunnen krijgen.

Giet de saus over in een klein karafje of kannetje, het moet er natuurlijk wel een beetje leuk uitzien aan tafel. Versier een bolletje roomijs met aardbeiensaus. Ook lekker bij andere toetjes zoals custardpudding of vanillevla.

Ik ben al twee jaar bezig met een queeste naar de ultieme zelfgemaakte groenteburger. Na het ontdekken van de Toscaanse carrés van meneer Albert Heijn heb ik enige tijd de handdoek in de ring gegooid, maar sinds een paar weken ben ik weer verder aan het speuren naar de ultieme groenteburger.

Het viel me op dat mijn zelfgemaakte burgers meestal erg compact zijn vergeleken met de burgers uit de winkel. Dat bracht me op het idee om bakpoeder of gist toe te voegen zodat het wat luchtiger zou worden. Experimenten met linzenburgers met bakpoeder mislukten, linzenpuree is blijkbaar te zwaar om te kunnen rijzen.

Vorige week stond ik drie-in-de-pan te bakken (dikke kleine pannekoekjes met gist) toen ik bedacht dat je misschien wel gistbeslag als basis kunt nemen voor groenteburgers. Vandaag heb ik dus groenteburgers met beslag als basis gemaakt. Ik heb een dik volkorenbeslag gemaakt met twee eieren, 150 ml water, een theelepel droge gist, 1/2 groentebouillonblokje, een gefruite ui, een handje soepgroente en 200 gram rode linzen, gekookt en gepureerd. Van deze hoeveelheid kan ik wel 15 burgers bakken.

Het resultaat ziet er mooi uit en ze smaken ook heel aardig. Maar door een driekoppige jury van hardnekkige Mcfans zijn ze helaas afgekeurd, het jurycommentaar: ‘dit zijn geen groenteburgers, maar groentepannekoekjes!’.

In November las Rebecca Currie een artikel in de New York times waarin werd betoogd dat ‘slecht’ eten goedkoper is dan ‘goed’ eten. In het artikel werd het voorbeeld van Christopher Greenslate en Kerri Leonard aangehaald, die geprobeerd hadden voor 1 dollar per dag te eten. Dat verliep niet zo goed: ze aten telkens hetzelfde, hadden weinig energie en werden chagrijnig. ‘Ik daag iedereen uit om voor 1 dollar per dag te eten’ zei Christopher Greenslate na afloop van het experiment.

Die uitdaging nam Rebecca Currie aan. Sinds 9 februari eet ze zo gezond mogelijk voor 1 dollar per dag. Ze doet verslag op haar weblog.

Op YouTube ontdekte ik een serie filmpjes van Clara, een 93 jaar oude oma die gerechten uit de Grote Depressie van de jaren ‘30 klaarmaakt terwijl ze vertelt over hoe ze in die jaren leefden. Fascinerend! Deze kwieke dame heeft ook een eigen website.

Onze kinderen hebben voorjaarsvakantie en deze week sta ik wat vaker in de keuken dan normaal. Ik bak broodjes en een voorraadje schoolkoeken, en vandaag bak ik een poffert. Poffert is een Gronings gerecht, wat het midden houdt tussen een rozijnenbrood en een ongezoete tulbandcake. Als Gooise Grunninger hou ik de familietraditie in ere door af en toe een poffert te bakken.

Ik heb een speciale poffertvorm, een tulband met een deksel, maar het kan ook in een ovenschaal of een klein pannetje. Op vakantie heb ik het wel eens gemaakt in het kleinste campingpannetje. Het grote voordeel van een poffert is namelijk dat je er geen oven voor nodig hebt. Je zet de vorm/pan au-bain-marie in een grote pan met water en kookt de poffert op laag vuur in een uurtje gaar.

Je hebt nodig:
250 gram bloem
een halve theel. zout
1 theel. gist
schepje suiker
100-150 gram rozijnen
200 ml. lauwe melk (een deel vervangen door water kan ook)
1 ei

Meng alles tot een mooi beslag. Als het erg dik is giet je er nog een scheutje water door, als het te vloeibaar wordt nog een handje bloem. Giet het beslag in de vorm en zet de vorm met warm water in de grote pan. Laat een uurtje rijzen met het deksel op de pan. Zet daarna het vuur aan en kook de poffert gaar in een uur op laag vuur. Je kunt controleren of het gaar is door er een prikker in te steken: als de prikker er schoon uit komt is het gaar. Warm opdienen met suiker en kaneel.