Spaarblog

Ik geef het op, ik stop er mee. Voor mij geen zelfgemaakte schoonmaakmiddelen meer.

De fles schuurmiddel en wc-reiniger waren toevallig twee weken geleden tegelijk leeg, en sindsdien heb ik geëxperimenteerd met zelfgemaakt wasmiddel, met schoonmaakpasta van afwasmiddel en soda, gewone soda en azijn. Het was niet de eerste keer dat ik met dit soort middelen heb geëxperimenteerd, maar ik geef het nu echt op. Het werkt gewoon niet. Mijn gootsteen wordt niet schoon van schrobben met soda, er blijven altijd vieze bruine plekken die ik niet weg krijg. De badkamer en de wc krijg ik niet schoon met azijn, en het zelfgemaakte wasmiddel bevalt maar matig. Als je de was niet meteen uithangt gaat hij muf ruiken, en ik heb de indruk dat de was minder schoon wordt.

Gisteren heb ik maar weer wat schoonmaakmiddelen gekocht. Het was heerlijk dat de wc binnen een minuut was schoongepoetst met een dikke wc reiniger, en de gootsteen was blinkend schoon met een mild schuurmiddel. Soda blijf ik als schoonmaakmiddel gebruiken in de tuin (voor het schrobben van groene aanslag op hout en tegels) en voor het uitkoken van aangekoekte pannen. Een ’sopje’ met soda werkt ook goed voor het afnemen van tegels in de badkamer.

Het nut van gewone azijn zie ik niet zo voor het schoonmaken, ik heb niks kunnen vinden waarbij azijn goed werkt. Speciale schoonmaakazijn werkt wel goed: voor het ontkalken van het koffiezetapparaat en het ontkalken van bijv. kranen (een doekje gedrenkt in schoonmaakazijn een nacht om de kraan binden).

Ik begrijp niet zo goed wat ik verkeerd doe, ik lees heel vaak over het succes van zelfgemaakte schoonmaakmiddelen en de fantastische mogelijkheden van soda en azijn. Tips zijn dus van harte welkom!

Ik zou graag iets ruimer willen wonen. We wonen nu met z’n vijven in een krappe rijtjeswoning. De benedenverdieping is aan de kleine kant maar functioneert wel goed, het venijn zit ‘m vooral in het schuine dak vanaf de eerste etage waardoor de slaapkamers, en vooral de zolder, heel klein zijn.

Wij hebben ook wel eens groot gewoond. Elf jaar geleden woonden echtgenoot en ik als expats in Canada. We werden door een gerenommeerd bedrijf uitgezonden en het was alsof we de jackpot hadden gewonnen: we kregen vliegtickets, een werkvergunning voor echtgenoot, twee dikke lease auto’s met benzinepasjes en een riante huurwoning –inclusief schoonmaakservice- cadeau. Daar zaten we dan, met twee peuters in een gemeubileerd vrijstaand huis met twee woonkamers (een sjieke en een gewone), een eetkamer, een studeerkamer, een hele grote keuken, vier slaapkamers, twee badkamers, een waskamer, een dubbele garage en een gigantische basement (kelder). Het was zo’n typisch amerikaanse woning die je ook op TV wel ziet, met een grote ronde entree, en als je binnen komt een wenteltrap en een balustrade.

Het huis was zo groot dat we niet eens alle kamers gebruikten. Twee kamers zaten zelfs op slot, zodat de kinderen er geen rommel konden maken. De schoonmaakservice kwam om de week, zelf hoefde ik alleen maar een beetje te stofzuigen tussendoor.

We hebben een heerlijke tijd gehad in Canada, maar zo’n groot huis hoeft voor mij nou ook weer niet. Voor mezelf heb ik niet zoveel ruimte nodig, dus een huis met ruimere slaapkamers voor de kinderen zou voor ons voldoende zijn.

De laatste tijd gaan er steeds meer stemmen op voor klein wonen: het bespaart ruimte en energie, en ook een kleine woning kun je heel slim inrichten waardoor je nog wel leefruimte over houdt. Op internet zijn veel tips te vinden, waarbij ik wel wil opmerken dat veel Amerikaanse ‘kleine’ huizen nog steeds een stuk groter zijn dan het gemiddelde Nederlandse huis. Leuke ideetjes voor slim ingerichte kleine huizen kun je vinden op Little digs.

Ook leuk: Peakmoment over kleine huizen.

Afgelopen weekend was het huizenkijkdag bij de NVM makelaars. Hoewel ik graag een huis wil kopen ben ik niet gaan kijken. Pakweg een jaar geleden heb ik alle interessante huizen in mijn dorp bezichtigd en het was een frustrerende ervaring. Op internet zag het huis er leuk en ruim uit, maar in het echt viel het meestal tegen. Een huis wat 3 ton moest kosten bood evenveel ruimte als ons huurhuisje. We vonden de prijzen van de huizen absoluut niet in verhouding tot de geboden ruimte. De meeste aangeboden huizen zijn inmiddels wel in prijs gedaald, maar dan heb ik het over maximaal 10%. Ik vind de prijs-kwaliteit verhoudingen pas weer in balans bij een prijsdaling van 40%. Mijn theorie dat de prijzen met 40% moeten dalen word ondersteund door Bill Gross, een financieel expert uit de V.S. Hij beweert dat de huizenprijzen in de hele westerse wereld zullen halveren, ook in Nederland.

De reden daarvan is gelegen in het achterliggende mechanisme van de groei in de westerse wereld de afgelopen twee decennia. Volgens Bill Gross is de economische groei namelijk niet gerealiseerd door groei van productie, maar puur op basis van het piramidespel van aandelen- en huizenprijzen die vaak met geleend geld tot grote hoogten werden opgestuwd.

Dat de ineenstorting van de aandelenprijzen zo snel ging en die van de huizenprijzen langzaam komt alleen maar omdat de aandelen markt per seconde reageert en professionele beleggers heel snel beginnen te verkopen als de signalen daar aanleiding toe geven. Tenslotte kun je veel geld verdienen door vandaag je aandelen te verkopen en morgen weer terug te kopen.

Bij de huizen werkt dat heel anders. De verkopende partijen zijn geen gehaaide handelaren, maar gewone burgers zoals u en ik die met verbijstering en angstzweet in de handen dit allemaal staan te aanschouwen en zich zelf niet eens de gedachte kunnen toestaan dat dit aan het gebeuren is. Totale ontkenning is de eerste fase. Bovendien hebben sommigen al een ander huis gekocht en hebben ze het bedrag dat ze in gedachte hadden voor hun oude huis gewoon hard nodig. Ik denk dat ik dat ook zo zou doen. Maar de harde werkelijkheid is dat je maar beter elk redelijk bod kunt accepteren, want over twee jaar, als je al heel wat geld kwijt bent aan dubbele lasten, zou je willen dat je het geaccepteerd had. Pas in de loop van dit jaar gaan velen zich echt realiseren wat er staat te gebeuren, en dan is het hek van de dam.
Bron: wuz.nl

Vorig jaar heb ik een poging gewaagd om groente te verbouwen in eigen tuin. Maar mijn moestuintje is hopeloos mislukt: ik liet zaaigoed doodgaan doordat ik vergat water te geven, en de sperzieboontjes en de paprika, die het wel goed deden, zijn vertrapt door het voetballen in de tuin. Ik zie voorlopig maar af van een moestuintje.

Voor het geval ik toch weer de kriebels krijg heb ik bedacht dat ik de belangrijkste menselijke factor (mezelf) zoveel mogelijk moet uitschakelen en de boel moet automatiseren. Zelfkennis is tenslotte de sleutel tot succes en ik vergeet altijd om planten water te geven. Gelukkig zijn er allerlei systemen bedacht door slimmeriken die tegen hetzelfde probleem aanliepen.  Hoe je een goedkoop model ‘self watering container’ maakt wordt in dit filmpje uitgelegd.

Jan van Huizenmarkt-zeepbel heeft een leuke verzameling fragmentjes achter elkaar gezet over de huizenprijzen in Nederland.

Wie deze weblog al langer volgt weet dat ik al een paar jaar op zoek ben naar een leuk en betaalbaar koophuis. Maar ik heb geen haast, ik zit in een huurhuis dat weliswaar een beetje krap is voor ons gezin, maar wel voldoet.

Echtgenoot en ik overwegen wel om een ruimer huurhuis te zoeken. Er schijnen veel verkopers met hun onverkoopbare huis op de huurmarkt actief te zijn. Maar de voorwaarden voor het huren van een dergelijke woning zijn zó ongunstig (een huurtermijn van max. twee jaar en een belachelijk hoge huur) dat ik voorlopig gewoon blijf zitten in mijn vrije sector huurwoning.

lees ook: Hoe realistisch is het dat de huizenprijzen zakken?

Gisteren belde onze hypotheekadviseur: of we al een leuk huis hadden gevonden. ‘Nu is het moment om te kopen’ zei hij, ‘het is nu een kopersmarkt’.

Het is nu pakweg een jaar geleden dat we hypotheekadvies hebben ingewonnen, mijn echtgenoot en ik willen graag een leuk gezinshuis kopen. Toen we hoorden wat onze mogelijkheden waren zijn we huizen gaan bekijken. We zijn ons kapot geschrokken hoe weinig huis je voor je geld krijgt. De hypotheek die wij maximaal konden krijgen kwam niet in de buurt van de vraagprijzen van de huizen die wij geschikt vonden voor ons gezin met drie kinderen.
In ons dorp vragen verkopers rustig 3 ton voor een rijtjeshuis met een postzegeltuintje. Echt leuke huizen, twee-onder-een-kap met een normale tuin doen meer dan 4 ton. Dan heb je wel een huis met achterstallig onderhoud en een keuken waar de kastjes scheef hangen van ouderdom. Het kan aan mij liggen, maar ik vind dat geen realistische huizenprijzen. Ook al bied ik 20% onder de vraagprijs, dan vind ik het nog geen realistische prijs.

Mijn rekensommetje om te bepalen of de huizenprijzen reeël zijn is simpel. Ik wil, inclusief onderhoud, best wat meer betalen voor een hypotheek dan dat ik nu naar de huisbaas schuif aan huur. Maar dan wil ik wel dat het huis over 30 jaar ook van mij is, afbetaald en al. Ik betaal 726 euro aan huur. Dat is de huurprijs op de vrije markt, wij huren in de vrije sector. Het is dus aannemelijk dat dit bedrag een reeël bedrag is om per maand voor dit huis te betalen. Als men er meer voor wilde betalen zou de huisbaas er immers wel meer voor vragen. Dit bedrag neem ik dus als uitgangspunt voor mijn sommetje. Ik reserveer 100 euro per maand voor onderhoud, dat is nu bij de huur inbegrepen maar dat moet ik ook zelf betalen als ik een huis koop. Als ik vervolgens per maand 800 euro inleg in een spaarhypotheek dan kan ik een huis kopen van ongeveer 150.000 euro. Als de huisbaas ons huurhuis zou verkopen zou hij er een bedrag van 230.000 tot 270.000 euro voor vragen, afhankelijk van hoe snel de huisbaas (Fortis!) van het pand af wil. Volgens mijn rekensommetje zouden de huidige prijzen dus 35% tot 45% moeten dalen.

Er is helemaal geen sprake van een kopersmarkt, de huizenprijzen zijn nog steeds veel te hoog. Ik koop voorlopig nog geen huis. De huizenprijzen moeten eerst flink omlaag, terug naar een betaalbaar niveau. Dàn is er pas sprake van een kopersmarkt.

Toen ik de foto’s van dit droomhuis zag viel mijn mond letterlijk open: wauw, wat mooi! En het mooiste is dat de bouw van dit sprookjesachtige huis slechts 4 maanden en 3000 engelse pond kostte. De eigenaar bouwde het (met hulp van vrienden) van boomstammen en afvalmateriaal. Ik vind het ongelofelijk, dat je voor zo weinig geld zo’n leuk huis kunt bouwen. Op de site van Simon, de eigenaar, vind je allerlei informatie over hoe dit huis is gebouwd en foto’s van dit droomhuisje.

Ik loop zelf al jaren rond met het plan om zelf een ‘low impact’ huis te bouwen, maar ik zou niet weten hoe ik dat aan moest pakken. Nu ik deze foto’s heb gezien ga ik toch maar eens met de gemeente bellen om te informeren of dit ook in Nederland mogelijk is. In zo’n droomhuisje wil ik ook wel wonen!

Een paar maanden geleden waren onze aandelen zo’n 8000 euro waard. We hadden gedurende een paar jaar 5500 euro ingelegd, dat was dus een mooie winst. De afgelopen weken heb ik mijn beleggingsrekening angstvallig vermeden. Kwestie van de kop in het zand steken: enveloppen niet opengemaakt, de beurspagina’s in de krant snel omgeslagen. Ik wilde gewoon niet weten hoe erg het was.
Maar helaas, echtgenoot hielp mij vanmorgen uit de droom. Van ons ingelegde geld is nog maar 3750 euro over. Nou ja, je maakt pas verlies op het moment dat je de aandelen verkoopt dus ik beschouw dit maar als een tussenstand.

Mijn kop-in-het-zand gedrag is niet uniek. Het is precies datgene is wat veel mensen doen als er geldproblemen zijn. Van mensen met problematische schulden is bekend dat er vaak een grote stapel ongeopende rekeningen ergens verstopt ligt.
Toen de kredietcrisis net uitbrak stak de politiek massaal de kop in het zand: die crisis zou zo weer overwaaien, Nederland ging goed, de werkloosheid was hier laag, blablabla. Ik dacht dat de politiek inmiddels wel weer hun kop uit het zand had getrokken, maar vandaag maakte het CDA in hun vlaktaks-voorstel bekend dat de hypotheekrente aftrek helemáál niet prijsopdrijvend werkt. Het CDA negeert daarmee rapporten van o.a. het CPB, de IMF en de Oeso. Het CDA vindt ook dat de huurprijzen sneller moeten kunnen stijgen: de WOZ waarde van de woning moet worden meegenomen voor de huurprijs.

Wat een mop. Het CDA heeft zijn kop blijkbaar zo diep in het zand gestoken dat ze niet zien dat de huizenprijzen onder druk staan, de markt voor nieuwbouwwoningen is ingestort en makelaars, notarissen en zelfs het kadaster hun omzet zien dalen. Maar wat mij betreft doen we het meteen hoor, die WOZ waarde verrekenen in de huur. Maar dan moet het wel twee kanten op werken: de huren moeten ook kunnen dalen.