Spaarblog

Begrijp me niet verkeerd, ik hou van romantiek. Een lief gebaar, een lekker etentje: heerlijk! Maar die opgeprikte, min of meer verplichte romantiek van Valentijnsdag hoeft van mij niet zo.
Ik dacht altijd dat Valentijnsdag was uitgevonden door de middenstand, maar er blijkt nog een heel verhaal achter te zitten. Volgens Wikipedia komt het Valentijnsfeest voort uit het Romeinse (en misschien nog wel oudere) vruchtbaarheidsfeest Lupercalia. Wikipedia:

Voor de Romeinen was dit destijds een belangrijk feest. Het feest werd hoogstwaarschijnlijk gevierd in de buurt van de grotten waar Romulus en Remus, de stichters van Rome, waren opgevoed door wolven. Volgens het verhaal werden de namen van ongehuwde jonge vrouwen in een grote kom gegooid. Ongehuwde mannen mochten dan om de beurt een naam trekken. Tijdens het feest waren de twee jonge mensen die aan elkaar gekoppeld werden elkaars partner. Toen in Europa het Christendom opkwam, werd dit heidense feest door de kerk verboden en verving men Lupercalia door Valentijnsdag.

Kijk, dat verandert de zaak. Een Romeins vruchtbaarheidsfeest, dat is hele andere koek dan die kleffe kaartjes en knuffels uit de winkels. Met de oude Romeinen in gedachten vind ik deze Ja/Nee sticker van moeder wel toepasselijk, als tegenhanger voor al die commerciële nepromantiek.

Ellen

Als mijn moeder op bezoek komt moet ze erg lachen. Er is namelijk altijd wel iets in of om het huis wat ik zelf heb gerepareerd met tape, paperclips of elastiek. Reuze handig vind ik zelf, maar mijn moeder ligt altijd krom van het lachen bij het zien van mijn geïmproviseerde oplossingen. En na het zien van deze website vol knullige doe-het-zelf projecten begrijp ik eindelijk waarom: There, I fixed it.

Hebben we járen geen kerstpakket gekregen, dit jaar kregen we er opeens twee! En ik heb ook nog een stormparaplu gekregen als kerstgeschenk. Wat is het toch ontzettend leuk, een kerstpakket! En ja: er zitten ingeblikte pinda’s in, paté, crackers en een fles wijn.

Als ondernemers krijgen wij normaal geen kerstpakket, maar ik kreeg er eentje van het bedrijf waar ik aan een opdracht werk, en echtgenoot van de voetbalclub hier in het dorp waar hij actief is. Ik hoor om me heen mopperende geluiden over kerstpakketten, dingen als doneren aan de voedselbank en verkopen op marktplaats. Nou wij niet hoor, wij gaan alles lekker zelf opeten!

Soms denk ik wel eens dat echtgenoot en ik niet helemaal sporen. Wij zijn niet alleen dol op kerstpakketten, we houden allebei ook van vliegtuigeten. Nou vliegen we niet zo vaak, maar àls we eens vliegen verheugen we ons al weken van tevoren op de nootjes en de maaltijden.

Ik vrees dat het nog erfelijk is ook. De kinderen zeuren al wanneer we die crackers uit het pakket ‘eindelijk’ gaan opeten. Het is ook een veeg teken dat het ze het nog steeds hebben over de maaltijden van ‘tafeltje dekje’ die we kregen als we bij mijn oma op bezoek gingen. Oma is alweer jaren dood, maar de kinderen herinneren zich nog steeds hoe lekker het eten daar was. Jammer voor de voedselbank, maar van ons hoeven ze geen kerstpakketten te verwachten!

Ja, we gaan uitdelen hier op Spaarblog, we geven de bespaarkalender cadeau!

De bespaarkalender staat vol met tips over financiën, gratis of goedkope uitstapjes, recepten en grappige cartoons van bespaarvarkentje. Deze scheurkalender kost in de winkel € 14,95, maar wij geven er maar liefst twee weg. Wil je kans maken om er een te winnen? Laat dan een reactie achter met daarin kort en bondig waarom juist jíj deze kalender zou moeten winnen. De leukste reactie, de origineelste inzending of de inzending waar we het hardst om moeten lachen wint een kalender!

[Je kunt niet meer inzenden]

Het zal u niet ontgaan zijn: bij DSB bank zijn ze nog even niet uit de zorgen. Voor houders van een betaalrekening hanteert men voorlopig de slogan: klein bedrag, pinnen mag!

De spaarders zullen voorlopig even op hun geld moeten wachten, maar dankzij het deposito garantiestelsel zullen de meeste houders van normale spaarrekeningen hun geld wel terug krijgen. Wanneer je er zowel spaargeld  als een hypotheek hebt, wordt de situatie al wat nijpender op het moment dat ze echt failliet gaan.

Voor al je leningen zul je in de toekomst wellicht ergens anders naar toe moeten. De van de TV reclame bekende ‘loan sharks’ als Frisia en Postkrediet,  zijn namelijk bijna allemaal dochters van DSB.

Gelukkig is daar een oplossing voor: Knakenlenen.nl. Relatief veilig, met incassogarantie!

Gisteravond was er een leuke uitzending van Andere tijden over het huishoudboekje.

Elke cent telt: het huishoudboekje. Genoeg gespaard voor een stofzuiger? Een halve eeuw geleden hielden veel gezinnen nauwkeurig alle uitgaven bij in een huishoudboekje. En wie dat niet kon, kreeg les van spaarzame dames. In deze tijd van kredietcrisis terug naar een periode waarin welvaart niet vanzelfsprekend was, een wasmachine ruim twee keer een maandsalaris kostte en elke cent werd omgedraaid.

Op een andere site (ik weet niet meer welke) zag ik dit geinige filmpje over de ratrace waar we bijna allemaal in zitten.

Nieuw geld kenmerkt zich door het opzichtig uiten van rijkdom: bulgari-horloges, snelle auto’s en witgekalkte Jan-des-Bouvrie-villa’s. Oud geld woont weliswaar ook in een prachtige villa, maar op het bemoste grindpad staat eerder een bejaarde Volvo dan een Ferrari, en het huis wordt gesierd door oude en ietwat versleten meubels die vaak al generaties in de familie zijn.

De engelse politicus Alan Clark (uit een oud geld familie) zei ooit, met veel dédain, over zijn veel rijkere nieuw geld collega Michael Hesseltine: He had to buy his own furniture. Voor oud geld is het kopen van nieuw meubilair not done. Nieuw geld begint dat ook in de gaten te krijgen. Als er ergens een oud geld boedel wordt geveild staan de nieuwe rijken in de rij om de complete inboedel op te kopen en zichzelf zo een oud geld-status toe te dichten.

Dat is goed nieuws voor vrekken, consuminderaars en armoedzaaiers. Voor het verkrijgen van een oud geld-status heb je dus helemaal geen geld nodig, maar vooral oude spullen. Misschien heb je al wel spullen die nog van je oma zijn geweest. En anders kom je met gevonden meubels van de straat een heel eind. Kies je meubels wel met zorg als je het grofvuil afschuimt, neem alleen stevige vooroorlogse meubels mee, geen rafelige ikea-kasten. Opknappen is niet nodig: hoe sleetser hoe beter.

Om het helemaal af te maken moet je jezelf nog wel een bekakt accent aanmeten.