Spaarblog

Het bedrijf waar ik tijdelijk werk ligt vlak bij de gezellige binnenstad. Ik ga vrijwel elke dag wel even een wandelingetje maken door de stad. Ik heb geen zin om naar de kantine te gaan, en een beetje frisse lucht na de lunch doet wonderen voor mijn productiviteit. Ik snuffel graag een beetje in winkels en ik koop ook regelmatig iets. Net als veel van mijn collega’s kom ik vaak terug met een plastic zak van een winkel. Op de afdeling worden grappen gemaakt shopverslavingen en het gat in de hand. Een collega biechtte vorige week op dat ze erg moet oppassen met kleding kopen omdat ze vaak halverwege de maand al rood staat. Maar het is zo verleidelijk als je elke dag langs de winkels loopt. Ik knikte begrijpend. Ik maakte me ook zorgen over onze maanduitgaven, ik liep een beetje achter met het bijhouden van de financiën.

Afgelopen weekend heb de balans opgemaakt. Het aantal kleine pinbedragen viel meteen op bij het invoeren van de bedragen. Maar tot mijn verbazing viel het totale maandbedrag helemaal niet hoger uit dan normaal, de maand mei was gewoon een gemiddelde maand geweest. Er waren dan wel veel kleine bedragen gepind, maar vooral bij de supermarkt die op mijn route naar het station ligt. Verder had ik dingen gekocht die we altijd wel kopen: postzegels, een paar slippers, zonnebrandcreme, make-up en ondergoed. ‘Logisch dat het maandbedrag gelijk blijft’ zei echtgenoot, de chef boodschappen bij ons thuis, ‘je haalt door de week fruit, brood en dingen die we zijn vergeten, en ik hoef in het weekend alleen maar naar de supermarkt want alle jij doet alle andere winkels al door de week’.

Dat was een pak van m’n hart. Zolang ik maar gewone huishoudelijke artikelen koop hebben mijn shoptripjes alleen maar voordelen: het brood is nooit meer op en het scheelt winkeltijd op zaterdag. Ik kan dus gewoon rustig mijn stadse wandelingetjes blijven maken.

Ellen

Het gaat niet zo best met het vertrouwen in de Euro. Het nieuws dat de ECB de geldpersen flink laat gieren om staatsobligaties op te kunnen kopen klinkt natuurlijk niet gezellig.  Zogenaamd kan de ECB de inflatie wel in de hand houden, maar mensen kiezen liever eieren voor hun geld. Inflatie is voor degenen die hard hun best hebben gedaan om een spaarpot bij elkaar te schrapen natuurlijk heel vervelend.  In Duitsland kennen ze het riedeltje wel en daarom is daar een flink aantal mensen als de bliksem goud aan het kopen. Ook in Nederland begint het te rommelen, want de baartjes goud zijn niet aan te slepen.

Buiten de eurolanden is de sfeer ook niet bepaald om over naar huis te schrijven. In Groot-Brittannië, waar al langer in flink tempo ponden worden bijgedrukt, willen mensen hun beugel mee naar huis nemen als deze door de orthodontist wordt verwijderd…

Of goud een slimme vluchthaven is, is discutabel. Maar goed, in ieder geval zegt de toegenomen goudkoorts wel wat over het vertrouwen dat er bij de mensen heerst.

Arthur

Een groter deel van de Nederlandse beroepsbevolking gebruikt dit jaar het vakantiegeld om schulden af te lossen of om tekorten op bankrekeningen aan te zuiveren. Uit een woensdag gepubliceerde enquête van het Nibud blijkt dat 13 procent de extra uitkering in mei voor deze doelen inzet. Vorig jaar was dat nog 8 procent.

De economische neergang heeft duidelijk gaten geslagen in het huishoudboekje. Nog maar 45 procent van de ondervraagden geeft aan het vakantiegeld daadwerkelijk te gebruiken voor een vakantie van minimaal zes dagen. In 2009 ging het nog om 49 procent. Het aantal werknemers dat het geld op een spaarrekening zet, neemt ook af. Vorig jaar stelde nog 34 procent dat te doen, nu is dat 24 procent. Bijna een kwart van de vakantiegangers geeft aan minder geld uit te geven aan hun vakantie. Zij zeggen te moeten bezuinigen of hebben minder te besteden.

Bron: Nu.nl

Kom ik terug van een weekje vakantie, is de financiële wereld bijna ingestort. De beurs gekelderd en weer een beetje opgeklommen, de euro lijkt gered met een reddinsplan. Ik las in de krant de uitspraak van iemand dat het leek op een pokerspel waar de Europese leiders nu ‘all-in’ zijn gegaan. Ik hoop maar dat de spelers van dit pokerspel uiteindelijk gelijk krijgen.

Aan het begin van de crisis had ik de neiging om veel contant geld op te nemen, nu heb ik de neiging om mijn contanten allemaal om te zetten in goederen. Maar ik houd me in, onder het opgeheven vingertje van echtgenoot die het allemaal flauwekul vindt en denkt dat het wel over zal waaien. Ik hoop maar dat hij gelijk krijgt.

De commissie De Wit waarschuwt voor een herhaling van de crisis, maar financiële experts hebben weinig goede woorden over voor het onderzoek van de commissie. ‘Een stoomcursus financiële markten voor een handvol Kamerleden”, concludeerde financieel analist Paul Beijssens vrijdag. ‘Met heel interessante leraren en leuk om te volgen, maar het nut was nagenoeg nihil.’ Ik hoop maar dat hij gelijk krijgt.

Ellen

Het komt er weer aan. Koninginnedag is een mooie gelegenheid voor wat vreugde. Overal is muziek, straattoneel, zijn er spelletjes te doen en je kunt natuurlijk in de lentezon naar mensen gaan zitten kijken.

Maar wat dacht je er van om eens wat harde poen binnen te harken? Cash verdienen en gewoon vies rijk worden! Zou dat kunnen? Misschien. NIBUD heeft een lijstje met allerlei briljante tips om dat te kunnen bewerkstelligen. Aan het einde van de dag kun je wellicht kruiwagens vol geld je huis in rijden.

Goed, vergeleken met deze jongens is het misschien flut, maar wie het kleine niet eert…

Of ik dat zelf ga doen? Ik ben al lang blij dat ik een dag vrij heb. De kans is groot dat ik ga zitten kijken naar zaklopende kinderen met een fris getapt glas gerstenat in mijn handen.

Arthur

Het inflatiespook duikt weer op. Beleggingsinstelling Robeco vreest dat de inflatie de komende jaren weer behoorlijk gaat oplopen.

De (virtuele) geldpersen staan dag en nacht op volle toeren te stampen, omdat overheden verzuipen in de schulden. Volgens de economieboekjes die ik op de middelbare school onder ogen heb gehad, krijg je daar vroeg of laat inflatie van. Er is nog een andere oorzaak en dat is het feit dat in Azië en Midden- en Zuid-Amerika verschillende economieën groeien als kool. De levensstandaard daar groeit en daarmee ook de energie en grondstoffenhonger. Dat zorgt voor een wereldwijde stijging van de grondstoffenprijzen, waardoor zo’n beetje alle spullen duurder worden.
Van de week las ik hier nog een mooi artikel over dit onderwerp.

Wat betekent dat voor de spaarder? Als spaarder moet je altijd kijken naar de reële rente die je krijgt op je geld. Met de inflatie loopt de rente onvermijdelijk op. Wie zijn geld lang heeft vastgezet tegen een bepaalde rente, ziet het kapitaal dus als sneeuw voor de zon slinken. Een variabele rente loopt op met de inflatie, dus de schade blijft dan beperkt.

Wat ook kan helpen tegen inflatie, is het geld toch maar in andere dingen stoppen. Huizen, goud, zilver of grondstoffen. Voor de spaarder die gewoon een buffertje wil aanhouden voor als het tegen zit, heeft dat echter weinig zin.

Arthur

Het is een gek idee als je weer eens met een staatslot in je handen voor de TV naar de trekkingsuitslag zit te kijken: loterijwinnaars schijnen op de lange termijn helemaal niet gelukkig(er) te worden van al dat geld.

Een kennis van me kan daarover meepraten. Een jaar of tien geleden wonnen zij en haar man met de postcodeloterij 10.000 gulden. Een leuk bedrag. Ze kochten er een bankstel en nog wat andere huisraad van, gingen lekker op vakantie en toen was het geld op. Een gezin een paar huizen verderop won diezelfde dag een fikse prijs, ik weet niet precies hoeveel, maar het waren meerdere miljoenen. Dat gezin is er niet gelukkig van geworden. Ze kochten een groot huis in een andere wijk, zegden hun baan op en aten elke dag krabsalade op hun boterham. Binnen een paar jaar was het hele gezin moddervet, ze kwijnden weg in dat grote huis in een wijk waar ze zich niet thuis voelden en ze hadden geen doel meer in hun leven, geen werk, hingen de hele dag maar wat rond.

Dit gezin is niet uniek. Een poosje geleden was er een serie interviews met loterijwinnaars op TV. De meeste winnaars waren er niet op vooruit gegaan, ze hadden ruzie met familie gekregen of werden met scheve ogen door hun vrienden aangekeken.

Er is al een aantal keer onderzoek gedaan naar de relatie tussen geld en geluk en die relatie blijkt maar heel dun te zijn. Alleen als je echt heel weinig geld hebt maakt meer geld je gelukkiger. Een goed huwelijk maakt mensen veel gelukkiger dan geld. En daar kan ik over meepraten. Echtgenoot en ik hebben het de afgelopen jaren op financieel gebied niet altijd gemakkelijk gehad, maar dat is niets vergeleken met de relatieproblemen die op dit moment huishouden in onze vriendenkring. We hebben al vaak verzucht dat wij samen maar geluk hebben, na meer dan twintig jaar zijn wij samen nog steeds heel gelukkig. Daar kan geen geldprijs tegenop. En dat is maar goed ook, bij de afgelopen trekking van de staatsloterij hebben we weer een topprijs gewonnen: € 7,50.

Ellen

Het was even slikken, maar de auto is eindelijk de deur uit. Sinds een paar jaar ga ik op de fiets naar mijn werk, maar de auto die ik had was een erfenis. Uit emo-overwegingen kon ik hem niet zo maar weg doen. Bovendien vond ik het een mooi ding, een Italiaans sportief model, en hij reed fantastisch. Maar goed, traantje weggepinkt en uiteindelijk de knoop maar doorgehakt. Het onderhoud kostte steeds meer en zo veel reden we er niet mee. Mijn geliefde zal hem ook nauwelijks missen, want ze heeft geen rijbewijs.

Een auto kost kapitalen. Consumentenbond en NIBUD hebben een mooie schatting gemaakt van wat een auto kost.
Alle borrelpraat ten spijt, ik hoor vaak mensen die beweren dat hun auto nauwelijks iets kost, klopt het behoorlijk goed met wat ik de afgelopen tien jaar heb uitgegeven. Ik heb verschillende merken gehad, groot en klein. En altijd was het duur.

Vanaf nu gooien we het over een andere boeg. Zelfs als we om het weekend een auto huren bij een verhuurbedrijf hier vlakbij, zijn we goedkoper uit dan wanneer we toch een klein autootje zouden kopen.
Voor de kortere ritten gebruiken we een buurtauto. Volgens berekeningen van de Consumentenbond kan dat al gauw E. 1440 euro per jaar schelen! Volgens mijn eigen berekening is het meer, maar het lijkt me een mooi uitgangspunt. Ik verwacht ook dat we op deze manier wat bewuster met het auto gebruik om gaan en vaker de fiets pakken.

Als we het 10 jaar op deze manier doen, hebben we dik 14.000 euro uitgespaard.
Bovendien ben ik verlost van APK keuringen, torenhoge garagerekeningen, verzekeringen, wegenbelastingen en ander gedoe. Ik betaal gewoon wanneer ik de auto gebruik en koop daarmee ook alle zorgen af.

Bij de verhuurder kan ik kiezen tussen een klein koekblikje voor wat sociale gelegenheden of een grote slee, voor als we met het gezin op vakantie gaan.
Is het geld op of willen we het ergens anders aan uit geven? Dan huren we gewoon minder vaak of niet. Dat is best flexibel! Natuurlijk is openbaar vervoer af en toe een optie, maar dat hangt sterk van de bestemming af.

Ik ben benieuwd of deze aanpak bevredigend gaat werken.

Arthur