Spaarblog

Wat rijk is, dat moet iedereen eigenlijk voor zichzelf uitmaken. Voor de een is rijkdom veel geld op de bank hebben, voor de ander is dat de zon zien opgaan of kinderen leren tandenpoetsen.

Over het algemeen wordt rijkdom toch geassociëerd met het hebben van veel materieel vermogen. Dat vermogen staat op de bank, zit in ’stenen’ of bedrijven. Sommige mensen hebben op gebied van het vergaren daarvan duidelijk succes geboekt. Hoe zouden ze dat nou hebben geflikt?

Een heel leuk boek waarin je dat kunt lezen vind ik: “Zo werden wij rijk”, van Thomas Lepeltak. Dit boek vertelt de levens- en carrièreverhalen van bekende tycoons, zoals de familie van de Dirk van den Broek bedrijven en Dirk Scheringa van de DSB bank. De bijna romantische weergave van de levens van deze mensen bevestigt de vermoedens: je krijgt het allemaal niet voor niets. Er valt in te lezen dat deze mensen niet begonnen zijn met rijk zijn. Ze hebben melkbussen met handkarren door de straten moeten slepen, of kleding van rijke mensen in armere buurten als tweedehands moeten verkopen. Overigens ging dat niet allemaal even eerlijk. Sommige ondernemers hadden slimme ideeën, zoals extra zout in de patat doen. Daarmee kon de drankomzet wat worden verhoogd. Blijkbaar was dat niet zonder succes.

Mocht je een leven als echte supertycoon ambiëren, of gewoon de betrokkenen zelf eens willen horen, dan is het wel eens leuk dit boek te lezen. Zo kom je er achter hoe ze dat nou voor elkaar hebben gebokst.

“Zo werden wij rijk“, Thomas Lepeltak, uitgeverij Boom, ISBN/EAN: 9789085065982.

Miljoenen Nederlanders deden hun bankzaken bij de Postbank. De Postbank is begonnen als overheidsinstelling in 1881 als RijksPostSpaarbank. De bedoeling was om het sparen onder de bevolking te stimuleren. Als Amsterdamse Gemeentegiro werd het in 1917 het eerste girale betalingsinstituut in Nederland. De bank werd in 1986 geprivatiseerd en na de fusies in 1989 (NMB) en 1991 (Nationale Nederlanden), werd de Postbank onderdeel van de ING Groep. Dat de zorg voor het belang van de klant daarna ogenschijnlijk niet altijd goed uit de verf is gekomen, is wel eens onderwerp van discussie geweest. In 2009 viel het doek, na nieuwe marketinginzichten bij het moederbedrijf.

Waarschijnlijk had ING de pensionering van de Postbankleeuw, die vanaf 2003 actief werd ingezet, feestelijk willen laten verlopen. Helaas was ING, met ING Direct, niet geheel ongeschonden uit haar  avonturen op de Amerikaanse kapitaalmarkt gekomen. Een en ander eiste nogal wat aandacht op en zodoende is de Postbankleeuw met stille trom naar de eeuwige jachtvelden vertrokken. Vergeleken met de media-aandacht rond de bankencrisis tenminste.

Ondanks dat het slechts om een bank gaat, hebben veel mensen het gevoel dat hen iets is ontnomen.

Ex-Postbankmedewerker Wichert van Engelen, heeft een boek over de Postbank geschreven. Het boek is in juli verschenen en heet Blauw Bloed: De opkomst en de ondergang van de Postbank. Een aanrader voor mensen die willen weten hoe een en ander in elkaar heeft gezeten en waarom de oude, vertrouwde Postbank tot het verleden behoort.

Ik heb al anderhalf jaar een ‘winkeltje’ op bol.com waar ik mijn oude boeken verkoop. Gisteren kreeg ik een automatisch mailtje van Bol dat iemand een boek van mij wil kopen. Ik was helemaal opgetogen, want het ging om een dik studieboek wat me 40 euro gaat opleveren. Ik klikte wat in mijn accountinformatie rond en zag ook het totale bedrag: tot nu toe heb ik ruim 300 euro verdiend met het verkopen van mijn oude boeken. Ik heb natuurlijk ook kosten gemaakt, voornamelijk portokosten, dus de uiteindelijke winst valt iets lager uit. Het valt me op dat hele oude studieboeken uit begin jaren ’90 nog grif verkocht worden. Blijkbaar maakt het voor sommige vakken niet uit of het boek heel recent is. Boeken die ‘als nieuw’ zijn verkopen aanzienlijk beter dan boeken die ‘goed’ zijn. Romans verkopen minder goed dan studieboeken, kinderboeken verkoop ik nauwelijks maar mijn opvoedboeken had ik binnen een week verkocht.

Kortom, als je nog oude (studie)boeken hebt liggen is het zeker de moeite waard om te proberen ze op internet te verkopen.

Er zijn verschillende soorten kapitaal: economisch kapitaal, menselijk kapitaal, ecologisch kapitaal, sociaal kapitaal en ik kwam zelfs een artikel tegen over erotisch kapitaal. De laatste tijd mag sociaal kapitaal zich in groeiende belangstelling verheugen.

Een paar weken geleden promoveerde econoom Arjan van den Born op de succesfactoren van zzp’ers (zelfstandigen zonder personeel). Het succes van een eigen bedrijf blijkt vooral afhankelijk te zijn van de marktwerking en een goed netwerk.

Heel herkenbaar voor mij als kleine zelfstandige. Soms werk ik me kapot en levert het me nauwelijks iets op, terwijl op andere momenten de orders als vanzelf binnenstromen via mond tot mond reclame.

Toevallig heb ik op mijn bureau ook het nieuwe boekje van Rob van Eeden liggen over netwerken. Rob adviseert om je netwerk in kaart te brengen met een ouderwets adressenboekje. En dan het boekje regelmatig doorbladeren om te kijken of je iets voor iemand kunt betekenen, want daar begint netwerken mee: je netwerk bedienen. Netwerken hoeft niet persé te betekenen dat je allerlei borrels afloopt of lid wordt van (online) netwerken. Rob van Eeden adviseert om gewoon contact op te nemen met de mensen die je al kent, een leuk babbeltje te maken en vooral te luisteren. Door goed te luisteren leer je waar mensen behoefte aan hebben en kun je ze beter bedienen.

Mijn adressenbestand was tot voor kort een zooitje: thuis had ik wel een kaartenbak met privé contacten, maar mijn zakelijke contacten lagen her en der verspreid in outlook, losse visitekaartjes en een niet bijgewerkte kaartenbak. Na het lezen van dit boekje heb ik een klein adressenboekje gekocht en alles netjes opgeschreven. Zowel zakelijke als privé contacten samen in één boekje. Eens kijken of ik voor iemand nog wat kan betekenen!

Rob van Eeden, Netwerken, zo eenvoudig is het (niet), € 12,50

Sinds een paar weken is er een nieuw boek van Marieke Henselmans, de Crisis checklist. Volgens de ondertitel is het boek bedoeld voor verwende veelverdieners, geschrokken werklozen, levensgenieters en besparingshaters ‘die niet als een bank willen omvallen’.

De Crisis checklist is een handig boekje waarin alles rondom geldzaken op een rijtje wordt gezet, al dan niet in de vorm van een checklist. Je vindt er alle informatie over huren, verzekeringen, de invloed van reclame en het allerbelangrijkste: hoe je je huishoudboekje sluitend kunt krijgen.
Voor de doorgewinterde (be)spaarder heeft dit boekje niet veel nieuws te bieden. Maar als je je afvraagt hoe je geld kunt besparen, waar je moet beginnen en wat je kunt doen dan is dit boekje een aanrader!

Crisis checklist, Marieke Henselmans € 9,95

Heb jij stiekem alweer een sigaretje gerookt? Of heb je je spaargeld voor deze maand alweer verbrast aan zo’n multifunctionele universele afstandsbediening?

Verandering is moeilijk, maar niet onmogelijk. Er zijn altijd mensen die het wél lukt om te stoppen met roken of meer geld te sparen. Er zijn trucs die je kunt gebruiken om dingen in je leven te veranderen. Ben Tiggelaar heeft een praktisch boek geschreven over verandering: Doen. Het boek gaat over de Basic Change Method en is zowel privé als zakelijk toepasbaar. Er zijn drie belangrijke uitgangspunten: veranderen draait om het vormen van nieuw gewoontegedrag, nieuw gewoontegedrag moet je bewust in goede banen leiden (‘managen’) en verandering verloopt in fasen. Deze drie fasen zijn:

1. Get real: formuleer doelgerichte en concrete gedragsintenties. Als je je hebt voorgenomen om zuiniger te leven en meer te sparen kun je bijvoorbeeld jezelf als doel stellen om elke maand 150 euro sparen. Zorg dat je doelen realistisch zijn: als je van een minimuninkomen moet rondkomen is 150 euro sparen niet haalbaar.
2. Make plans: bereid verandersituaties goed voor. Zorg dat je weet hoeveel geld er binnenkomt en er uit gaat. Begin vandaag nog met het bijhouden van je financiën. Weet waar je zwakke plekken liggen. Koop je uit verveling vaak een tijdschrift op het station? Geef je veel geld uit aan DVD’s?
3. Take action: begin, meet, en beloon het gewenste gedrag. Houd je uitgaven bij en kijk waar je op kunt besparen. Kijk niet meteen naar je spaarsaldo, maar naar de kleine dingen. Als je ergens een paar euro hebt bespaard is dat een mooie prestatie.

Gedrag verander je niet in een paar dagen, dat duurt minstens een paar maanden. Een terugval is normaal, wees daar op voorbereid. Pak gewoon de draad weer op en ga verder. Het is een kwestie van doorzetten om je gedrag echt te veranderen. Als je stopt met roken kan het jaren duren voordat je echt ‘rookvrij’ bent, niet meer over roken droomt of na het eten naar een sigaret verlangt. Zuiniger leven en meer sparen is veel gemakkelijker dan stoppen met roken, maar ook voor (be)sparen geldt dat het een poosje duurt voordat het in je systeem zit.
Later deze week meer hierover.

Er is een nieuw boek uit van Erica Vergedaal: Samen rijk worden. Het boek is geschreven voor stellen en bevat 100 geld- en beleggingstips om samen rijk te worden. Er staan tips in over o.a. sparen en beleggen, verzekeringen, ondernemerschap, trouwen en scheiden, erven en schenken.

De meest opvallende tip vond ik tip 17: dames, houd je eigen naam. Vrouwen krijgen gemiddeld minder salaris dan mannen met hetzelfde werk, en er zijn aanwijzingen dat vrouwen die de naam van hun man voeren nòg minder salaris krijgen.

Uit onderzoek is gebleken dat vrouwen die de naam van hun echtgenoot voeren worden beoordeeld als afhankelijker, zorgzamer, emotioneler en minder intelligent dan vrouwen die hun eigen achternaam voeren. Die (onbewuste) beoordeling is niet helemaal uit de lucht gegrepen: uit sociologisch onderzoek blijkt dat vrouwen die de naam van hun echtgenoot overnemen over het algemeen ouder zijn, lager opgeleid, meer kinderen hebben, minder uren werken en minder verdienen.
Studenten die CV’s moesten ‘taxeren’ beoordeelden het mogelijke salaris voor vrouwen die hun echtgenoot’s naam voeren gemiddeld 861 euro per maand lager ten opzichte van vrouwen die hun eigen naam gebruiken.
Desondanks blijkt nog steeds 85% van alle getrouwde vrouwen de naam van hun man aan te nemen. Mannen stellen daar ook prijs op: 82% van de mannen wil graag dat hun (toekomstige) echtgenote zijn achternaam aanneemt.

Goh, dat die naam nog steeds zo’n issue is. Toen ik een aantal jaren geleden trouwde dacht ik al dat het heel normaal was om je eigen naam aan te houden. Dat bleek overigens nog meer moeite te kosten dan ik dacht. Mijn toekomstige echtgenoot vond dat ik zijn naam aan moest nemen, want dat was zoveel gemakkelijker. Ik zei dat, als we dan zonodig dezelfde achternaam moesten hebben, hij mijn naam maar aan moest nemen. Ik had geen zin om mijn naam te veranderen en bovendien heb ik een veel mooiere achternaam dan hij (echtgenoot, op de achtergrond: Nietwaar! Míjn naam is veel mooier!). Met twee van die eigenwijze stijfkoppen lukt het natuurlijk nooit om samen te doen met 1 naam, wij hebben dus allebei maar onze eigen naam gehouden.

De enige momenten dat ik me sindsdien nog met mijn en zijn achternaam heb beziggehouden was in de tijd dat we in een dorpje in Brabant woonden. Daar kreeg ik nogal eens vragen van mensen die het niet snapten. En ik ben ook wel weer zo vals dat ik daar graag een beetje de draak mee steek. Een typische conversatie uit die tijd:

Zij: Hee, hoe kan dat nou, jij hebt een andere achternaam, zijn jullie niet getrouwd?
Ik: Jawel
Zij: Maar waarom heet jij dan anders?
Ik: Ik heb de achternaam van mijn vader
Zij (enigzins in verwarring gebracht): Oh. En de kinderen dan?
Ik: Die hebben ook de achternaam van hun vader
(verwarring compleet)

Maar goed, hou dus je eigen naam, dat levert je wellicht 861 euro per maand op. Dit en nog veel meer handige tips vind je in Samen rijk worden, de 100 beste geld- en beleggingstips van Erica Verdegaal en Adriaan Hiele, € 15,-

In het FD staat vandaag een artikel over trendwatchers Adjiedj Bakas en Roger Peverelli. Zij presenteren vrijdag hun boek The Future of Finance. De financiële wereld gaat volgens hen ingrijpend veranderen. Bakas: ‘Google heeft in de meeste landen een bankvergunning, ook van de Nederlandsche Bank. Je vraagt je af waarvoor ze die gaan gebruiken. Misschien voor een creditcard op internet. En waarom zouden ze je niet zonder dat je het weet in contact brengen met een financier voor autoaankoop als ze zien dat je veel op autosites rondneust? En de zoekmachine is maar één van de nieuwe toetreders tot de financiële sector’, zegt Bakas, ‘mensen realiseren zich niet dat IBM al de grootste bank voor bedrijven ter wereld is’. Hij doelt daarbij op de leningen die IT bedrijven aan klanten bieden. Andere mogelijke nieuwe toetreders zijn Virgin Money, GE Money, Gazprom Bank en misschien wel Veolia en Apple.

Er staan ons dus spannende ontwikkelingen in de financiële wereld te wachten. Ik vraag me wel af of Google niet een veel te hoog Big Brother gehalte heeft om als bank voet aan de grond te kunnen krijgen. Ik zit er in ieder geval niet op te wachten dat Google mijn internetgegevens gaat combineren met mijn financiële gegevens.

Bakas en Peverelli voorspellen in hun boek ook dat woningcorporaties en zorgverzekeringen samensmelten: het geld zit in het huis, mensen verkopen het huis in ruil voor zorg.

Bakas en Peverelli, The Future of Finance: verkrijgbaar vanaf vrijdag.