Jammer
Ik streef al een paar jaar naar een leeg huis. Ik wil meer ruimte en sneller kunnen schoonmaken. Ik heb dozen vol troep naar de kringloopwinkel gebracht, spullen verkocht en weggegeven maar ik zie eigenlijk nog geen verschil. Het is nog steeds een troep, het is nog steeds veel te vol naar mijn zin. Elke woensdag* en zaterdag ben ik minimaal een uur aan het opruimen in huis en dat is jammer. Er blijven voortdurend spullen het huis binnenkomen, meestal door de kinderen maar soms ook door mij. Wat namelijk zo jammer is: ik wil soms heel graag spullen hebben. Een mooi boek, een CD of DVD, een tijdschrift, leuke kaarsen of opschrijfboekjes en ik word helemaal hebberig van al die mooie glimmende i-spulletjes. Ook al koop ik het meestal niet, toch sluipt er blijkbaar weer allerlei troep het huis in, troep die ik op woensdag en zaterdag dan weer moet opruimen. Ik zou graag willen dat ik geen spullen meer zou willen. Maar hoe kun je het willen stoppen? Na al die jaren van (be)sparen ben ik er nog niet achter. En dat is pas echt jammer.
Ellen
* mijn ‘mamadag’ - wat is dat toch, waarom hebben papa’s een papadag en werken mama’s gewoon vier dagen?
10 juni, 2010 at 08:34
Deze ‘papa’ werkt 5 dagen en propt ‘papa dag’ in de avonden en het weekend. Uiteraard tussen de huishoudelijke taken door, die ook nog netjes worden opgepakt… En ik ken meer van deze papa’s. Maar dat terzijde.
Minder spullen willen? Misschien helpt dit: Een verlanglijstje maken met alles wat je wilt hebben. Niets kopen, maar een paar dagen of een week later dat verlanglijstje er bij pakken en kijken of het nou echt zo belangrijk is. Verlanglijstje aanpassen en als er iets echt heel lang op nr 1 blijft staan overwegen om het echt te kopen.
Dat was een truuc van iemand die haar kinderen met het fenomeen ‘hebzucht’ wilde leren omgaan en zij claimde daar succes mee te hebben.
Succes
10 juni, 2010 at 09:15
1. Koop/regel/organiseer 15 grote curver bakken
2. Besluit hoeveel bakken je wilt houden
3. Sorteer de ‘troep’ uit in de 15 bakken
4. Doe de rest weg (kringloop, marktplaats, familie, vrienden, vuilstort)
Ik heb dit gedaan en hield 7 bakken over. Wat echt hielp was om dit samen met mijn beste vriend te doen. Vreemde ogen dwingen nu eenmaal beter
Een andere vriend ruimde heel veel van zijn spullen op met het motto: ‘Je kunt op het einde toch niet alles meenemen”. En idd zijn huis zag er een stuk leefbaarder uit en na al die jaren heeft hij nog steeds geen spijt van het weggooien.
Of ga verhuizen naar een kleiner huis. Wij gingen van 150 naar 120 m2 en na de verhuisdag zat het huis tot de nok toe vol. We hebben heel wat ritjes naar de vuilstort gemaakt. De garage is weer begaanbaar, hoewel zich daar al weer spullen verzamelen. Mooie klus voor de zomervakantie
10 juni, 2010 at 12:29
Omarm het minimalisme: Bedenk wat essentieel is voor jou/je gezin/je bezigheden…en schrap de rest.
En met essentieel bedoel ik dan: Eén kaasschaaf is essentieel (tenzij je nooit kaas schaaft, natuurlijk) vier niet. Voor de één is tv essentieel, voor de ander niet.
Echt, dan ga je met heel andere ogen opruimen. Mijn huis is nog nooit zo ruim en netjes geweest.
Een en ander kun je volgen op mijn blog, trouwens.
10 juni, 2010 at 12:30
Tjonge, drie keer het woord ‘ander´ in mijn reply. Dat staat raar.
10 juni, 2010 at 17:32
Bij mij gaat het ook nog steeds niet zoals ik zou willen. Ik zie nu al uit naar onze verhuizing volgend jaar: lekker veel weg doen en alleen het hoognodige meenemen! En dan de uitdaging om het zo te houden…
12 juni, 2010 at 11:26
Haha, ook zoiets… aan mannen wordt gevraagd wat ze doen en waar ze werken, aan vrouwen altijd hoeveel uur ze werken.. we hebben wat dat betreft nog een weg te gaan
13 juni, 2010 at 20:16
Dat vind ik zo heerlijk aan vakantie, in een tent of huisje dat maakt niet uit. Dan blijkt maar weer met hoe weinig spullen je kan doen (wij nemen zo weinig mogelijk mee, dat scheelt later ook weer wassen en uitpakken) De ruimte die je dan hebt, minder troep en net zo gelukkig……
16 juni, 2010 at 07:19
Vorige jaar heb ik het huis van mijn ouders leeggeruimd. Ik heb me toen voorgenomen om mijn eigen huis helemaal op te ruimen. En dat lukt aardig.
Pappadag: ik hoor regelmatig van een collega dat hij thuis moet oppassen….. Volgens mij is hij gewoon thuis en zijn kinderen ook.
17 juni, 2010 at 00:22
Als je hebberig bent loop je nog een rondje (door de winkel of andere plek))
Denk HEEL goed na!
Waar wil ik het voor gebruiken en HOE VAAK??
Heb ik hier plaats voor?
Is er een alternatief in huis waardoor ik dit NIET nodig heb!!
Als je iets nieuws aanschaft gooi verplicht het oude weg zodat het niet meer aangroeit vaak de vele onzin dingen.
Wij krijgen Vrienden op bezoek deze week en dacht aan leuke ijscoupe`s
en een leuke schaal om kaas op te presenteren.
Ik liep er mee door de winkel (ongeveer 16 euro) en had geen WAUW
gevoel!
Heb nog gewone witte ontbijtbordjes die ik met ijs en fruit en een koekje kan versieren.
Of ik gebruik mijn kleine blauwe i waterglaasjes die staan ook leuk
Ooit heb ik een schaaltje gekocht voor 1 euro waar ik de kaas op leg.
Dus niets gekocht!!
Wat een heerlijk overwinnings gevoel………
Stel je zelf STEEDS de vraag ……..Heb ik dit nodig??
Denk wat langer over een aanschaf die vaak achteraf niet nodig bleek te zijn.
Gisteren weer een kast opgeruimd en een zak vol de bak in!
Helaas haalde mijn man er weer 2 dingen uit!!
2 ouderwetse decoratie kaarsen. ( ooit gekregen) en verdwenen naar de zolder
Nou NU gaat de fik er in hoor Branden zullen ze!!
WEG ermee LOL
Het huis is aardig basic aan het worden :-))
Heerlijk en weinig werk.
Natuurlijk blijven er valkuilen maar heb het behoorlijk onder controle ,)
p.s het verlanglijstje is ook een goede tip!
Sterkte en succes
17 juni, 2010 at 07:33
Kortgeleden werd ik chronisch ziek verklaard. Het duurt misschien niet lang meer voordat ik een rolstoel in duik. Dit nu wetende ben ik nog fanatieker aan het opruimen geslagen. Het huishouden moet immers overdraagbaar worden gemaakt. Al mijn spullen krijgen een tweede plaats toegewezen. De rest gaat naar de kringloop. Wat kapot is wordt eindelijk weggegooid.
Omdat zieke mensen zwaar op het huishoudbudget drukken moet het inkoopbeleid worden herzien.
Let op! Elke keer wanneer je iets moois ziet lijkt het alsof je er een glibberig hebberig laagje slijm overheen gooit en het moois naar je toe wil trekken. Zo voelt dat bij mij. Wanneer ik merk dat het gevoel er is draai ik het proces gewoon om: ik haal in gedachte die laagjes hebberigheid er weer vanaf. Ik gooi het als het ware uit mijn hersenpan. Komt de gedachte weer op: gewoon weer killen en je aandacht verzetten naar iets anders. Een beetje geestelijke gymnastiek.
18 juni, 2010 at 06:33
Ik ben wel eens een maand lang op vakantie geweest naar Thailand. Daar bleek ik bijna niets nodig te hebben. Heb geprobeerd dat gevoel vast te houden, maar hier moet je je vaak binnen vermaken en dan komt de hebberigheid weer boven.
Papadag is ook onder mijn collega’s een veelgehoord begrip. Een ander moet oppassen, de volgende heeft dienst. Ik erger me daar dood aan, maar dat snappen ze echt niet. Ze zien t écht zo dat ze hun vrouw/vriendin een dienst bewijzen door ‘haar taak’ over te nemen. Ookal zijn t hun eigen kinderen!