De spartaanse student
Een paar dagen geleden ontdekte ik de weblog van de spartaanse student, en ik ben erg onder de indruk van zijn blog. Deze weblog wordt geschreven door Ken, een student die zich heeft voorgenomen om zijn studie af te ronden zonder schulden. Zijn grote inspiratiebron is Thoreau. Ken’s Walden on wheels is een oud busje waar hij in woont, hij kookt op een campingbrandertje, doucht in een sportschool en wast zijn kleren in een wasserette.
Wat mij zo aanspreekt in deze weblog is het feit dat Ken zo jong en zo vastberaden is en al zulke duidelijke ideeën over het leven heeft. Toen ik begin twintig was rommelde ik maar wat aan en van Thoreau had ik nog nooit gehoord. De meeste studenten die ik nu ken rommelen niet alleen maar wat aan, ze geven behoorlijk wat geld uit. Toegegeven, ze werken er wel bij, maar hun levensstijl wordt ook zwaar gesponsord door papa & mama en door ‘Tante Leen uit Groningen’. Ik werkte vroeger ook naast mijn studie, maar dat was om het collegegeld bij elkaar te sparen en twee weken liftend met de rugzak op vakantie te kunnen. Ik kan met verbazing luisteren naar de verhalen van studerende neefjes en nichtjes over hun verre vliegreizen, en ik kijk met grote ogen naar de dure horloges, laptops, mobieltjes en merkkleding die ze zich blijkbaar kunnen veroorloven.
Of kunnen ze dat toch niet? Volgens het NIBUD was de gemiddelde schuld van de Nederlandse student in 2009 12.523 euro bij het afstuderen. De verwachting is dat eerstejaars studenten van nu bij hun afstuderen gemiddeld 15.360 euro schuld hebben. Ter vergelijking: de gemiddelde studieschuld in de V.S. bedraag 23.000 dollar. Als we deze stijging volhouden zitten we binnen een paar jaar op het Amerikaanse niveau, en dan hebben we het nog niet eens over de eventuele afschaffing van de basisbeurs.
Ken gaat tegen de trend in en alleen al daarom is hij mijn held. Daarnaast begrijp ik zijn persoonlijke queeste naar het absolute minimum wel en is zijn blog gewoon erg leuk om te lezen.
Ellen
Loading ...
3 juni, 2010 at 07:48
Helaas ken ik in Nederland ook een enkeling die van een super kleine uitkering nog weet te sparen. Niet zelden studeren deze lieden economie.
Het zijn over het algemeen geen leuke, gezellige mensen in de omgang.
3 juni, 2010 at 15:03
@Eveline: ook ik heb van mijn beurs nog weten te sparen zo’n 10 jaar geleden. En ja, het was bijna economie (bedrijfskunde). En “leuke, gezellige mensen in de omgang”, dat is volgens mij iets subjectiefs. Ik kan me best voorstellen dat mensen die het belangrijk vinden “van het leven te genieten” (lees: vooral doen en kopen wat een ander ook koopt, omdat een ander dat ook doet) deze zuinigerts niet zo “leuk en gezellig in de omgang” vinden. Gewoon omdat ze een heel andere levensinstelling hebben. Precies waar het blog over gaat.
4 juni, 2010 at 08:52
Inderdaad stoer, om zo ergens voor te gaan staan! De foto vind ik in ieder geval al veel beloven voor het blog.
4 juni, 2010 at 13:04
Heel lovenswaardig om zonder schulden af te studeren, maar wonen in een auto, vies bestek gebruiken, eten uit vuilnisbakken? Bij Walden kan ik de romantiek nog wel ontdekken, maar deze jongen slaat naar mijn mening door.
Tijdens mijn studie heb ik genoten en een bovengemiddelde studieschuld opgebouwd (niet met vliegvakanties, dure laptops en merkkleding, maar ik was gewoonweg niet klaar binnen vier jaar en heb een onvergetelijke tijd gehad door een jaar in het buitenland te studeren). Deze studieschuld heb ik in bijna drie jaar tijd afbetaald na mijn studie en hiervoor hoefde ik niet zulke rare capriolen uit te halen.
4 juni, 2010 at 15:54
@ Ronald: ik begrijp hem wel, hij wil ook gewoon proberen waar het absolute minimum voor hem ligt. En hoezo schiet hij door, niemand heeft er toch last van? Hij is alleen en hoeft aan niemand anders verantwoording af te leggen dan aan zichzelf.
6 juni, 2010 at 10:58
Mij lijkt (en ik zit aan het begin van een lange studietijd voor mijn oudste) dat mijn zoon wel zeker mag genieten van de studietijd.
Hij heeft zich een ambitieus doel gesteld, en ik zal er - op de achtergrond - alles aan doen om te zorgen dat hij zijn studie succesvol afrond. Ik heb het dan over leefomstandigheden en sturing geven in de vorm van dat hij zich niet te buiten gaat aan absurde uitgaven voor electronische speeltjes en uitbundig feestgedrag.
Om nou naast je studie ook nog een survival te moeten houden 24/7 kost gewoonweg teveel tijd en energie die op een andere manier ingezet moet worden, om te studeren dus. En als hij zijn doel (diploma) behaalt, zal hij in de paar jaar daarna zijn schuld af kunnen lossen.
We gaan het zien, maar ik verwacht wel dat het zo gaat lopen.
9 juni, 2010 at 09:41
Ik heb vol bewondering zijn verhaal zitten lezen. Ook ik ben zeer onder de indruk.
9 juni, 2010 at 12:42
Nou dat is een leuk blog, dank voor de tip!
13 juni, 2010 at 12:06
Als studente in Leiden ken ik het wel. Zo’n brallende corpsbal die dan quasi-nonchalant opmerkt “Even terzijde, ik ben volgende week in Jordanië”.
Vergeet echter niet dat er ook genoeg studenten zijn die zelf alles moeten ophoesten! Ik vind dat je die mensen wel een beetje tekort doet in deze blog.
Ik behoor tot weer een ander groep: mijn ouders zijn erg streng op mijn studieresultaten (jammer genoeg) en ze willen daarom niet dat ik naast mijn studie ook nog werk (ook jammer). Dus ik word ‘gewoon’ gesponsord door pa en ma. Niet dat er geld is voor dure spullen, maar ik heb eigenlijk niet veel luxe nodig. Behalve natuurlijk een rol koekjes bij het studeren, héél belangrijk.