Spaarblog

‘Wie wat bewaart die heeft wat’ zei mijn oma altijd. Mijn moeder heeft dit advies ter harte genomen, met als gevolg dat je met de spullen bij mijn ouders op zolder gemakkelijk twee huishoudens kunt inrichten. Zelfs de vitrage uit het eerste huis van mijn ouders ligt nog op zolder. Die vitrage ligt daar al sinds 1973 en is telkens meeverhuisd. Mijn moeder kan het niet wegdoen, want ‘misschien heeft iemand er nog wat aan’.

Zelf heb ik ook de neiging om spullen te bewaren. Ik moet oppassen dat ik de schuur niet tot het plafond volstouw. Ik ruim de schuur elk jaar helemaal uit, maar toch stapelt de rommel zich telkens weer op, met als gevolg dat ik dingen die ik nodig heb niet kan vinden. Zo is onze handveger nu al maanden zoek. Ik weiger om een nieuwe te kopen, binnenkort ga ik de schuur wel weer eens opruimen.

Als ik niet oplet zorgt de rommel in de schuur dus ook nog voor extra kosten. Dat geldt ook voor rommel op andere plaatsen in huis. Als je je post niet netjes ordent loop je de kans om rekeningen te laat te betalen, als je niet netjes bijhoudt wanneer de boeken terug moeten naar de bibliotheek moet je een boete betalen. Of je koopt een nieuwe handveger omdat je de oude niet kunt vinden. Alle reden dus om te streven naar een opgeruimd en georganiseerd huis.

Aan onze schuur is het niet te zien, maar ik ben sinds een paar jaar veel kritischer op wat er het huis binnen komt. Vroeger kwam ik van Koninginnedag terug met een tas vol spullen, nu probeer ik op Koninginnedag mijn spullen juist te lozen. Ik wíl namelijk geen volgestouwde schuur. Ik wil een keurig opgeruimde schuur, maar wel met allerlei spullen die ik misschien ooit nog nodig heb. Want wie wat bewaart die heeft wat.

Ellen