Spaarblog

Ik ben weer aan het werk, ik heb een opdracht voor ongeveer drie maanden. Het is fijn om weer aan de slag te zijn, ik ben niet zo goed in werkloos zijn heb ik gemerkt. Als ik niets te doen heb behalve het huishouden en wat kleine klusjes word ik erg lui. Dan komt er niks meer uit mijn handen, en het lijkt wel alsof mijn hersenen in een soort slaapstand gaan. Schrijven lukte de afgelopen weken niet zo goed, ik kon niks bedenken om over te schrijven en als ik iets had verzonnen kwam het stukje totaal niet uit de verf. Ik ben nog maar twee dagen aan het werk en floep, de ideeën schieten weer door mijn hoofd en het lijkt alsof de woorden moeiteloos op mijn beeldscherm verschijnen. Ik heb blijkbaar wat druk nodig om normaal te kunnen functioneren.

Toen de kinderen klein waren heb ik vijf jaar niet gewerkt, ik kan het me bijna niet meer voorstellen. Niet dat het toen beter was, ik verveelde me kapot in die jaren. Ik las alles wat los en vast zat, deed vrijwilligerswerk, volgde cursussen en ik zette uiteindelijk uit pure verveling maar een bedrijf op. Dat heeft me geen windeieren gelegd. Dat bedrijf functioneert nog steeds en levert ook nog steeds inkomsten op, ook al besteed ik er nog maar weinig tijd aan.

Maar het roer is om. Nadat ik afgelopen najaar een leuke freelance opdracht heb gedaan wil ik nog maar één ding: meer leuke opdrachten! Ik wil allerlei bedrijven en branches leren kennen, ik wil collega’s en ik wil langzaam toewerken naar een uurtarief waar je u tegen zegt. Hoera, ik ben weer aan het werk!

Ellen