Dromen en doen
Bij de audities van X-factor deed een man mee van in de vijftig. Hij was pas werkloos geraakt en deed mee om eindelijk zijn droom te verwezenlijken. Hij was erg emotioneel, van deze auditie hing alles af. Hij vertelde dat hij jarenlang een saaie kantoorbaan had gehad en hij wilde nu beginnen aan ‘zijn echte leven’. Treurig. Dom ook, dat zo’n man pas op die leeftijd en pas na een ontslag zijn droom gaat verwezenlijken. Dromen moet je niet al te lang uitstellen, voor je ’t weet ben je (te) oud, of nog erger, ben je er helemaal niet meer.
Op zulke momenten realiseer ik me weer eens goed dat ik heel tevreden ben met mijn leven. Ik ben nooit teruggedeinsd voor uitdagingen en onzekerheid als het gaat om de dingen die ik graag wil. Sterker nog, ik zou doodgaan van verveling als mijn leven er elke dag hetzelfde uit zou zien, dus ik zoek het risico en de onzekerheid bewust op. Dat heeft nadelen, maar vooral veel voordelen. Ik heb geen spijt van dingen die ik niet gedaan heb, en als ik in de vijftig ben hoef ik niet alsnog mijn grote droom na te jagen.
Geld vind ik geen argument als het gaat om het najagen van je droom. Ik weiger af te zien van dromen vanwege geld, daarvoor vind ik geld en materieel bezit veel te onbelangrijk. Ik snap dan ook niet dat zo’n man bij X-factor jarenlang in zijn kantoorbaan blijft hangen terwijl hij eigenlijk zanger wil worden. Waarom heeft hij het niet eerder geprobeerd, zijn baan opgezegd, het huis verkocht en dan maar zien waar het schip strandt? Waarom blijven hangen aan de schijnzekerheid van een baan? Geld is een middel, geen doel. Gebruik het dan ook voor iets waar je hart sneller van gaat kloppen. Mijn motto is simpel: dromen moet je niet dromen, maar doen.
Ellen
25 februari, 2010 at 10:40
Ik vind dat als je jonge kinderen hebt , je zeker een verantwoordelijkheid hebt naar hen toe.
En daar hoort helaas ook geld bij.
Fijn dat je je ding hebt kunnen doen erg belangrijk, en geen spijt hebben lijkt me hellemaal ene fijn gevoel.
Gr Deboor
25 februari, 2010 at 10:49
goede post,precies mijn idee.Wij hebben ook altijd geprobeerd om de dingen te doen waar we het meeste voldoening uithalen en niet het geld najagen.Hebben 2 jaar geleden ons huis afbetaald met ons spaargeld in plaats van op advies van de bank te beleggen.Wij zijn nu kompleet schuldenvrij.Ik werk part time en mijn man heeft een sabbatical ingelast.Ik volg voor het ogenblik een cursus apotheek assistente,zeer interessant.Wij hebben nu ook veel tijd voor de kinderen en geven hen nu het gevoel dat er nog iets meer is dan alleen geld.Nooit onzinnige dingen gekocht die we niet nodig hebben.Nooit meegelopen met de joneses,en veel gespaard.Een zeer prettig gevoel dat we geen slaaf meer moeten zijn om een dak boven ons hoofd te hebben.
25 februari, 2010 at 11:45
En toch, zoals ik hier boven lees, heb je behoorlijk wat geld nodig om je droom te realiseren. Leuk dat je een sabbatical kunt inlassen en part-time kunt werken, maar zonder geld was dit niet mogelijk geweest. Het zit hem dus in de definitie van wat je luxe vindt. De één wil de dure auto (desnoods op afbetaling) en de ander wil financieel vrij zijn. Wij doen ook ons best onze dromen te realiseren (huis vrij, lage lasten en dus vrije tijd), maar geduld is wel een belangrijke factor. Mijn man heeft nog een project liggen dat we ooit willen gaan doen, maar daar sparen we dus eerst voor. En dat gaat nog wel even duren. Ik ben het op zich wel met jullie eens. Wij gaan ook niet voor uiterlijke schijn (de dure auto op afbetaling, een idiote hypotheek van tig keer je inkomen, allerlei luxe apparaten, merkkleding) omdat we daar geen voldoening uithalen, maar sparen voor een ontspannen leven.
Wat betreft je verhaal van die man van X-factor. Ik heb het niet gezien, maar ik kan me de angst van zekerheid verliezen wel voorstellen. Niet iedereen heeft het in zich om de sprong uit zichzelf te wagen en heeft soms (helaas wat laat) een duwtje nodig. Ik vind het geweldig dat die man nú in elk geval doet wat hij wil. Beter laat dan nooit.
25 februari, 2010 at 14:04
dit is een blog om over na te denken. Ik ben bijna 50 en stel mij ook de vragen of ik voldoende van mijn dromen heb waargemaakt. Nee dus. Mijn belangrijkste droom is een aantal jaar geleden uit elkaar gespat (een goed huwelijk) Nu moet ik toch zien dat ik mijn kids nog een stukje verder help. En helaas kinderen worden echt duurder naarmate ze ouder worden. Ik ben er trots op dat mijn oudste nu studeert zonder dat hij een enorme studieschuld opbouwt en dat kan alleen omdat ik één van mijn eigen dromen (minder werken) op een zijspoor heb gezet. Ik zal blij zijn als hij zijn bul heeft. Mijn jongste is iets minder duur. Zijn opleiding wordt geheel door de staat betaald, maar daarvoor moet hij ook een vierjarig contract tekenen. Dromen…. ik denk er nog verder over na. Ik hoef in ieder geval niet mee te doen aan X-factor!
25 februari, 2010 at 17:58
He-le-maal mee eens!
25 februari, 2010 at 18:43
Niet helemaal mee eens, Ellen. Het is altijd wat gemakkelijk om vanuit jezelf te redeneren. Jouw omstandigheden zijn altijd anders dan die van een ander.Ik vind het zelf altijd moeilijk o over een ander te oordelen omdat die persoon nou eenmaal anders denkt en is. Goed, dat deze man door deze ervaring een andere keuze maakt!
Ik/wij heb(ben) /ma(a)k(en) mijn/onze dromen voor het grootste gedeelte waar. Heb tot mijn 42 ste in het bedrijfsleven gewerkt in diverse directiebanen binnen de kledingbranche. Volg nu (nog meer)mijn hart en ben sinds 2 jaar directeur van een school voor zeer moelijk lerenden. Mijn vrouw is partime directeur van een museum en geeft teken en schilderles op een creativiteitscentrum aan kinderen en volwassenen. We hoeven financieel niet meer te werken. (we hebben helaas geen kinderen). We wonen mooi in een oud stadje, maar geven niets om luxe. Hebben dus maandelijks meer dan een zeer ruim maandsalaris over en hebben niet het idee dat we iets te kort komen. (gaan 2x per jaar op vakantie).
Ons plan is over 2 jaar daadwerkelijk te stoppen.( dan zijn we dus nog geen 50). We gaan dan de helft van de tijd in Italie wonen waar ik o.a. als vrijwilliger ga werken in de archeologie. Mijn vrouw gaat de locale musea helpen bij de modernisering van de presentatie. Kortom ook ik volg mijn hart zowel op de korte als lange termijn en help mensen om me heen die hulp willen hebben, ook hun droom te volgen!
25 februari, 2010 at 19:56
Leuk onderwerp. Zelf ben ik gek op dromen, helemaal als het om de invulling van ons/ mijn leven gaat. Hoe doen we dit en hoe doen we dat? Toch gaat het dromen altijd samen met de realiteit zoals de financiële mogelijkheden die we hebben, maar ook zeker de mogelijkheden in onze huidige gezinssituatie, we hebben een klein mannetje van 2 jaar en ik ben 6 maanden zwanger, wat helemaal te gek gaaf is, maar het maakt ook dat bepaalde dromen uitgesteld moeten worden. Samen met mijn man een bouwval opknappen en verkopen lijkt ons bijvoorbeeld gaaf, maar een tweede hypotheek zien we niet zitten en we willen ons voorlopig concentreren op de kleintjes, een bouwval kopen zou nu te veel onrust met zich meebrengen en we maken bewust de keuze deze droom in de koelkast te zetten. En of die op de lange baan uit de koelkast komt, dat zien we dan wel. Omdat mijn baan van 20 uur met vast inkomen (en het is ook zeker een leuke baan) ons een stuk zekerheid geeft, heb ik deze nog steeds niet opgezegd ondanks een achtbaan aan dromen. Ik heb er dan ook voor gekozen om mijn dromen buiten mijn baan te zoeken, zoals het volgen van een deeltijd hbo studie, het opzetten van een klein eigen bedrijfje en zo heb ik een paar jaar geleden vanuit het niets een bloemschikcursus gegeven, gewoon om eens te kijken hoe dit zou gaan. Als ik het verhaal lees van de zanger denk ik joh dat had hij ook naast zijn kantoorbaan kunnen beginnen, in de avonduren, in de weekenden om maar iets te noemen. Zo heb je a de zekerheid van inkomen en b kun je lekker aan de slag met je droom!
26 februari, 2010 at 15:25
Ik ben het helemaal met Ellen eens. Al mijn dromen zijn uitgekomen (en dat waren best grote dromen) en niet op de manier die ik had verwacht. Als ik er nu naar kijk merk ik dat ik meerdere malen iets dramatisch meemaakte en daarna een andere kans of mogelijkheid zag, waar ik gewoon in ben gesprongen. Ik ben nog steeds hard aan het werk om anderen en mezelf door het leven heen te helpen en te genieten. Ga zo door Ellen!
26 februari, 2010 at 17:31
Ik ben het niet helemaal met je eens. Een vaste baan kan nodig zijn om je kinderen meer perspectief te bieden, zodat ze naar een goede school kunnen en niet op te hoeven groeien in een achterstandsbuurt.
Ik hoorde deze week tijdens de politieke debatten in onze buurt dat behoorlijk veel jongeren uit achterstandsbuurten die een MBO opleiding willen doen voor een werk-leercontract een verklaring omtrend het gedrag (VOG) nodig hebben en die niet krijgen omdat ze al een strafblad hebben. Dat is een harde eis, en daar kunnen ze dus niet aan voldoen.
Weg opleiding, weg kansen, welkom toekomst als drugsdealer of draaideurcrimineel .
Natuurlijk komt crimineel gedrag niet uit de lucht vallen, maar in een achterstandsbuurt heb je er wel meer kans op.
Ik ben in elk geval blij dat we voldoende verdienen zodat onze kinderen kunnen studeren zonder studieschulden te hoeven maken en dat we een goede school konden betalen (ook al was de ouderbijdrage schreeuwend hoog) zodat ze toegang hebben tot een goede toekomst.
Ik besef echter heel goed dat dit ook een gekleurd verhaal vanuit de grote stad is. In een dorp of provinciestadje zal het wellicht weer heel anders liggen.
26 februari, 2010 at 22:22
Een hard oordeel. Ellen! Tot je in iemands schoenen hebt gestaan kun je niet oordelen of zijn beslissingen al dan niet dom zijn. Medelijden past hier meer dan een oordeel. We zijn niet allemaal hetzelfde en de een durft nu eenmaal meer dan de ander en kan intellectueel of fysiek meer of minder dan een ander. Ook je gezondheid kan daar voor een deel debet aan zijn. Zelf ben ik ooit een tijd lang erg lethargisch geweest (achteraf bleek dat te komen door een onontdekte te langzame schildklierwerking). Deze samenleving denkt dat alles maakbaar is en dat daarmee iedereen ’schuld’ heeft aan zijn eigen lot. Maar soms is het leven hard en weerbarstig en treft het noodlot goede mensen (ikzelf werd op 25jarige leeftijd weduwe, dus kan daarover meepraten). Er is een gedicht wat begint: De zachte krachten zullen overwinnen… Misschien iets om over na te denken?
26 februari, 2010 at 22:33
Mooie enrake woorden Veronique, al “ken”ik Ellen niet als iemand die hard is, ik denk niet dat zij dat bedoelde met haar blog.
27 februari, 2010 at 15:07
Ik heb ook wel dromen en sommige zijn tegenstrijdig, dus ik vervul ze op zijn tijd. Een droom was een gezin en over 4,5 maand verwacht ik nummer 2 dus dat komt wel goed. Verder wil ik in ieder geval een reis naar de VS en Cuba maken en een boek schrijven. O ja en niet tot mijn pensioen de baan hebben, die ik nu heb (onderwijs), maar wat voor een werk ik wel zou willen doen? Ik droom ook wel van een vakantiehuis in Duitsland of Kroatie.
4 maart, 2010 at 21:58
Soms heb je een duwtje nodig.. en het voorbeeld van de man die opeens gaat zingen.. tja, ik vraag me af of hij dat wel werkelijk altijd echt gewild heeft of dat hij zich laat leiden door de omstandigheden.
10 maart, 2010 at 19:15
Misschien had de man een gezin? Beetje egoïstisch om dan de gok te wagen op een carriere in de muziek, met de kans dat je je kinderen niet eens naar school kunt sturen. Hij had een gouden handdruk gekregen en was nu dus financieel niet meer afhankelijk van een baan. Ik weet de achtergrgond van de man niet, maar misschien heeft hij zijn droom wel aan de kant geschoven om voor zijn gezin te kunnen zorgen. Dat vind ik niet dom, maar juist heel erg benoemenswaardig. Het gaat in het leven niet altijd alleen om je eigen geluk en dat hij dan nu toch zijn droom achterna gaat, vind ik alleen maar mooi.
19 maart, 2010 at 12:10
Er is een organisatie die dit soort dingen regelt voor mensen. Er blijkt een kapitaal krachtige man achter te zitten die het leuk vind om dromen van andere uit te laten komen..
Ik heb me zelf gisteren opgegeven, de bekendheid is nog niet echt groot maar het zal binnenkort ook bij sbs nieuws enzo te zien zijn heb ik gehoord. Een vriend van mij had een droom om ooit nog een x met een helikopter te vliegen, dat hadden ze allemaal netjes geregeld voor hem echt cool..
Als de droom te duur wordt moet je wel zelf wat bij betalen, hij hoefde niets te betalen trouwens..
ik dacht misschien is het ook iets voor jullie..
Excitingdreams heten ze .. check ff via google en geef je op zou ik zeggen
Mijn droom is om ooit te mogen openen bij het olympische spelen..
nu nog afwachten