Nibud lijkt in ieder geval hiervan te schrikken.

Ik denk dat er wel een verschil is in geld lenen om een studie te bekostigen en leuke hobby’s en reisjes van te betalen.

Dat je als ouder bijspringt als het kan, is natuurlijk normaal. Maar er is ook niks mis mee om een kind te laten begrijpen dat hij of zij zelf verantwoordelijk is voor investeringen in zichzelf. En als dan blijkt dat je geld moet lenen om een andere toekomst te hebben dan eentje achter de lopende band, dan lijkt me dat verder geen moeilijke zaak…

Ik durf te wedden dat heel veel mensen in de wereld ervoor zouden tekenen als ze die optie hadden gehad.

Hetty, je bent als ouder wel “moreel” verplicht bij te dragen aan de studie van je kind.
Je krijgt ook per jaar een opgave van wat je naar draagkracht dient bij te dragen aan de studie van je kind. Het is echter geen afdwingbare verplichting, maar een zgn. natuurlijke verbintenis. Vergelijkbaar met de vijwillige ouderbijdrage aan school. Je kind kan een beroep doen op de hardheidsclausule, maar dat komt de band tussen ouders en kind meestal niet ten goede, je moet dan bewijzen en verklaren dat je ouder wel kan, maar niet wil bijdragen. Dat zijn geen aangename procedures.

Er zullen best ouders zijn die echt niet kunnen bijdragen aan de studie van hun kind, en van wie de berekende ouderbijdrage van het IBG-Duo niet past met hun vaste lasten. Maar ik ken ook ouders die maandelijks veel geld geven aan goede doelen, maar hun kind een studielening laten afsluiten, omdat ze niet het door het IBG voorberekende bedrag willen bijdragen.
De jaren waarin kinderen studeren zijn nu eenmaal vrij dure jaren voor ouders, daar zul je gewoon rekening mee moeten houden. Als je tenminste meer wilt voor je kind dan een toekomst als vakkenvuller of schoonmaakhulp. Natuurlijk sluit dat een goede financiele opvoeding niet uit, het is niet of-of, maar en-en.