Play it safe, park ashore
Komend weekend gaat het dooien en dat vind ik erg jammer. Ik geniet er van dat we nu eens een echte winter hebben. Die kwakkelwinters waarin het de hele dag saai grijs weer is vind ik helemaal niks, doe mij maar sneeuw en ijs. Jammer dat het niks is geworden met schaatsen dit jaar, maar wandelen door een wit landschap is ook leuk. Ik kijk wel altijd met verbazing en verwondering naar de paniek die toeslaat zodra het een beetje wintert. Dan moet ik altijd aan Canada denken, waar echtgenoot en ik korte tijd als expats gewoond hebben. Winter in Canada is in geen enkel opzicht te vergelijken met Nederland: de temperatuur, de snoeiharde noordenwind, de hoeveelheid sneeuw, de infrastructuur en de mentaliteit van de mensen. Als er een blizzard opsteekt valt het leven in Canada volkomen stil, scholen zijn dicht en niemand haalt het in z’n hoofd om naar z’n werk te gaan. Dat kan ook helemaal niet, want de wegen sneeuwen helemaal dicht. Pas als de sneeuwstorm voorbij is komen de sneeuwschuivers tevoorschijn en is alles in een mum van tijd weer schoon. Opgeschoten jongens kopen stoere pick-up trucks en monteren een sneeuwschuiver aan de voorkant. Voor een paar dollar vegen ze je oprit schoon, de verdiensten kunnen voor een actieve knul behoorlijk oplopen.
Het allermooiste aan de winter in Canada vond ik een soort postbus 51 spotje dat op TV verscheen tegen het einde van de winter. Het was een waarschuwing voor als je ging vissen op het ijs, parkeer je auto niet op het ijs: play it safe, park ashore. Ik moest er aan denken toen ik het nieuwsbericht las dat er een of ander sukkel in Groot Brittannië met zijn auto over een bevroren kanaal reed, tot hij erdoor zakte en nog net gered kon worden.
Wat deze bespiegelingen op een koude januaridag met (be)sparen te maken hebben? Helemaal niks. Of het moet deze geweldige besparingstip zijn: ga niet met je auto over bevroren meren en kanalen rijden. Play it safe, park ashore.
Ellen

