Boekbespreking: ‘Succes’ van Annemarie van Gaal
Toen ik hoorde dat één van de leukste vrouwen van Nederland een boek had geschreven over geld was ik er natuurlijk als de kippen bij om bij de uitgever een recensie-exemplaar los te peuteren. Gisteravond heb ik het boek van Annemarie van Gaal in één ruk uitgelezen.
‘Succes, adviezen voor een financieel onbezorgd leven’ is een zelfhulpboek. Het beschrijft hoe je grip op je financiën kunt krijgen en hoe je naar een financieel onbezorgd leven toe kunt werken. Het boek bevat ook ervaringen van Annemarie met de gezinnen uit het programma ‘Een dubbeltje op z’n kant’. Annemarie heeft geen geduld met zielige verhalen over scheidingen, faillissementen en ander leed. Wat gebeurd is is gebeurd, kijk naar de toekomst. De boodschap is luid en duidelijk: kappen met die slachtofferrol. Neem het heft in eigen hand en zorg dat je je leven weer op de rit krijgt. Daar kan ik me helemaal in vinden.
Het boek bevat een aantal tips: hou een kasboek bij, let op je uitgaven (weg met de wasdroger, stoppen met roken etc), zorg voor meer inkomen door meer te gaan werken. Ik ben zelf niet geïnteresseerd in dit soort tips. Been there, done that. Als je deze tips opvolgt kun je een financieel onbezorgd leven leiden in die zin dat je geen schulden (meer) hebt, en een klein spaarkapitaaltje opbouwt. Maar ik ben geïnteresseerd in tips voor een financieel onbezorgd leven in de zin van schandalig rijk worden, en het persoonlijke verhaal van Annemarie van Gaal. Gelukkig sijpelt die informatie ook telkens een beetje door.
Het leukste deel van het boek vond ik het hoofdstuk over onderhandelingstactieken. Er gaan allerlei woeste verhalen over Annemarie’s onderhandelingstactieken. Zo herinner ik me een verhaal dat ze in Rusland, waar ze een uitgeverij heeft opgericht, eens een hotel zou hebben bezocht om een zaal te boeken voor de lancering van een nieuw tijdschrift. ‘Dat komt op 50.000 dollar’ zei de hotelmanager. Annemarie knikte en zei met een stalen gezicht ‘Prima, 5000 dollar, dat is dan geregeld’. En ze kregen de zaal voor 5000 dollar. Dit verhaal komt in het boek helaas niet voor, maar als je haar tips leest kun je je er wel iets bij voorstellen.
Kortom: aardig boekje, beetje aan de brave kant, maar de meer persoonlijke stukken maken het toch de moeite waard. Het boekje kost € 14,95.


18 november, 2009 at 09:08
Hallo Ellen,
“Maar ik ben geïnteresseerd in tips voor een financieel onbezorgd leven in de zin van schandalig rijk worden”
Lees dan even het boek ‘Vastgoedfraude’ van Vasco van der Boon:
http://www.bol.com/nl/p/boeken/vastgoedfraude/1001004006851202/index.html
Wellicht bevat het briljante tips over het verdienen van obscene bedragen, voor een onbezorgde toekomst
Groet,
Arthur
18 november, 2009 at 10:57
Ja, maar dat boekje van Van Gaal kost wél weer € 14,95! Dus alleen Annemarie wordt er rijk van. Het is ook precies het bedrag van de standaard boekenbonnen. Ik heb nog zo’n bon van € 15,00, maar die geef ik binnenkort door aan een vriendin die jarig wordt. Als ik haar nu dat boek van Van Gaal aanbeveel, en zij koopt het, mag ik het misschien ook wel lezen! Alledrie blij!! Onderhandelen?? of gewoon slim??
18 november, 2009 at 11:26
Het boek ziet er in ieder geval erg leuk uit. Bedankt voor je bespreking.
18 november, 2009 at 14:37
Klinkt als een aardig boek. Maar (ik moet weer iets zuurs zeggen natuurlijk) ik vraag me wel af wat Annemarie te melden heeft aan mensen met een slechte gezondheid/chronische ziekte.. De droger en de vaatwasser weg is voor hen immers geen optie en meer gaan werken ook niet. Ziek zijn zorgt voor extra kosten.
Wellicht wordt deze groep belicht in de doc “De onrendabelen” op Ned 2, vrijdagavond, 20.10 uur a.s. Ben benieuwd naar dat programma, omdat ik als ik bijstandsgerechtigden in hun interieur gefilmd zie, ik toch vaak verbaasd ben over de luxe moderne inrichting. Dan is het bij mij toch wel sobertjes.
Vooral in Vogelaarwijken zie je veel luxe kleiding en interieurs, ook al kunnen mensen dat niet betalen. Maar anderen zeggen weer dat dat een manier is van waardigheid behouden.
18 november, 2009 at 17:32
” ‘Dat komt op 50.000 dollar’ zei de hotelmanager. Annemarie knikte en zei met een stalen gezicht ‘Prima, 5000 dollar, dat is dan geregeld’. ”
Haha, het is dus echt een keiharde zakenbitch (die indruk kreeg ik al nadat ik haar in ‘een dubbeltje op zijn kant’ zag).
18 november, 2009 at 20:56
@ Arthur: leuke tip, maar ik wilde die obscene bedragen wel op legale wijze verdienen.
@ konijn1: ik ben ook heel benieuwd naar die uitzending, ga zeker kijken!
19 november, 2009 at 10:33
@ spaarvarkentje, dat is gewoon slim en lef hebben, daar is niks keiharde zakenbitch aan. Ze zegt gewoon waar het op staat. Het is soms toch te gek voor woorden dat mensen zeuren in het programma over het feit dat er te weinig binnen komt. Tja, dan werk je maar even fulltime en zie je je kinderen iets minder, beter dan schulden hebben, een huis vol duur speelgoed maar geen schoenen voor de kids kunnen betalen of erger nog je huis uit worden gezet omdat je het niet meer kan betalen. Ze zegt tenminste wat menig andere denkt. Gewoon aanpakken en niet zeiken.
Vind het boek wel een beetje tegenvallen, bezuinigen op roken, huisdieren en auto, dat is wel bekend. Zou de kracht echt liggen in een kasboek, ik ga het proberen.
19 november, 2009 at 22:21
ik leen ‘m tzt wel bij de bieb
20 november, 2009 at 00:14
@Vicki Price
Ik heb het boek niet gelezen, maar op dat punt lijkt Annemarie dus uit de bocht te vliegen. Fulltime werken levert in NED niet zoveel op als het lijkt, veel bepalender is in welke sector je werkt en of je onderdeel van een eenvolwassenen of meervolwassenen huishouding uitmaakt. Eenoudergezinnen met inkomen uit werk krijgen relatief in NED veel inkomensondersteuning, tegemoetkomingen, en kwijtscheldingen, kostwinnersinkomens dus niet. kinderopvang is net als alles in NED inkomensafhankelijk. Dus van je verdiende geld zie je niet veel terug.
Dat punt mis ik bij Annemarie. Ze heeft zelf als alleenstaande ouder in Rusland gewerkt, met veel succes, prima. Maar ze had zich beter moeten verdiepen in de NED situatie. En op deze blog is al vaker aangetoond dat haar suggestie dat de moeder meer uren moet gaan werken in de praktijk niet zo veel zoden aan de dijk zet.
Stoppen met roken, huisdieren en auto kan iedereen wel verzinnen.
21 november, 2009 at 01:56
Er is maar 1 tip nodig voor een schuldenloos bestaan: Geef 90 procent uit van wat er binnenkomt. Spaar die andere 10 procent voor onvoorziene uitgave op en voïlá, een schuldvrij bestaan. Mede omdat mijn ex 130 procent uitgaf, heb ik haar verlaten.
Het is allemaal zo simpel. Roken, auto rijden, allemaal weggegooid geld. Vakanties en vele materiële zaken regel ik via internet en niet via ‘fysieke’ winkels. Laatst nog kocht ik een smartphone via internet. Spiksplinternieuw, maar omdat de verkoper het al in z’n bezit had was -ie op papier tweedehands, scheelde me 40 procent op de nieuwwaarde. Wil je dan toch een auto kopen? Koop die bij een executie of bij Domeinen.
Paar jaar geleden bankstel gekocht. 1 jaar oud. Echt leder. Nieuwprijs 2500 euro, ik had de 2 bankstellen voor 400. Dus dat is een waardevermindering van ongeveer 85 procent voor een bankstel van 1 jaar oud! Nee, de mensen willen alles nieuw, nieuw, nieuw. Bij electronisch apparatuur en kleren kan ik me dat nog enigszins, maar voor de rest? Onderhandelen scheelt ook veel geld. Jij hebt de winkelier niet nodig, de winkelier heeft jou nodig!! Ach, ik zou zo er een boek over kunnen schrijven, maar de massa doet toch wat -ie zelf wil…
21 november, 2009 at 13:58
Hoi Sjaakie,
mee eens , en wanneer je dan 60% spaart van wat je samen verdient, dan kun je financieel onafhankelijk zijn zoals wij dat bijna zijn. Dan is er tijd voor de werkelijk belangrijke dingen in het leven zoals reizen, vrijwilligerswerk, mensen financieel helpen die het minder hebben dan wij, kiezen voor de dingen die jij wilt en niet de dingen die je werkgever van je verwacht…..
Wij kopen pas iets nieuws wanneer iets echt op is. We hebben nog steeds onze oude kleine TV, wasmachine van 15 jr oud, 2 kleine auto’s, etc.
22 november, 2009 at 11:24
Hee Peter, je zegt; “mee eens , en wanneer je dan 60% spaart van wat je samen verdient, dan kun je financieel onafhankelijk zijn zoals wij dat bijna zijn. Dan is er tijd voor de werkelijk belangrijke dingen in het leven zoals reizen, vrijwilligerswerk, mensen financieel helpen die het minder hebben dan wij, kiezen voor de dingen die jij wilt en niet de dingen die je werkgever van je verwacht…..”
Die werkelijk belangrijke dingen waar jij het over hebt doe ik mijn hele leven al, heel veel mensen trouwens, waarom wacht je daar mee? Waarschijnlijk heb je het verkeerde werk gekozen of heb je daarmee gewoon pech gehad. Mijn baan maak ik altijd zelf zo leuk mogelijk, ik werk part-time als kostwinner van mijn één-ouder gezin (onderwijs, geen topsalaris dus), heb daardoor tijd voor fijne hobby’s en vrijwilligerswerk (wat geniet ik daarvan!), twee jaar geleden ben ik een maand op vakantie naar de Antillen geweest met de kinderen: opgespaard en volop genoten, ik geniet nog steeds na. Dit jaar heb ik een groot feest gevierd met veel gasten: opgespaard en goed organiseren/budgetteren.
Ik zal ws. niet eerder met pensioen kunnen gaan maar ik leef wel zoals ik wil leven, mijn dromen laat ik NU allemaal uitkomen.
Nogmaals: waarom wacht jij daarmee? Je kunt nu al genieten hoor!
22 november, 2009 at 12:45
Maak je geen zorgen hoor juf Hetty, ik heb leuk werk en we genieten al volop juist (mede) doordat we onszelf dingen ontzeggen. Mensen helpen we nu al, maar omdat we erg veel werken hebben we ( vinden we zelf) te weinig tijd om hier meer energie in te steken! Ondanks dat ik leuk werk heb, voel ik (als leidinggevende) altijd veel druk. Ik kan dan kiezen voor een lichtere baan, maar heb jaren geleden al besloten te kiezen voor financiele onafhankelijkheid en de daarbij behorende totale keuze vrijheid.
Dus ik( we) leef echt NU maar ik sluit mijn ogen niet voor de toekomst (verschuivende pensioenleeftijd, steeds meer uitgekleedde sociale voorzieningen, etc etc). En die zorgen zijn m.i reeel.
22 november, 2009 at 18:22
Fijn te horen dat je geniet, je stukje lezend kwam ik tot een andere conclusie. Geniet vooral verder met hartelijke groet van mij!