Boterhammetjes
In het pand waar ik werk is geen kantine, en er zijn ook geen winkeltjes in de buurt. Ik neem dus altijd mijn eigen lunch mee en ik zorg voor een beker karnemelk of ik neem een kop thee. Soms warm ik een beetje soep op in de magnetron. Koffie en thee zetten we zelf in ons kantoortje, we hebben een waterkoker en een koffiezetapparaat.
Sinds kort werk ik tijdelijk ergens anders. Ik doe een opdracht voor een bedrijf dat binnenkort een nieuwe website lanceert. Hier zijn diverse koffieautomaten. Er moeten verse koffiebonen in en je kunt kiezen uit cappuccino, koffie verkeerd, espresso en nog een paar varianten. Bij elke koffieautomaat staat een grote schaal met vers fruit, je mag gewoon pakken waar je zin in hebt. Er is een kok die voor de lunch zorgt. De lunch is luxe: er is een saladebar, diverse broodjes, soep en de obligate kroketten en kaassoufflés. De meeste mensen gaan in de kantine lunchen, de kok wordt bejubeld en de prijs valt reuze mee: 2 euro per lunch.
De vrek in mij sloeg natuurlijk meteen aan het rekenen. Ik ga zes weken aan deze opdracht werken, vier dagen per week. Dat is 8 euro per week, 48 euro in zes weken. Hmmm. Het ziet er allemaal erg lekker uit, maar ja, mijn boterhammetjes en karnemelk kosten echt geen 2 euro per dag.
Een babbeltje met de kok bracht uitkomst. Koken voor iemand met een soja-allergie, daar waagt hij zich niet aan. Opgelucht haalde ik adem. Gelukkig. Ik hoef geen keuze te maken, ik blijf gewoon mijn eigen boterhammetjes meenemen. Dat scheelt een hoop geld, en ook een hoop calorieën. Want ondanks de salades en het fruit zie ik verdacht veel kroketten langskomen als ik mijn boterhammetjes zit te eten!
21 oktober, 2009 at 13:07
Jij bent weer heel knap dat je kunt weerstaan! natuurlijk is het handig dat de kok niet aan je allergie tegemoet kan komen. Maar van mij een dik compliment voor je vasthoudendheid!
21 oktober, 2009 at 15:02
Ik werk in het centrum van DH bij de gemeente en daar zijn zoveel verschillende lunchrooms e.d. dat ik 3x per week luxe broodjes of snacks haal. Het is slecht, ik weet het. Maar ik heb geen zin om zelf brood te smeren de avond ervoor. Ik heb liever vers brood of een snack zoals een broodje falafel.
Maar toch vind ik het goed van je Vrekje dat je zelf dit doet. Als ik daar had gewerkt, had ik ook de verleiding niet kunnen weerstaan.
22 oktober, 2009 at 07:49
ach, waarom het een of het ander??
Je kunt toch ook soms brood meenemen, soms een hapje halen/kopen?
Ik zie dat of/of allemaal niet zo. allemaal zo strikt, alsof je of een vrek bent, of een luxepaard. Nu , ik ben het beiden! Haha
22 oktober, 2009 at 10:04
Stel je had geen soja-allergie en geen gezin, zou je dan wel een (warme) lunch halen en een boterham eten als avondeten? Of zou je er dan alsnog je eigen bammetjes meenemen?
22 oktober, 2009 at 10:10
@ Juf Hetty, Alicia en Renzo: ik ben stiekem erg blij met mijn soja-allergie: ik heb geen keuze, ik moet wel voor mijn eigen eten zorgen. Ik hoef dus ook geen verleidingen te weerstaan. Het maakt het leven best makkelijk, zo’n voedselallergie.
@ Ri: dan zou ik waarschijnlijk wel en warme lunch nemen. Ik zit in een enorme luxe positie nu, als ik ’s avonds thuis kom staat de warme hap op tafel!
22 oktober, 2009 at 10:26
Op mijn werk hebben ze een koelkast voor algemeen gebruik staan, daarin bewaar ik mijn broodbeleg. Elke dag neem ik 4 plakjes brood mee uit de vriezer thuis, tegen lunchtijd zijn die ontdooid en dan kan ik vers brood smeren. Brood dat de avond ervoor al gesmeerd is, vind ik ook niet lekker.
22 oktober, 2009 at 11:44
Ik heb net als Siebrie een koeklast op mijn werk (ook magnetron e.d.) ik neem dus ook alleen brood mee uit de vriezer want vleeswaren, kaas e.d. kan ik zonder problemen kwijt, en aangezien ik in mijn eentje werk heb ik alle ruimte in de koelkast
Ook neem ik nog wel eens macaroni of nasi mee van huis als ik de dag ervoor weer eens te veel had gekookt!
Maar ik kan het weerstaan om toch een paar keer per maand wat te laten bezorgen, meestal op een vrijdag als lekkere afsluiting van de week!
22 oktober, 2009 at 12:36
Ik neem sinds september mijn brooddoos weer mee naar het werk. Idd de avond er voor gesmeerd en de doos met beker chocomel in de koelkast tot de volgende morgen. Was per dag 4 euro kwijt voor 4 belegde boterhammen - melk en een kopje soep.
Het valt me op dat er steeds meer mensen sinds dien met een doos gaan eten.
Sinds ik papa ben geworden en mij vriendin thuis is voor de kleine is mijn spaarzin weer teruggekomen.
Vindt het wel sneu voor de dames van de catering …die moeten immers ook hun salaris verdienen. Ze hebben dan ook de prijs van een kopje soep verhoogd van €0,45 naar €1,15 in 1 jaar.
22 oktober, 2009 at 15:48
Ik twijfel nog. Bij ons kost lunchen op t werk ook 2euro per dag. Daarvoor worden door onszelf de boodschappen gehaald: lekker brood en beleg en op vrijdag snacks. Maar ook ik vind 2 euro niet weinig, ik zou zelf voor minder eten, denk ik. Zeker als ik t straks alleen moet betalen… Dus ik weet nog niet wat ik ga doen. Ook ik zal straks toch de vrek in mij moeten vinden
22 oktober, 2009 at 17:25
Bij ons wordt de lunch door de zaak betaald. Het zijn altijd boterhammen, maar het is dus wel geregeld. Het beleg is vaak wel wat decadent (veel filet americain e.d.), maar ik betwijfel of ik nou echt zo veel zou besparen door het zelf mee te nemen.
Het probleem zit hem al vaak in de dure bedrijfskantine.
22 oktober, 2009 at 18:46
Ik neem gewoon mijn eigen brood en vooral ook fruit mee, maar één keer per week koop ik ook iets lekkers van de kantine. Op die manier blijft het leuk en betaalbaar. Bovendien ervaar je het dan ook als een speciale luxe. Ik zie bij sommige collega’s gewenning optreden en zij genieten er niet meer van. Een dure gewoonte, lijkt me!
Je kunt het ook anders aanpakken en iets meer tijd in je voorbereiding steken. Ik heb een collega die altijd jaloerse blikken krijgt vanwege de smakelijke lunches die hij van huis meeneemt, zoals sandwiches met rookvlees en rucola. Het is bijna een statusverhogende lunch
24 oktober, 2009 at 09:10
Ik heb nu een jaar gewerkt bij een organisatie zonder kantine en ik vind het een ramp! Gelukkig ga ik vanaf januari weer in een ziekenhuis werken en kan ik zonder broodtrommel van huis.
En ik eet daar gewoon boterhammetjes met kaas en een kommetje soep, maar het is én lekker vers én lekker makkelijk! Om kroketten te weerstaan heb ik gelukkig geen voedselallergie nodig.
26 oktober, 2009 at 19:27
Hier dan een echt ‘luxe’ paard, maar wel kostenbewust. Samen met een collega -we delen de liefde voor koken- maken we zelf onze salade klaar. De sla was ik ’s morgens thuis (of ik koop voorgewassen sla). Dat is de basis die wordt dit aangevuld met bij voorbeeld: gekookt ei, ui, tomaat, komkommer, paprika, olijven, avocado, sardientjes, zalm, tonijnsalade (zelfgemaakt, avond ervoor), gerookte kipfilet, (geiten)kaas, blauwe kaas, noten, druiven, gegrilde groenten. En natuurlijk zelfgemaakte dressing.
Kortom, we kijken vaak wat er in de koelkast thuis is en dat nemen we mee. Soms kunnen we ‘ruilen’ of gewoon ‘een hapje’ meepikken van de ander. Veel collega’s kijken vaak met jaloerse blikken wat de dames nu weer op hun bordjes hebben liggen om vervolgens naar de kantine te gaan of naar hun eigen bureau met boterhammen. We houden dit al een paar jaar vol en ook als ik alleen op kantoor ben, vindt dit lunchritueel plaats.