Praten over geld met je ouders
Het is onvermijdelijk: op een dag kijk je naar je ouders en realiseer je je dat ze ècht oud worden. Je vader kan geen lange stukken meer in de auto rijden, als je op bezoek bent zie je een bibliotheekboek met grote letters liggen. Soms maak je je ook zorgen: je moeder vergeet opeens dat je al vijftien jaar geen suiker meer in de koffie hebt of heeft haar portemonnee al twee keer verloren het afgelopen halfjaar. Lukt het je ouders nog om alles financieel rond te breien, en hoe moet dat als ze ooit komen te overlijden? Hoe zit dat met het huis, zijn er schulden, is er spaargeld, een uitvaartverzekering, een testament? Er komt een moment dat je met je ouders over geld moet gaan praten.
In sommige gezinnen wordt gemakkelijk over geld gepraat. Ik kan gelukkig gewoon aan mijn ouders vragen hoe het zit met de hypotheek en waar ze de belangrijke papieren bewaren. In andere gezinnen is het lastiger. Geld is vaak een taboe, misschien schamen je ouders zich voor hun schulden of willen ze juist niet dat je weet hoeveel geld er in de familie zit.
Praten over geld met je ouders is niet gemakkelijk. In tegenstelling tot ‘praten over geld met kinderen’ is er geen enkele informatie over te vinden bij instanties als het Nibud. Je zult moeten afgaan op je eigen intuïtie over hoe je het moet aanpakken.
Ook jijzelf kunt in een positie komen waarin anderen zich over jouw financiën moeten buigen. Heb jij je financiën netjes georganiseerd, kunnen je familieleden je uitvaartpolis vinden en het rekeningnummer van je internetspaarrekening? Probeer eens met de ogen van een ander naar je eigen financiën te kijken. Is het logisch geordend? Staan alle mapjes met bankzaken bij elkaar, zitten alle belangrijke papieren netjes in een map of in een kluis?
Op de Amerikaanse personal finance websites is het organiseren van je financiën in een grote map, inclusief wachtwoorden en pasnummers, in de mode. Dat gaat wat mij betreft te ver. Ik voel niet de behoefte om de natte droom van elke inbreker te realiseren in De Grote Map van Alles, en overdrijven is ook een kunst. Gewoon je papieren netjes opruimen is voldoende.
17 augustus, 2009 at 09:44
Eén van de allerbelangrijkste dingen is een testament. Ik weet niet of je nog broers of zussen hebt maar laat dat in ieder geval goed regelen door je ouders. Het kan je een hoop zorgen besparen…
17 augustus, 2009 at 10:06
Alles (behalve codes natuurlijk) heb ik in mappen georganiseerd, als de post komt kan ik bijna alles meteen er in doen en afhandelen. Regelmatig loop ik e.e.a. na: wat kan er weg? Het is echt een kleine moeite als het eenmaal goed georganiseerd is. Laatst heb ik een 70-plusser geholpen met het organiseren van de administratie (allerlei mappen en stapeltjes papieren) en dat gaf diegene veel rust: er kon veel weg en wat over was paste in één map! Ik blijf af en toe helpen dat heb ik beloofd. Zo help ik mee aan iemands’ Rustige Oude Dag….
17 augustus, 2009 at 16:35
Een zeer actueel onderwerp voor mij. Met 2 ouders (75 en 82), 1 schoonmoeder (91) en 1 chronisch zieke zus (41), alleenstaande ouder, die er niet meer aan toekomt de administratie bij te houden (leuk zo’n PGB zelf regelen, als je je niet kunt concentreren en alles vergeet) mantelzorg ik wat af per telefoon en mail.
Mijn vader is fysiek prut, maar mentaal nog goed. Helaas rijdt hij geen auto. Mijn moeder wordt vergeetachtig en rijdt auto. Dus dat is zorgelijk. Ze zijn al een aantal jaren geleden naar een aangepast ouderenhuurappartement verhuisd, met lift, zorg in de buurt, etc. Da’s een zorg minder voor ons. Er is een uitvaartverzekering en er is een graf gekocht. Er is ook een testament opgemaakt. Maar als mijn vader eerder gaat dan mijn moeder, weet ik niet hoe het in praktijk zal worden. Mijn moeder bemoeit zich al jaren niet meer met geldzaken, ze snapt het niet, en vergeet alles. Huishoudgeld beheren en huishouden doen gaat op routine nog wel goed.
Mijn schoonmoeder weigert echter het ouder worden onder ogen te zien, en dat is wel weer zorgelijk.
PGB zorg zelf beheren kan alleen als je nog een goed functionerende concentratie en geheugen hebt. Ja, er bestaat ook zorg in natura, maar dan kun je weer niet zoveel kiezen, wie en wat voor zorg.