Gevangen in je spullen
Meestal is een koopverslaving alleen funest voor je kredietwaardigheid, maar afgelopen jaar werd duidelijk dat een koopverslaving ook dodelijk kan zijn. Twee koopverslaafde dames, de een Brits, de andere Amerikaans, kwamen op dezelfde manier om het leven: doordat ze bekneld raakten tussen omgevallen spullen in hun huis.
Je ziet wel vaker van die huizen op TV, volgestapeld met oude koffers, wiegjes, dozen, fietsen, speelgoed, verpakkingsmateriaal, zakken vol kleding en andere troep. Deze extreem vervuilde huishoudens zijn vaak van mensen met psychische problemen. Na het kijken naar zo’n vervuild huis kun je tevreden naar je eigen huis kijken: bij jou thuis valt het dan nog best mee met de troep.
Toch kun je ook in een keurig huis een gevangene van je eigen spullen zijn. Kijk eens om je heen, hoeveel spullen in huis heb je nog niet afbetaald? Als je elke maand geld betaalt voor spullen ben je elke maand aan het werk om die spullen te kunnen betalen. Het afbetalen van schulden is een vorm van slavernij.
Ook als je niks meer hoeft af te betalen hangt er een prijskaartje aan je spullen: ze nemen ruimte in. Sommige mensen gaan zelfs groter wonen omdat ze zoveel spullen hebben. Dat huis moet ook betaald worden. En wat te denken van onderhoud van spullen, electriciteitsverbruik, het afstoffen van je spullen? Elke dag moet je geld verdienen om de rekeningen voor je spullen te betalen. Heb jij spullen, of hebben je spullen jou?
Loading ...
14 juni, 2009 at 09:31
Ik zal niet zeggen dat ik een supervol huis heb maar ben ook langzaam bezig me van allerlei spullen te ontdoen. Dan heb ik het over dingen die met de verhuizing mee zijn gekomen en ik niet meer gebruik. Heb al veel rommel weggegooid en spullen die nog goed zijn een andere bestemming gegeven. Ik heb ook goede spullen naar de gemeentewerf gebracht maar als je daar aangeeft (zoals met een monitor) dat het niet kapot is, gaat het bij hen vandaan weer naar de kringloop. Dus dat is ook mooi geregeld. Ben nog niet klaar, maar het begin is er. Het is zo heerlijk als er ergens weer ruimte ontstaat in de huis en ik ben niet van plan het weer op te gaan vullen.
14 juni, 2009 at 09:57
Wij hebben de hoogst noodzakelijke dingen zoals daar zijn:
- een 20 jaar oude kleine TV;
- midi instalatie met CD speler van 8 jaar oud;
- wasmachine (bovenlader) 15 jr oud;
- keuken met wasmachine (maar zonder magnetron etc);
- mooie koperen pannen (grootste investering) 3 jr oud;
- geen wasdroger;
- stofzuiger (15 jr oud);
- heel veel boeken;
Meubels zijn vrij recent.
Totale inboedel is verzekerd voor € 50.000,- dus vrij bescheiden. Al met al hebben we weinig interesse in spullen. Als we al wat kopen dan moet het kwaliteit zijn en geven we er liever wat meer aan uit.
14 juni, 2009 at 13:57
Er is een mooie documentaire over zulke mensen: Possessed. Te zien op Vimeo: http://www.vimeo.com/603058.
14 juni, 2009 at 17:50
Ons huis is duidelijk aan de volle kant. Onze zoons gaan over een paar jaar waarschijnlijk de deur uit en dan kunnen we hen wel blij maken met een aantal spullen en veel spullen zijn gewoon van hun (speelgoed, boeken, schoolspullen etc).
Dus laten we het maar even zo en proberen we zo weinig mogelijk nieuwe dingen aan te schaffen.
15 juni, 2009 at 09:28
Ik heb niet teveel spullen. Koop pas nieuw als iets echt op is. En soms worden dingen niet vervangen.
In de loop der jaren ben ik ook gemakkelijker geworden in het wegdoen van dingen. Dit geeft rust en ruimte.
15 juni, 2009 at 11:13
@ Ronald. Mooie docu inderdaad. Vooral de laatste man werd ik stil van. Zag er zo triest uit en dat allemaal door verdriet om zijn overleden moeder al zal het verzamelen er al in hebben gezeten. Ergens zien die mensen wel dat ze iets aan het doen zijn wat niet klopt maar zijn ook niet bij machte er iets aan te doen. Erg treurig en eenzaam.
19 juni, 2009 at 18:59
@ Ronald
Inderdaad een goeie! 7