Heeft meer werken wel zin?
Vorige week keek ik naar het nieuwe TV programma ‘Een dubbeltje op z’n kant’, waarin mensen met geldproblemen worden geholpen. Het stel in de eerste aflevering kwam maandelijks 800 euro tekort en werkte zich elke maand dieper in de schulden.
Annemarie van Gaal (succesvol zakenvrouw, vroeger bijstandsmoeder) analyseerde hun huishoudboekje en kwam met de conclusie dat het werk van mevrouw (10 uur per week) hen maandelijks meer geld kostte dan het opleverde. Alleen al de kosten voor kinderopvang waren hoger dan haar salaris, en daar kwamen de kosten van de auto, die ze alleen voor haar werk nodig had, nog eens bovenop. Het programma eindigde met een nieuwe baan op fietsafstand en goedkopere kinderopvang.
Dit stel had geen flauw idee hoeveel geld er maandelijks binnenkwam en hoeveel er weer uit ging, en ze hadden geen idee wat de kosten zijn die je maakt als je gaat werken. Het is natuurlijk niet eerlijk om de kosten voor kinderopvang alleen te betrekken op het salaris van de vrouw. Maar het is wel goed om te bekijken of (meer) werken wel zo interessant is als het lijkt: meer verdienen betekent lang niet altijd dat je er ook daadwerkelijk meer aan overhoudt. Het Nibud heeft een rekentool waarmee je jouw situatie kunt berekenen.
20 mei, 2009 at 17:57
Ik snap dat niet, hoe kun je per maand 800 euro te kort komen en niet zelf je inkomen en uitgaven op een rijtje zetten? Er zijn blijkbaar mensen die helemaal niet kijken naar inkomsten en uitgaven. Ik kan me daar niets bij voorstellen. Het programma is vast heel leerzaam voor mensen die net zo leven als dit gezin.
20 mei, 2009 at 22:31
Ik heb slechts een deel van de aflevering kunnen zien (online, iets over de helft stopte het), maar met de instelling van deze mevrouw, ben ik bang dat ze niet snel uit de schulden zullen komen. Hard werken en drastisch minder uitgeven, dat is de enige (eerlijke) mogelijkheid om weer in de zwarte cijfers te komen.
Meer werken heeft zin!
21 mei, 2009 at 08:31
Ik snap dit niet. Als je goed je inkomsten naast de uitgaven legt kan iedereen toch zien dat dit niet klopt.
Ik heb het programma niet gezien en wil vanavond naar de nieuwe aflevering kijken.
Als je een jaarbegroting maakt van alle uitgaven en inkomsten, dan kan je dit toch niet overkomen.
21 mei, 2009 at 08:49
Ik heb de uitzending gezien, maar ik heb echt tandenknarsend zitten kijken. Deze mensen zijn niet in de problemen gekomen door pech of overmacht, maar ze zijn gewoon dom. Ten eerste hebben ze gewoon verzaakt ook maar enige moeite te doen om in de boeken te kijken en ten tweede heb ik me kapot zitten ergeren aan het feit dat ze bij ieder voorstel ‘ja maar, ja maar’ gaan roepen. Vooral die vrouw. Geen enkele flexibiliteit: even de schouders er onder om de rommel op te ruimen. Auto weg en een tijdje Greenwheels, is blijkbaar onmogelijk en zo is het met alles bij hun. Tenenkrommend.
Geen wonder dat je een probleem hebt.
21 mei, 2009 at 09:28
Ik kreeg ook een beetje eczeem van die vrouw, die heeft gewoon een schop onder haar kont nodig. Ik word sowieso een beetje kriegel van mensen die het hebben over ‘op mijn plek zitten’ of nog erger, ‘ik heb mijn plekje gevonden’.
Ik krijg daar hele andere associaties bij
21 mei, 2009 at 13:50
Ik val hier dus weer door de mand als verstokte boekenwurm en spaarzaam tv kijker. Ik ken het programma niet en weet ook niet op welk net het komt. Te lezen aan jullie reacties heb ik me daardoor een hoop maagzuur bespaard:-)
Ook is mijn lichte pc niet geschikt voor het bekijken van filmpjes, het beeld valt om de 2 sec stil, dus kan het ook niet opnieuw zien.
Maar bedenk wel dat je sowieso vraagtekens kunt zetten bij de intelligentie van mensen die bereid zijn hun problemen open en bloot voor jan en alleman uit te stallen, zonder enige moeite om hun privacy of die van hun kinderen te beschermen. Die laatsten kunnen er echt niets aan doen, maar kunnen er jarenlater nog last van ondervinden, dat hun ouders hun hele financiele hebben en houwen en plein public op tv hebben uitgestald.
Ik weet dat sommigen dit soort exhibitionisme tegenwoordig “moedig” vinden, maar daar ben ik het niet mee eens. Als je echt moedig bent, etaleer je je domheid niet op tv, maar zoek je met vertrouwde en goede hulpverlening een oplossing, zonder de privacy van je kinderen te duperen.
21 mei, 2009 at 20:36
Ik heb het nu gezien, het viel me mee en tegen. Ik blijf moeite houden met het zo openlijk etaleren van je ellende op tv, maar goed, da’s iets van mij. Het grondig doorspitten van de administatie en het zichtbaar maken van de overdaad in huis (de overdadig ingerichte kleuterkamer, en de bomvolle kledingkast van het zoontje) vond ik erg goed, en het is w.s ook confronterend en leerzaam voor anderen. Ik heb ooit tweemaal meegeholpen een huis leeg te ruimen waar 5 a 10 jaar niet was opgeruimd, na een scheiding. Nu betrof het een andere psychische oorzaak, de miskraam van die vrouw, maar overeenkomst is de verlamming die mensen ervaren, waardoor ze steeds dieper wegzakken in de rommel, en de financiele ellende. Doorverwijzen naar een psych, wat dan vaak gebeurt, dekt vaak de financiele problemen dan alleen maar toe.
Ik denk wel dat de doorsnee bloggers hier hemelsbreed verschillen van de doorsnee Nederlander die ook al een blechie- gezicht trekt als het woord budgetteren valt. Voor jullie en mij heel vanzelfsprekend, maar voor velen, met en zonder schulden, niet.
En als je van je ouders het niet meegekregen hebt, of je ouders juist uiterst krenterig-zunig waren, is het moeilijk een evenwicht vinden.
22 mei, 2009 at 08:10
Ik heb gisteren een stukje van de tweede uitzending gezien. Wat me heel erg opvalt is dat er aan het inkomen van deze gezinnen ogenschijnlijk helemaal niks mankeert! Sterker, ik ken genoeg gezinnen die van een stuk minder moeten rondkomen en helemaal geen financiële problemen hebben.
Wat konijn zegt klopt: ik ben ook wel eens situaties tegengekomen, waarbij het gezin of de persoon in kwestie was ‘verdronken’ in rotzooi, die was veroorzaakt door vervelende gebeurtenissen of andere ontwrichting van het dagelijks leven. Financieel wordt het dan ook vaak een zooitje en dat is op zich niet zo raar. Dat zijn echter de schrijnende gevallen en die ben ik in dergelijke programma’s maar 1x tegengekomen.
Ijverig budgetteren en iedere cent de gaten houden is niet voor iedereen weggelegd (en de vraag is of dat nou ook per se moet), maar wat je vooral ziet is dat veel mensen zichzelf overladen met emotionele, nutteloze aankopen en gedachteloze leefgewoonten. Zelfreflectie is volgens mij heel moeilijk, zoals je in dit programma kunt zien.
22 mei, 2009 at 09:19
Wat ik altijd zo jammer vind, is dat aan de ene kant de mensen wordt ingewreven dat “we” meer en langer moeten werken om de kosten van de verzorgingsstaat en de pensioenen te kunnen bekostigen en aan de andere kant het extra zuur is dat in het huidige systeem mensen in bepaalde gevallen weinig oplevert en soms zelfs alleen maar geld kost. Vorig jaar zelf 500 euro belastingteruggave misgelopen doordat ik een paar tientjes te veel had verdiend. Als ik vier uur minder had gewerkt, dan had ik een halve dag vrij gehad en ook nog eens 500 euro extra te besteden gehad. Goed dat zo’n website er is, maar het zou eigenlijk niet nodig moeten zijn.
24 mei, 2009 at 19:32
Wat ik niet snapte is dat er niet geopperd werd om te stoppen met werken voor de vrouw… Had volgens mij ook aardig kunnen schelen, want met de nieuwe baan en de opvangkosten hield ze minder over dan dat ze zou stoppen en dus ook geen opvangkosten had…
25 mei, 2009 at 08:16
@ Yelle: thuiszitten is ook niet alles. Ik kan het weten want ik heb het 5 jaar volgehouden toen de kinderen klein waren. Ik werd gillend gek en echtgenoot ook, want uit verveling ging ik met meubels lopen slepen en de keukenkastjes steeds weer opnieuw inrichten zodat hij telkens ergens anders het zout moest zoeken.
Naast het vervelingsaspect is het natuurlijk erg politiek correct om allebei te werken (scheiding, bijstand, herintreedsters, carrière, bijdragen aan de samenleving, blabla).
25 mei, 2009 at 08:58
Inderdaad, stoppen met werken veroorzaakt niet zelden een achterstand die je zelden of nooit meer inhaalt. De kinderopvangkosten zijn tijdelijk, wat niet wegneemt dat je die het best zo laag mogelijk kunt houden natuurlijk. En zoals Ellen al schreef, de kinderopvangkosten zijn een kostenpost voor beide ouders samen, niet alleen voor de vrouw. Vooral niet als ze ook geinvesteerd heeft in een studie.
En daarbij is het idd uitkienen hoe je het meest overhoudt aan je verdiensten. Dichtbij huis werken scheelt tijd en reiskosten. Maar een interessante baan op afstand kan de moeite waard zijn, als je bijv.niet voor kinderen hoeft te zorgen. Meer verdienen kan interessant zijn als je niet je hele huurtoeslag, zorgtoeslag etc inlevert. De Nibudtool berekent deze laatste ook mee, wat houd je er aan over?
Maar voor freelancers en zelfstandigen is de tool niet echt geschikt.
Of je bijdraagt aan de samenleving als je werkt? Ik heb nu meerdere malen gemerkt dat scholen kinderen met niet-werkende ouders lager inschatten, ze lagere adviezen geven, autochtonen en allochtonen. Kinderen van werklozen met bijstand, maar ook kinderen van thuismoeders.Er wordt kennelijk toch vanuit gegaan dat de leefwereld van niet-werkende mensen kleiner is en dat ze hun kinderen minder bagage meegeven. Er wordt steeds vaker bij aanmelding van een kind ook gevraagd naar het opleidingsniveau van ouders. Dit ter spreiding van leerlingen en voorkoming van concentratiescholen (concentratie van achterstanden). Dus of niet-werken nu op lange termijn zo heilzaam is voor je kinderen, ik betwijfel het.
Aan de andere kant verwachten scholen ook dat ouders huiswerkbegeleiding geven, en dat gaat weer minder goed samen met twee drukke banen…
25 mei, 2009 at 13:12
Ellen, ik heb meedelijden met je man! Ik werk een dag in de week vanuit huis, kinderen zijn dan op de opvang en ik ben eerlijk gezegd blij dat het hier zo kan. Alle dagen thuis met steeds de kinderen zou ook niets voor mij zijn. Ik zou dan de school platlopen om overal te helpen en bij te springen denk ik.
Maar het programma gaat er toch om hoe ze zo snel mogelijk uit de schulden komen, dus zou mijn idee wel een optie zijn lijkt me. Omdat dan bijvoorbeeld ook de auto weg had gekund. Ik stoorde me er wel aan dat de vrouw in kwestie weinig bereid was op te geven, vooral heel erg met haar eigen wensen en comfort bezig was.
Naar mijn mening had ze ook nadat de schulden waren weggewerkt weer redelijk makkelijk een baan kunnen vinden in de kinderopvang. Maar goed, ik ben blij dat het niet mijn situatie is. En al het geneuzel over politiek correct is pas weer van toepassing als je uit de schulden bent, of gewoon helemaal niet als je je lekker voelt bij een niet zo politiek correcte situatie… Hier is het behoorlijk rolbevestigend, mijn man werkt minimaal 60 uur in de week voor zijn eigen bedrijf, ik doe een dag in de week zijn administratie en andere voorkomende zaken en voor de rest van de tijd ben ik verantwoordelijk voor het reilen en zeilen van alles in en om het huis voor ons gezin met 3 kleine kinderen. Waarschijnlijk heel erg niet politiek correct, maar voor ons en het bedrijf werkt het zo het beste.
25 mei, 2009 at 14:28
@ Yelle: hoezo heb je medelijden met mijn man? Sinds ik weer werk is de verveling voorbij en staat het zout altijd op dezelfde plaats. De meubels trouwens ook.
25 mei, 2009 at 18:26
Ook ik heb dat programma gezien…AFSCHUWELIJK!!!!! Wat zijn dat voor mensen met zo’n mentaliteit?? Ik had niet echt de indruk dat het een gebrek aan intelligentie was.
Ze hadden toch een goed inkomen (ong. € 3000) en dan iedere maand zoveel te kort komen om vervolgens je kop in het zand te steken en dus nu met torenhoge schulden zitten.
De garage , waar ze de auto leasen, zal de eerstkomende half jaar de kosten betalen incl. benzine etc…HUH??
Wat is de bedoeling van dit programma trouwens?? Ik wil die mensen over een jaar wel es weer zien…vast niks veranderd.
Ze moesten zich schamen !!!!!!!!!!
26 mei, 2009 at 15:03
Het gaat bij werk natuurlijk niet alleen om de verdiensten (hoeveel levert het op). Werk draagt enorm bij aan je zelfbeeld. Je krijgt waardering en komt dagelijks onder de mensen (bij de meeste banen dan).
Overigens is het natuurlijk niet slim om te werken en daar geld op toe te leggen
26 mei, 2009 at 21:19
Ik vind dit verhaal ook weer zo’n triest sensatieverhaal wat het weer goed doet op de steeds maar verdere infantilisering van het TV aanbod. Waarom altijd dit type mensen die door domheid en desinteresse ten onder gaan? Zo weinig inspirerend! Waarom niet eens mensen laten zien die met weinig inkomsten toch nog sparen? Waarom niet mensen die op basis van een levensfilosofie consuminderen? Dat geeft inspiratie in deze tijden.
Daar kunnen anderen zich aan optrekken.
In Nederland staat de domheid,botheid en middelmaat voorop. Iemand die het goed doet ( bv op financieel gebied) is saai en oninteressant blijkbaar….
27 mei, 2009 at 08:50
Mee eens, Kees! Mijn eerste consumindertip zou dus zijn: die tv eruit!
Scheelt veel ergernis en onnodige complexen/waardeloze aankopen.
Maar om met de beide benen in de wereld te blijven staan misschien toch niet aan te bevelen. Vroeger kon je nog op kwaliteitskranten terugvallen als nieuwsvoorziening, maar die staan ook onder druk van oplagecijfers en doen ook steeds meer water bij de wijn.
Wij hebben alleen een plat beeldscherm als tv, voldoet prima met apparatuur eronder. Er wordt door vrienden van de kinderen wel eens vreemd naar gekeken (geen flatscreen?) maar dat stoort me niet. Als ze uitleg willen zeg ik gewoon dat ik het meeste op tv geen dure aanschafprijs waard vind.(Voor we dit scherm hadden, hadden we tweemaal een grote klassieke bak van MP gekocht, maar die brandde beide keren na 2 a 3 jaar door, kwam er rook uit..!) Het NOS journaal vind ik ook steeds minder de moeite waard, de infantiele wijze van presenteren vind ik bijna beledigend.
Misschien had een programma als Kees beschrijft het beste door de omroep Link gebracht kunnen worden, maar die mikte toch vooral op jong en flitsend.