Financiële onafhankelijkheid: (on)mogelijk?
Naar aanleiding van het verhaal van Henk reageerde Aad boos:
Mooi verhaal Ellen, maar wat moeten we hier mee? Ik als simpele jongen heb hier niets aan, en het is als een worst voorhouden, een ander de ogen uitsteken.
Ik zie dat anders. Een verhaal als dat van Henk vind ik juist erg inspirerend. Zelf hoop ik ook financiële onafhankelijkheid te bereiken rond mijn vijftigste, ook al lijkt dat misschien onmogelijk voor een ondernemer die op dit moment zo weinig verdient dat ze niet eens belasting hoeft te betalen.
Volgens Amy Dacyczyn van de Tightwad Gazette is financiële onafhankelijkheid (leven van (de rente op) je vermogen) mogelijk voor een grote groep mensen. Als je voldoet aan een of meer kenmerken uit onderstaande lijst ben je mogelijk een kandidaat:
- als je geen kinderen hebt, of als je kinderen volwassen zijn als je nog in de veertig bent
- als je geen schulden hebt
- als je een hoog inkomen hebt
- als je lage woonlasten hebt, bijvoorbeeld met een afbetaald huis
- als je via je werk met vervroegd pensioen kunt
- als je een financiële meevaller hebt, zoals een erfenis
- als je jong bent. Zelfs als bovenstaande allemaal niet op jou van toepassing is kun je volgens Dacyczyn financieel onafhankelijk worden als je maar jong genoeg begint met sparen.
Ik voldoe aan twee kenmerken: mijn jongste kind wordt 18 als ik nog in de veertig ben en ik heb geen schulden maar wel wat spaargeld. Of ik aan de eerste voorwaarde voldoe kun je je zelfs afvragen, ik ga er van uit dat ik mijn jongste dochter nog tot haar 22ste financieel moet ondersteunen i.v.m. studie, en dan ben ik begin vijftig. Maar ik heb een ander groot voordeel: ik ben ondernemer. Als ondernemer heb je grotere kans om arm te zijn, maar ook een grotere kans om miljonair te worden. Mijn inkomen is op dit moment weliswaar laag, maar mijn potentie is hoog. Het is ons al eens eerder gelukt om in korte tijd veel geld te verdienen. Toen maakten (zakelijke) omstandigheden een vroegtijdig einde aan onze kip met de gouden eieren. Maar we zijn druk bezig met een nieuwe kip: we zijn begin 2009 een nieuw bedrijf gestart waar de omstandigheden drastisch anders zijn.
Om financieel onafhankelijk te worden hoef je geen miljoenen te hebben, als je je pensioen goed hebt geregeld hoef je alleen voldoende geld te hebben om de periode tot je 65ste te overbruggen. Aan een paar ton heb je dus al genoeg. De kans dat ik rond mijn vijftigste een paar ton bij elkaar heb gespaard lijkt me best reeël.
Er zijn talloze verhalen van mensen die financieel onafhankelijk zijn geworden, gisteren stond er op Get Rich Slowly een verhaal van een 84-jarige dame die bij haar overlijden 1,4 miljoen dollar naliet. Ze had altijd als sociaal werkster gewerkt en dus nooit een topinkomen gehad. Het was geen eenzaam vrekkig dametje die op haar centen zat: ze was royaal naar anderen toe, kocht precies wat ze wilde, ging regelmatig uit eten en maakte verre reizen. In eerste instantie was haar omgeving dan ook verbaasd dat ze een dergelijk vermogen naliet. Maar, zo zeiden vrienden en familie, ze was wel zuinig en lette goed op waar ze haar geld aan uitgaf, reed jarenlang in dezelfde auto en woonde in hetzelfde huis.
We zullen niet allemaal zo rijk worden als Henk en Sandra, maar financiële onafhankelijkheid is wel degelijk bereikbaar voor een grote groep mensen.
15 april, 2009 at 17:08
Wat je in deze redenering wel vergeet is dat in Nederland spaargeld en vermogen anders (lees meer) belast worden dan in de VS. Voor Nederland ligt de situatie voor spaarders beduidend ongunstiger en ook wie eenmaal vermogen heeft verzameld is beter af in de VS dan in hier in Nederland. Dat neemt niet weg dat ook in Nederland spaarzaamheid vruchten af kan werpen, maar financiele onafhankelijkheid door spaarzaamheid is minder makkelijk dan in de VS.
15 april, 2009 at 22:22
Het is wel een beetje een overtrokken reactie van Aad. Geeft behoorlijk weer hoe hij in het leven staat.
Ik vind dit soort verhalen ook erg inspirerend. Het miljonairschap ligt dichter bij dan je denkt. Het gaat om:
1. niet boven je stand leven;
2. niet te beroert zijn om hard te werken;
3. niet uit zijn op hoger sociale status, maar op financiele onafhankelijkheid;
4. slimme keuzes maken op financieel gebied.
Ondanks dat ik nog een lange weg te gaan heb, weet ik zeker dat door zuinigheid en fleit ik uiteindelijk financieel onafhankelijk zal zijn.
Groeten, JJ
16 april, 2009 at 13:44
Ik vind het inspirerend te zien dat Henk financiele onafhankelijk heeft bereikt doordat hij (blijkbaar) een ontzettend goed concept heeft bedacht voor zijn onderneming.
Hij heeft risico’s genomen (aan ondernemen zijn immers risico’s verbonden), en dat is beloond.
Ik denk dat de les die uit zijn verhaal getrokken kan worden is: Als je een onderneming wilt starten, en je gelooft écht in je concept, neem dan het risico! Hak de knoop door, en zet die onderneming neer waar jij zo in gelooft.
18 april, 2009 at 10:10
Ik ben het wel eens met de eerste reactie van V. Kouwenhoven, en ook wel een beetje met Aad. Amerikaanse verhalen zijn meestal niet passend voor Nederlandse situaties, omdat Amerikaanse verhalen vrijwel altijd neigen naar extremen, terwijl de Nederlandse mentaliteit nuchterder is, maar ook het Nederlandse belastingstelsel is ingericht op herverdelen van inkomsten ten behoeve van de samenleving. Dus belasting op spaargeld, progressief belastingtarief, belasting op consumptie (zelfs op drinkwater).
Dat neemt niet weg dat je door spaarzaam consiminderend te leven best je eigen plan kunt trekken en daar heel ver mee kunt komen, maar volgens mij blijven ook renteniers in Nederland niet vergelijkbaar met Amerkaanse renteniers, niet voor niets zijn er zoveel fiscale migranten naar Belgie of naar de Engelse eilanden (onze koninklijke fam doet daar ook aan mee).
Hollands nuchter blijven, levert mij het meeste geld op. (Al ben ik gek op een goed wijntje).
18 april, 2009 at 10:16
Ik heb overigens een andere manier ontdekt om geld over te houden: zelf een belastingalmanak kopen en zelf alle belastingaangiften doen. je hebt er geen idee van hoeveel aftrekposten er bestaan. Nu moet ik wel zeggen dat ik studiekostenaftrek, ziektekostenaftrek, hypotheekrenteaftrek, freelance-inkomsten naast een goede baan in loondienst, en een ovkaart van de werkgever (dus reizen met 40%korting voor de niet-ov kaartbezitters) in ons gezin heb, dus misschien zijn wij gewoon bofkonten, of op zijn Amerikaans gezien, hebben we het slim voor elkaar gekregen. Ook dit jaar weer hebben we een goed inkomen, maar betalen we weinig belasting.
3 juli, 2011 at 00:22
Mijn vrouw en ik hebben gezamelijk een aantal beslissingen genomen die nu hun vruchten beginnen af te werpen. We hebben in 1992 een huis gekocht. De looptijd van de bijbehorende hypotheek hebben we op 20 jaren gezet i.p.v. de gebruikelijke 30 jaren. Dat betekend dus dat we in 2012, op onze 48ste, klaar zijn met afbetalen. In de zomer van 2010 hebben we zonnepanelen op ons dak gekregen. Deze dekken onze behoefte aan energie 80%. Onze afgeschreven HR ketel (uit 1993) wordt ook meteen vervangen zodra er ook maar een klein onderdeeltje stuk gaat. Dat gaat ook weer een besparing opleveren.
Ook hebben we het geluk dat we een erfenis hebben ontvangen. Daarnaast hebben we netjes gespaard en dankzij een tweetal spaardeposito’s ontvangen we € 300,– per maand extra.
Helaas heeft de kredietcrisis ons succesverhaal enigszins ondermijnd. We hadden in 2005 en 2006 fors geïnvesteerd in containerschepen. De rendementen lagen tussen de 8 en 12% per schip per jaar. Daar kwam door de kredietcrisis een abrupt einde aan. Er moest op een gegeven moment zelfs geld bij om te voorkomen dat er schepen failliet gingen. De tarieven hangen nu weer tegen break even aan en het herstel zet door, maar voorlopig hoeven we hier geen uitkeringen van te verwachten.
Wij zijn geen ondernemers. Ikzelf ben ambtenaar en mijn vrouw werkt bij een nutsbedrijf. We geven ons geld niet echt uit aan luxe artikelen. Wel zijn we allebei minder gaan werken naarmate meer we met onze alternatieve inkomensvoorzieningen gingen verdienen. Zelf werk ik 30 uren, mijn vrouw 25. We houden elke maand geld over en zetten dat meteen op een spaarrekening en zodra het bedrag groot genoeg is om bijv. € 100,– per maand op te leveren zetten we het 10 jaren vast op een deposito. Onze kinderen worden niet volwassen voor onze 50-ste. Het zij zo. We worden stap voor stap onafhankelijker. En dat moet ook wel. Als ambtenaar in de regio ben je met elke reorganisatie het haasje, terwijl de collega’s in de regio 070 zorgen dat ze buiten schot blijven. Dat noemen ze centralisatie van de rijksdiensten. Ik verdenk ze ervan dat er al een centralisatielobby is opgestart voordat het spreiden van rijksdiensten op werd gestart.
Dat brengt me tevens bij mijn drijfveer: uit de klauwen ontsnappen van grijs gepakt reorganiserend tuig uit de regio 070.