Grote huizen en kleine huizen
Ik zou graag iets ruimer willen wonen. We wonen nu met z’n vijven in een krappe rijtjeswoning. De benedenverdieping is aan de kleine kant maar functioneert wel goed, het venijn zit ‘m vooral in het schuine dak vanaf de eerste etage waardoor de slaapkamers, en vooral de zolder, heel klein zijn.
Wij hebben ook wel eens groot gewoond. Elf jaar geleden woonden echtgenoot en ik als expats in Canada. We werden door een gerenommeerd bedrijf uitgezonden en het was alsof we de jackpot hadden gewonnen: we kregen vliegtickets, een werkvergunning voor echtgenoot, twee dikke lease auto’s met benzinepasjes en een riante huurwoning –inclusief schoonmaakservice- cadeau. Daar zaten we dan, met twee peuters in een gemeubileerd vrijstaand huis met twee woonkamers (een sjieke en een gewone), een eetkamer, een studeerkamer, een hele grote keuken, vier slaapkamers, twee badkamers, een waskamer, een dubbele garage en een gigantische basement (kelder). Het was zo’n typisch amerikaanse woning die je ook op TV wel ziet, met een grote ronde entree, en als je binnen komt een wenteltrap en een balustrade.
Het huis was zo groot dat we niet eens alle kamers gebruikten. Twee kamers zaten zelfs op slot, zodat de kinderen er geen rommel konden maken. De schoonmaakservice kwam om de week, zelf hoefde ik alleen maar een beetje te stofzuigen tussendoor.
We hebben een heerlijke tijd gehad in Canada, maar zo’n groot huis hoeft voor mij nou ook weer niet. Voor mezelf heb ik niet zoveel ruimte nodig, dus een huis met ruimere slaapkamers voor de kinderen zou voor ons voldoende zijn.
De laatste tijd gaan er steeds meer stemmen op voor klein wonen: het bespaart ruimte en energie, en ook een kleine woning kun je heel slim inrichten waardoor je nog wel leefruimte over houdt. Op internet zijn veel tips te vinden, waarbij ik wel wil opmerken dat veel Amerikaanse ‘kleine’ huizen nog steeds een stuk groter zijn dan het gemiddelde Nederlandse huis. Leuke ideetjes voor slim ingerichte kleine huizen kun je vinden op Little digs.
Ook leuk: Peakmoment over kleine huizen.
3 april, 2009 at 09:52
Ik heb ook geen enkele behoefte om heel groot te wonen. We wonen in een hoekwoning met gescheiden woonkamer en woonkeuken. Die zijn al behoorlijk ruim (resp. 30 en 18 m²). Op de eerste verdieping zijn alle wanden recht en hebben we drie ruime slaapkamers. Mocht ons gezin nog uitbreiding krijgen, dan zullen we bergruimte moeten creëren. Aangezien een opbouw op het huis een halve ton kost, terwijl we enkel bergruimte tekort komen, denk ik dat we eerder de buitenberging zouden verruimen/isoleren.
Ons vorige huis had ook een schuin dak vanaf de eerste verdieping (aan één kant). Dat maakt het wel wat kleiner, maar het voordeel was weer dat je die goed kon benutten als bergruimte. Dat hebben we nu weer niet. Het is ook nooit goed
3 april, 2009 at 12:53
Wij hebben ook vanaf de eerste verdieping een schuin dak, op die slaapkamers op de eerste en tweede verdieping moet je dus je bed inkruipen, stapppen kan niet. We zijn allemaal lang gebouwd, het zal best schelen als je wat kleiner bent. Mijn oudste is op 14 jarige leeftijd aan zijn rug geopereerd, een kamer met een schuin dak waar hij kruipend zijn bed in moet is voor hem geen optie. Hij heeft dus de slaapkamer aan de voorkant met gewone rechtopstaande wanden.
3 april, 2009 at 15:09
Woonde vroeger met mijn ouders in een groot herenhuis. Nadat ze gebrouilleerd raakten, verhuisde ik met mijn moeder naar een piepklein huisje met een kamer waar een bed en bureau inpaste. Daarna kleine studentenhokjes en een klein appartementje.
Ik heb een hoop geleerd: weinig spullen hebben en slim nadenken over ruimteverdeling.
Inmiddels ben ik samen gaan wonen in een tussenwoning met een verlengde woonkamer en een vergrote slaapkamer.
Ik kan maar 1 ding zeggen: lekker groot is zeker niet vervelend