Excentriek besparen
Er kwamen nogal wat reacties op mijn blogje over het nieuwe boek van Marieke Henselmans. Ik schreef dat het boek leuk is voor als je wilt beginnen met besparen, maar dat het voor de doorgewinterde (be)spaarder niks nieuws bevatte. Daarop reageerden verschillende mensen dat ze de tips die Marieke Henselmans geeft telkens hetzelfde vonden.
Daar zit wel wat in. Besparen ís namelijk best saai. Het is een kwestie van je inkomsten en uitgaven op een rijtje zetten, en verder goed opletten waar je nog kunt snijden in de kosten. Het is vooral boerenverstand en logisch nadenken. Iedereen kan het en je oma deed het altijd al. Er is niks flitsends aan, niks spectaculairs.
Ik heb een paar keer de eer gehad om journalisten te mogen ontvangen die het fijne wilden weten van mijn bespaarkunsten. Ik heb zelfs een keer een verzoek gekregen of ze een paar dagen bij ons thuis mochten filmen. Ik heb geweigerd, maar vroeg me ondertussen verdwaasd af wat de redacteur van dat programma dacht aan te treffen. Ik denk dat ze op zoek waren naar de spreekwoordelijke theezakjes aan de waslijn, het excentrieke besparen. De meeste journalisten waren trouwens wel enigszins teleurgesteld door wat ze aantroffen; er is namelijk niets bijzonders aan ons gezin, ons huis of ons leven.
Ik maak me natuurlijk zelf ook wel eens schuldig aan excentriek besparen. Het is nu eenmaal leuk om te schrijven over een experiment, zoals zelf zeep maken, of over iets geks of grappigs dat je hebt meegemaakt. Het probleem met dit soort excentrieke besparingen is dat ze niet iedereen zullen aanspreken, sterker nog, het stoot veel mensen ook af. Mensen gaan denken dat je allerlei idiote capriolen moet uithalen om geld te besparen. En dat is natuurlijk onzin, hoewel een beetje creativiteit natuurlijk nooit kwaad kan. De grootste besparingen haal je uit de simpelste dingen: huismerken kopen in plaats van A-merken, tweedehands spullen kopen in plaats van nieuwe, en de grote klappers stoppen met roken en de auto wegdoen.
Gaap. Saaaai!
Ja. Maar het werkt wel.


13 maart, 2009 at 09:32
Ha, ha, dat klopt helemaal! Op de keper beschouwd zijn consuminderaars eigenlijk maar saai.
Ze gaan niet op vakantie in een exotisch duur land, kopen geen luxe boot of een schitterende Porsche. Nooit iets spectaculairs.
Toch geniet ik van je blog, je heb leuke vondsten, zoals recent die grappige te koop staande grotwoning.
13 maart, 2009 at 09:44
Het is inderdaad vreemd dat je bij het woord ‘besparen’ een journalist over de vloer krijgt die je huis wil filmen. Bij het woord besparen wordt ook vaak gedacht aan van die magere types die hun wastabletjes in tweeën knippen of hun badwater door de WC spoelen.
Dat je met stoppen met roken, de auto wegdoen (en af en toe een weekendje huren bijvoorbeeld) en je verzekeringen veranderen astronomische bedragen kan besparen weet je pas als je inzicht hebt in de kosten die je maakt. Dat laatste schijnt tegenwoordig nogal een probleem te zijn bij mensen…
13 maart, 2009 at 22:00
Ik denk ook dat een aantal journalisten het liefst zien dat er mensen in tentenkampen wonen (zoals al gebeurd in de VS) en hun potje op een vuurtje moeten koken (zie filmpje op http://www.oprah.com). Gelukkig komt het in Nederland niet zo ver…..
13 maart, 2009 at 22:28
@ Arthur.
Ben niet dik en knip mijn vaatwastabletjes doormidden ((; de helft is voldoende), maar voor de rest ben ik vrij normaal. Ga zelfs gewoon op vakantie (niet exotisch, maar wel het buitenland) en af en toe een weekend/midweekje weg. Toch kan ik met een normaal inkomen aardig sparen.
14 maart, 2009 at 11:30
Mijn konijn is deze week overleden. Ik zou nu natuurlijk kunnen uitrekenen hoeveel het niet hebben van een huisdier me bespaart. Voer, bodembedekking, inentingen, dierenarts. Maar die kosten waren zo hoog niet, hooguit 100 euro per jaar. En als je berekent hoeveel plezier en gezelligheid het beest ons gaf, voelen we ons toch armer geworden. Een hond is wellicht een stuk duurder, 100 euro per maand, hoorde ik laatst.
Overigens Ellen heb je al gehoord van de Dierenvoedselbank? Een zeer plaatselijk initiatief van een dierenambulance die eigenaren van dieren, die geen geld hebben voor voer, toch voorziet van dierenvoer, restpartijen die de fabrikant niet meer verkopen kan. Ik meende in Rotterdam of een van de andere grote steden, maar Google kan het vast wel vinden.
14 maart, 2009 at 21:31
Besparen is net als afvallen: alleen al het bijhouden wat je ‘verbruikt’ leidt tot een lager verbruik, of het nu koekjes zijn of kwartjes… euh die hebben we niet meer. Kleine besparingen die telkens weer terugkomen, maken één grote: niet meer uit lunchen gaan maar boterhammetjes smeren, dat komt elke (werk)dag terug, jarenlang. Dat moet je wel eerst leren zien denk ik, naast de grote klappers zoals auto e.d.
18 maart, 2009 at 16:49
Nou, ik ben een consuminderaar die van luxe houdt én koopt/doet. O wat kan ik toch genieten van luxe en wat gaat dat ontzettend goed hand in hand met (be)sparen. Ik werk part-time in het onderwijs en ben éénverdiener met twee kinderen dus het lijkt onmogelijk.Maar toch met een beetje geduld en inzet kom ik een heel eind. Juist doordat ik op bepaalde zaken bespaar die ik zonde van het geld vind, kan/kon ik mij de laatste jaren veroorloven:
- elke dag gezond en gevarieerd (én biologisch) te eten (kwestie van budgetteren)
- een maand naar een tropisch eiland gaan (gewoon een paar jaar sparen, zelfs met kleingeld! Hoe creatief je wordt met zo’n geweldig fijn einddoel!!!)
- af en toe uitgebreid kleding shoppen als ik in zo’n bui ben (mezelf elke maand “kledinggeld” toekennen vanuit mijn budget, even een paar maanden bijna niets uitgeven en…..los gaan! En dan niet alleen zozeer in de uitverkoop maar ook heerlijk het nieuwste van het nieuwste uitkiezen, zeker weten dat ik niet hoef te hopen of het er straks nog is.)
- enkele keren per jaar een tuinman laten komen voor alle grote klussen (elke maand stukje in budget opnemen)
- áls ik op vakantie ga: in een hotel/ appartement met alles erop en eraan (kwestie van minder op vakantie gaan, dus blijft er wat over voor die ene keer in het jaar/in de twee jaar)
- af en toe een hele dag naar de sauna met al het lekkere eten en drinken er bij (kortingbonnen bewaren, geld overhouden door minder uit te gaan
- de beste luxe die er is om van te genieten: tijd. Die is gratis en vul ik met mijn dierbaren, hobby’s, niks doen. Ik heb elke week 1 vrije dag, geen wasje draai ik nog en ik doe alleen maar waar ik zin in heb. (kwestie van de overige zes dagen de zaken goed afmaken/afwerken, zo spaar je geen geld maar tijd!)
- enz.
Geniet van het leven!
23 maart, 2009 at 11:04
Ik maak zelf ook zeep, en ik vraag me af of je er werkelijk mee bespaard. Ik hou netjes mijn zeepgerelateerde uitgaven bij, en hoewel ik probeer om bijvoorbeeld mijn vetten in de aanbieding in te slaan, het blijft qua prijs niet opkunnen tegen de bulkaanbiedingen die je zo af en toe bij de drogist, huishoudwinkel of supermarkt tegenkomt, en al helemaal niet als je je uren zou rekenen.
Het is natuurlijk wel een eerlijk, handgemaakt, fijn en leuk product (en bovendien ontzettend tof om te maken), en als je dergelijke kwaliteit in de winkel wilt kopen ben je wel duurder uit dan zelf maken. Ook handig: als je zelf maakt weet je precies wat je er in stopt, wel zo fijn als een van de huisgenoten allergisch reageert op gekochte spullen. Maar ik zou graag de berekening zien wat je hiermee precies bespaard.