Ha fijn, crisis!
Deze week schrijft Ben Tiggelaar in zijn column in Intermediair dat een flink deel van de mensen die hij spreekt gewoon zin heeft in deze crisis: ‘Geen sushi meer, maar iets vaker stamppot eten’ en geen cruise naar Antarctica maar twee weekjes Zeeland: ‘kamperen vinden de kinderen eigenlijk ook veel leuker’. De economische crisis wordt gezien als een welkome correctie op een decadente levensstijl. ‘Het gaat niet om angstige verwachtingen die zichzelf tot realiteit ontwikkelt, maar om een expliciet verlangen naar mindere [economische] tijden’ schrijft Tiggelaar. Hij voegt daar aan toe: ‘waardoor de balans op het gebied van sociale relaties, milieu en al die andere dingen die we “eigenlijk” al veel langer belangrijk vinden, een beetje wordt hersteld’.
De meningen die Ben Tiggelaar heeft verwoord zijn uitspraken van hoogopgeleide professionals met een leuk inkomen. Voor hen lijkt het me inderdaad een gezonde ontwikkeling om terug te gaan van sushi en een cruise naar stamppot en kamperen.
Ik vraag me alleen af waarom er een crisis voor nodig is om op zondagmiddag een trui aan te trekken en gezellig spelletjes te gaan doen. Als je een stapje terug wilt doen dan kan dat toch ook gewoon omdat je dat graag wilt? Of zijn we zo afhankelijk van anderen geworden dat we niet meer zelf kunnen beslissen wat we doen?
De grote vraag van deze crisis gaat niet over wintersport en sushi. Ik vraag me af hoe de crisis zal uitpakken voor de mensen die nog nooit sushi hebben gegeten, die blij zijn met twee weken kamperen in Zeeland. Waarvoor één vakantie per jaar inleveren betekent dat ze helemaal niet meer met vakantie gaan.
Het feit dat er mensen zijn die zin hebben in een crisis is een teken aan de wand hoe ver we als maatschappij heen zijn. Wat dat betreft is een correctie zeer gewenst. Maar laten we niet vergeten dat een decadente levensstijl en exorbitante salarissen en bonussen zijn voorbehouden aan een kleine groep mensen. Kon de crisis zich nou ook maar beperken tot die kleine groep.
Zie ook:
Crisis treft zwaksten het hardst
8 november, 2008 at 15:34
Ik werk zelf in de reiswereld en zie idd dat boekingen terug lopen en dat mensen goedkoper op vakantie gaan. Mensen gaan nog wel op vakantie, maar het moet allemaal zo goedkoop mogelijk.
Mensen besparen als eerste op luxe en helaas is de reiswereld daar de dupe van.
Ik hoop dat de economie weer een beetje aansterkt!
8 november, 2008 at 20:06
Dit artikel heb ik gisteren ook gelezen, en met verbazing. Ik denk dat die mensen niet zullen geloven dat ze dit gezegd hebben als het water hen écht aan de lippen staat. Overleven is toch geen prettige afwisseling van een (klaarblijkelijk verveeld) luxe leven. Ik ben opgevoed door ouders die de hongerwinter heel bewust hebben meegemaakt en dat is voor mij zo vaak en zo beeldrijk gebracht. Bloembollen eten, hebben ze daar trek in?
En als dit overdreven klinkt: niemand van ons weet waar deze crisis ons heen leidt. Daarom vind ik het grappig om te lezen dat mensen verlangen naar mindere economische tijden. Tip: wees eens wat vaker aardig voor je medemensen, daarvoor hoef je niet te wachten op mindere tijden hoor. Liefde is gratis, altijd, en in tegenstelling tot geld vermeerdert het automatisch hoe meer je er van weg geeft!