Kinderen en sparen
Ik heb drie kinderen, een jongen en twee meisjes. Mijn zoon heeft altijd al goed kunnen sparen. Hij had zelfs wat Dagobert Duck-achtige trekjes toen hij klein was. Onze beide dochters hadden een gat in hun hand, zodra ze zakgeld kregen gaven ze het uit aan snoep, haarspeldjes of goedkoop speelgoed met roze glitters. Maar ook zij kunnen inmiddels aardig sparen. De jongste heeft pas van haar gespaarde geld een Nintendo DS gekocht en de middelste spaart voor een winterjas van een of ander duur merk.
Er zijn ouders die hun kinderen zakgeld geven en vervolgens bedingen dat de helft in de spaarpot moet. Dat doe ik niet. Ik moedig ze wel aan om te sparen, maar als ze alles uit willen geven is dat hun keuze.
Hoe kun je je kind aanmoedigen om te gaan sparen?
Geef ze rente. Rente is voor kinderen een moeilijk begrip, dus hou het simpel en geef een flink bedrag aan rente. Zeg bijvoorbeeld: als jij 5 euro spaart krijg je van mij 50 cent rente.
Spaar met een doel. Als een kind iets heel graag wil is sparen gemakkelijker. Het hoeft niet meteen een Nintendo DS te zijn, een doosje playmobil is ook een mooi spaardoel. Eventueel kun je het sparen stimuleren door als ouder ook wat bij te leggen.
Maak de spaarvorderingen zichtbaar. Spaar munten in een een buis en kijk samen regelmatig naar de vorderingen. Of neem een vel ruitjespapier en kleur een vakje in voor elke euro die het kind heeft gespaard. Als je kind voor iets speciaals spaart kleur je het bovenste vakje alvast in: als alle vakjes vol zijn kan de pop of de doos Lego worden aangeschaft.
Spaar liever voor kleine dingen dan voor grote. Voor een klein kind is een periode van een paar weken al heel erg lang. Spaar dus voor iets dat ze na een paar weken kunnen kopen. Met wat oudere kinderen kun je voor grotere dingen gaan sparen.
Dwing kinderen niet om te sparen. Als je je kind dwingt om te sparen leert het kind niks. Zakgeld is leergeld, laat je kind fouten maken. Van je eigen fouten leer je het meeste. Leen ze ook geen geld als ze blut zijn! Geld op, jammer dan. Dan maar geen beltegoed of nieuwe sokken. Heb er vertrouwen in dat ze het vanzelf wel leren.
14 oktober, 2008 at 23:04
Je staat op de consuminderen startpagina - uiteraard
14 oktober, 2008 at 23:11
Dat zijn goede tips om te onthouden. Vroeger moest ik de helft van het geld dat ik kreeg of verdiende (niet mijn zak- en kleedgeld)op mijn spaarrekening voor later zetten en ik heb daardoor wel geleerd om te sparen. Mijn zakgeld was om te doen en laten wat ik wilde. Nog steeds heb ik een bedrag dat ik spaar en en bedrag om uit te geven.
15 oktober, 2008 at 13:59
Goede tips.
Zelf ben ik al vroeg begonnen met sparen.
Ik weet nog dat ik een soort rekening bij de postbak had,waar je een soort spaarpot kreeg,waar je geld instopte.Het geld(guldens nog) rolde naar het juiste muntsoort en viel dan uiteindelijk naar beneden.Ik kon daar uren naar kijken.UIteindelijk was het vol en dan gingen we naar de bank om het erop te zetten.
Nu ben ik ook een spaarder en wil overal voor sparen,tot ongenoegen van mijn man.
15 oktober, 2008 at 17:12
Ik ben een pleegmoeder met veel verschillende kinderen. Als er een bij is, die volgens ons “een gat in de hand heeft”, dan hanteren wij het volgende idee: je mag kopen , wat je wilt, maar pas over een week. Je schrijft op een briefje met datum wat je wilt kopen, waar en voor welke prijs. Als je na een week nog niet veranderd bent van idee, mag je het kopen. Je ziet dat sommige kinderen dan al lang weer een ander idee hebben, en zo leren even na te denken voor je iets koopt, of even prijs gaan vergelijken in die week of zo.
9 november, 2008 at 17:14
Helemaal mee eens, dat kinderen fouten moeten kunnen maken. In de klas (ik ben leerkracht) laat ik het wel eens expres in het honderd lopen, puur om een leersituatie te organiseren. En dat werkt: ervaring.